|
يکبار ديگر شاهد تلاقی وحشتناک دولت امپرياليستی ايالات متحده با شريک جنگی آن بريتانيا، اينبار نه در عراق بلکه در سوريه، هستيم. بلافاصله پس از ورود هيئت نمايندگی مورد حمايت سازمان ملل جامعه عرب به پايتخت و شهرهای سوريه، رسانه های آنتاگونيست آمريکايی، نگران از اينکه بيش از ۱۵۰ ناظر در هيئت در راه نقشههای مداخله جويانه آنها حرکت نمیکنند، و بسمت ادعاهای اپوزيسيون (که عمدتاً از طرف «ديدهبان سوری» مستقر در لندن «برای حقوق بشر» مطرح میشوند) نمیلغزند، ثانيهای را برای بی اهميت نشان دادن گزارش اوليه جامعه عرب تلف نکردند.
تارنگاشت عدالت منبع: مارکسيسم-لنينيسم امروز نويسنده: النور عمانی*
چرا رسانههای آمريکايی اين بار عليه جامعه عرب هستند
يکبار ديگر شاهد تلاقی وحشتناک دولت امپرياليستی ايالات متحده با شريک جنگی آن بريتانيا، اينبار نه در عراق بلکه در سوريه، هستيم.
بلافاصله پس از ورود هيئت نمايندگی مورد حمايت سازمان ملل جامعه عرب به پايتخت و شهرهای سوريه، رسانه های آنتاگونيست آمريکايی، نگران از اينکه بيش از ۱۵۰ ناظر در هيئت در راه نقشههای مداخله جويانه آنها حرکت نمیکنند، و بسمت ادعاهای اپوزيسيون (که عمدتاً از طرف «ديدهبان سوری» مستقر در لندن «برای حقوق بشر» مطرح میشوند) نمیلغزند، ثانيهای را برای بی اهميت نشان دادن گزارش اوليه جامعه عرب تلف نکردند. اندرسن کُوپر، پوستر بوی (poster boy) سی. ان. ان. که از طرف رسانه های تحت کنترل سرمايه بعنوان کسی که «فراتر از عناوين میرود تا داستانها را از نقطه نظرات بسيار بگويد، برای اينکه شما بتوانيد تصميم خود را بگيريد» معروف شده (و بهنحو حيرت انگيزی رويدادها در هاييتی، ليبی، سومالی، سودان، و غيره را گزارش میدهد) و کلاً روايت غالب کاخ سفيد-بريتانيا-فرانسه را تقويت میکند، اکنون مشغول ارتقای اپوزيسیيون در سوريه است. طی چند روز گذشته سی. ان. ان. از طريق کُوپر در تلويزيون ملی يک بهاصطلاح «روزنامه نگار مستقل» را عرضه کرده است که با «پذيرش خطرات شخصی زيادی نسبت به سلامت خود به داخل حمص قاچاق شد». اين نوع روزنامهنگاری جعلی: «گزارشگرانی که نمیتوانيم نام آنها را اعلام کنيم»، و «ويدئوهايی که درست بودن آنها را نمیتوانيم تأييد کنيم» بطور بیشرمانه ای از طرف کوپر بعنوان «رفتن به پشت صحنه و گزارشگری صادقانه» معرفی میشود. اما اگر با دقت به کل گزارش اين بهاصطلاح «روزنامه نگار مستقل» گوش کنيم نمونه روشنی را داريم که نظر دولت سوريه مبنی بر اينکه اينها «گروههای تروريست» هستند که پول و اسلحه از نيروهای بيگانه خارج دريافت میکنند را تأييد میکند. به گفته خود گزارشگر «ما مسلح هستيم، ما ارتش سوريه آزاد را داريم. ما بايد بجنگيم.» استقلال او کجاست؟ بيانيه کاخ سفيد مورخ ۲۷ ژانويه ۲۰۱۱، که مستقيماً در مأموريت جامعه عرب مداخله نموده و اهداف مداخلهگرانه و حمايت پنهان واشنگتن از اپوزيسيون مستقر در لندن را نشان میدهد، چيزی را که «حمله نظامی سوريه» به حمص مینامد را محکوم کرده، میافزايد «... اگر خشونت ادامه يابد، جامعه بينالمللی (يعنی ناتو، بريتانيا و ايالات متحده) مجبور خواهد شد ديگر ابزار حمايت از غيرنظاميان سوريه را در نظر بگيرد.» اين همان بهانه ای بود که نُه يا ده ماه پيش برای براه انداختن حمله ددمنشانه ايالات متحده و ناتو به ليبی برای کنترل منابع عظيم نفت و گاز آن آن کشور برای «دموکراسیهای» غربی مورد استفاده قرار گرفت. اما از آنموقع تا کنون ايالات متحده-ناتو خون نزديک به ۵۰٫۰۰۰ ليبيايی را ريخته اند، تکرار آن در سوريه بسيار دشوارتر خواهد بود. وبستر تارپلی و تايری ميسان، دو روزنامهنگار و تحليلگر سياسی در سفر اخير خود به حمص و سوريه در نوامبر ۲۰۱۱- و هر دو آنها قبل و بعد از حمله ناتو در ليبی بودند- با شهروندان و شاهدان عينی سوری مصاحبه کردند که حضور تک تيراندازان ماسک به صورتی را تأييد کردند که در پشت بامها در حمص ظاهر میشوند و بهروی غيرنظاميان بيگناهی که در راه کار يا مدرسه يا خريد هستند شليک میکنند. تفاوت عمده اين است که غرب و «ديدهبان سوری برای حقوق بشر»، که حتا در داخل کشور نيستند اعلام میکنند اين جنايتکاران ماسک بهصورت مقامات پليس و نظامی سوريه هستند، در حالیکه دو گزارشگر کاملاً مستقل (که در استخدام دولتهای خارجی نيستند و از آنها پول نمیگيرند) قوياً دست پنهان عناصر افراطی سلفی و القاعده را نشان میدهند که کارشان در جهت بیثیات کردن دولت سوريه، افشاندن بذر هرجومرج و ترس ميان مردم سوريه است. ما خوانندگان خود را ترغيب میکنيم به اين دو سايت مراجعه نمايند و خود گوش کنند: ۱- تايری ميسان در: http://willyloman.wordpress.com/2011/12/27/syria-some-foreign-journalists-confirm-that-armed-extremists-are-fighting-on-the-ground/ ۲- وبستر تارپلی در برنامه راديوئی «تفنگ و نان» در KPFA: http://www.kpfa.org/archive/id/71910 اگر اين غيرقابل تصور به نظر میرسد، اجازه بدهيد کمی به تاريخ نگاه کنيم. بخاطر بياوريم تيتر اخبار جهان بی. بی.سی در ۱۹۹۶ را که میگفت «رسوخ جاسوسان به آنسکام خاورميانه»، موقعی که «کميسيون ويژه سازمان ملل» موسوم به «آنسکام» (Unscom) در عراق بر تأسيسات اتمی عراق نظارت میکرد. تعداد بسياری از جاسوسان آمريکايی و انگليسی برای تخريب مأموريت «آنسکام» به داخل عراق فرستاده شدند، و اين راه را برای حمله به عراق هموار کرد. آيا ما شاهد شباهت با ۱۹۹۶، اما اکنون در سوريه هستيم که ايالات متحده سعی دارد سازمانی را که کاملاً در دست جاسوسان آن نيست، بیاعتبار کند؟ شنيدن نعرهها عليه مأموريت جامعه عرب از طرف اين دو دولت بدنام بخاطر حمله به دولتهای خاورميانه-آفريقايی که از خط واشنگتن پيروی نمیکنند، در واقع تکرار تأسفبار تاريخ است. چه کسی میتواند فراموش کند که ايالات متحده ، تحت جورج دبليو بوش بود که در خدمت ماشين جنگی تل آويو- در پی قتلعام غيرنظاميان در آوريل ۲۰۰۲-مأموريت حقيقتياب سازمان ملل به جنين را کشت، و تحقيق دربارۀ جنايات جنگی اسراييل را بیمعنی اعلام کرد؟ موقعی که نابود کردن مأموريتهای حقيقتياب سازمان ملل بسود اهداف سطلهطلبانه غرب باشد، آنها سعی میکنند چنين کنند، اما موقعی که بتوانند –مانند مورد «آنسکام» در عراق-از آنها بهره برداری نمايند، نتيجه را میدانيم. آنچه که پوشش رسانههای غربی از رويدادها در سوريه را بنحو هراس انگيزی شبيه سناريوی هدايت شده در سازمان ملل در باره ليبی میکند اين است که تمام سخنگويان اپوزيسيون نه از داخل سوريه، بلکه از لندن، قاهره، نيويورک حرف میزنند، همانکاری که اپوزيسيون ساخته بريتانيا-ايالات متحده-ناتو در ليبی در ماههای قبل از حمله ناتو میکرد. اعلام اينکه بشار اسد «مردم خودش را میکشد» اسم رمز غرب برای سناريوی ايالات متحده- بريتانيا راجع به دولتهايی است که آنها میخواهند سرنگون شوند. چرا اين عليه عربستان سعودی، يمن، و بحرين بکار نمیشود؟ آنها در مقابل چشمهای جهان «مردم خودشان را میکشند»، اما چرا فريادی از طرف «جامعه» خودخواندۀ «بينالمللی» برای تحقيق و پايان دادن به خشونت آن دولتها عليه تظاهرکنندگان حقيقتاً مسالمـ آميز بگوش نمیرسد؟ ما راجع به سياست يک بام و دو هوا صحبت نمیکنيم: ما از جنايت جنگی، از جنگ و از بیثبات کردن يک دولت مستقل میگوييم! ۲۹ دسامبر ۲۰۱۱ * النور عمانی، از موسسان «کمیته دوستی ایرانیان و آمریکاییها» (AIFC) و عضو هيئت امنای WESPAC، يک ائتلاف صلح و عدالت در محل خود در ساحل شرقی ايالات متحده آمريکاست.
http://mltoday.com/subject-areas/imperialism/why-the-u.s.-media-turned-on-the-arab-league-this-time-1303.html |