پيروزی پدران زيادی دارد، اما اين پيروزی نيست. برخی از کسانی که در اين مقطع ادعای پدری دارند، به محض اين‌که پی ببرند در ليبی چه می‌گذرد، منصرف خواهند شد. اين چه فرقی با افغانستان يا عراق دارد؟ يک خارجی از آن طرف دنيا می‌آيد تا قوانين بيگانه را، در اين مورد به مردم بسيار مغرور دارای سنت استقلال، تحميل نمايد؛ اين به ظاهر جنگجويان- اين شورای بن‌غازی؛ آن‌ها بدترين نيروهای مسلح هستند؛ آن‌ها فقط برای نشان دادن در تلويزيون جمع‌آوری شده اند. کار اصلی را ناتو انجام داد؛ اين ناتو، ناتو، ناتو بود که برای قابل باور کردن عمليات برای افکار عمومی بين‌المللی، فقط تعدای پياده نظام را همراه خود کرده بود.

تارنگاشت عدالت

منبع: Press TV

توضيح: يکی از عوامل مهم ناآرامی‌های سياسی- اجتماعی که به تجاوز و دخالت نظامی ناتو در ليبی منجر شد، جريان سلفی تکفيری است که زير پرچم دفاع از «بيداری اسلامی» و سنت، عملاً در مسير منافع امپرياليسم گام برمی‌دارد. برای آشنايی با همتاهای ايرانی اين جريان، که از ابتدا زير پوشش دفاع از «انقلابيون» ليبی، از جملۀ بلندگويان تبليغاتی و از شرکت‌کنندگان در جنگ روانی پنتاگون بوده اند نگاه کنيد به نوشتار «"جریان تکفیری" چیست و از جان احمدی‌نژاد چه می‌خواهد؟!» در سايت «ابصارنيوز».

***

ترفندهای کثيف ناتو در جنگ ليبی

پرس تی‌وی با دکتر وبستر تارپلی، مؤلف و مورخ از واشنگتن، پيرامون اين موضوع گفت‌و‌گو می‌کند. در زير متن اين مصاحبه را می‌خوانيد.

پرس تی‌وی: شما وقايعی را که در ليبی رخ می‌دهد، «يک عمليات نظامی با دقت و با خباثت طراحی شده از جانب فرماندهی عالی ناتو ناميده ايد؛ ايالات متحده نقش مهمی در اين ميان بازی می‌کند. ممکن است برای ما بيش‌تر توضيح بدهيد؟

دکتر وبستر تارپلی: خوب، اگر فقط به رويدادهايی که در آخر هفته تحت رهبری ناتو اتفاق افتاد، يعنی به «عمليات ظهور پری دريايی» يا «عمليات آژير» نگاه کنيم، قبل از هر چير بمباران فرشی مناطق اطراف طرابلس از طرف نيروی هوايی سلطنتی بريتانيا را می‌بينيم؛ آن‌ها اکنون در بارۀ کارآمدی موشک‌های خود، موشک‌های گوگردی خود، باد به غبغب می‌اندازند. تعداد زيادی غيرنظامی کشته شدند.

ما هلیکوپترهای آپاچی را ديديم که برای به آتش مسلسل بستن غيرنظاميانی به کار گرفته شدند که مانع پيشرفت اين شورشيان القاعده بودند.

سپس شاهد پياده شدن نيرو از يک سری کشتی‌های جنگی بوديم- يک ناوگان ناتو که در ساحل منتظر بود- وضعيتی که ممکن است شبيه «حمله نورماندی» (سال ۱۹۴۴ در غرب فرانسه) نباشد، اما شبيه «حمله ديپه» (سال ۱۹۴۳ در شمال فرانسه) يا چيزی شبيه آن بود. اين جنگجويان القاعده تحت رهبری افسران اروپايی بودند و موقعی که می‌گويم القاعده اين وسيعاً گروه‌های معارض اسلامی ليبی را شامل می‌شود.
 
بعد از آن علايم از پيش تعيين شده را داشتيم- برخی مساجد خائن همراه با اذان افطار شعار «مرگ بر قذافی» پخش کردند و آن علامت به جوخه‌های مرگ رسوخ کرده به داخل شهر بود که بيرون بيايند.

يک سری پيامک‌ يا SMS ساختگی فرستاده شد. هم‌چنين ناتو تلويزيون قذافی را بمباران و خاموش کرد.

هم‌چنين شاهد يک سری گزارش‌های بهت‌انگيز ساختگی بوديم مبنی بر اين‌که قذافی کشور را ترک کرده است؛ اين‌که سيف «پسر قذافی که فرماندهی را داشت» دستگير شده است؛ اين‌که محمد (قذافی) و ديگر پسران قذافی دستگير شده اند؛ اين‌که خميس بعد از اين‌که تيپ تجت فرماندهی او شورش کرد و از جنگيندن امتناع نمود، دستگير شده است. همه اين‌ها ساختگی بود.

و در رأس همه، و بهت‌انگيزترين آن‌ها، صحنه‌سازی ناتو با کمک دوحه و قطر بود که همانند صحنه‌‌پردازان هاليوود، چيزی را که شبيه «ميدان سبز» طرابلس به نظر می‌رسيد، طراحی کردند.

ساختمان‌های «ميدان سبز» خيلی قديمی هستند، برخی از آن‌ها به امپراتوری روم برمی‌گردند- اما آن‌ها در دوحه نسخه بدل آن را ساختند. اگر در اينترنت نگاه کنيد مقايسه جالبی وجود دارد که «ميدان سبز» واقعی را در کنار «نسخه جعلی» آن قرار داده و اين خيلی شبيه اصل است، اما تفاوت‌های زيادی وجود دارند که جعلی بودن آن را نشان می‌دهند.

در سمت راست و پايين نمای واقعی از «ميدان سبز» و در سمت چپ صحنه‌پردازی ناتو- الجزيره از «ميدان سبز» طرابلس

http://cyaegha-c.livejournal.com/460657.html

از اينرو، اين يک کارزار عظيم شست‌و‌شوی مغزی و جنگ روانی است و تأثير خيره‌کننده‌ای داشته است.

اما... چون آن‌ها قادر نبودند با اين نيروی «ارازل و اوباش» که دارند تا آخر بروند، اکنون طی چند روز گذشته روال جديدی به چشم می‌خورد: نيروهای قذافی دوباره متشکل شده اند و می‌جنگند، اما به شيوه‌ای متفاوت، بدون اين‌که از خط ثابتی دفاع کنند؛ بدون اين‌که بخواهند از يک ساختمان يا يک شهر يا چيز ديگری دفاع کنند، بلکه درگير در جنگی حرکتی؛ يک جنگ شهری که در آن برتری سابق افراد  القاعده- شورشيان بن‌غازی- شديداً ناپديد شده است.

من فکر می‌کنم پرسش بزرگ اين است که چه تعداد از شورشيان در اين عمليات بزرگ کشته شده اند؟ تعداد آن‌ها نامحدود نيست؛ من فکر می‌کنم نيروهای قدافی تلفات زيادی به شورشيان وارد کرده اند.

نمی‌دانم چقدر طول خواهد کشيد تا اين شورشيان تصميم بگيرند به خانه‌های خود بازگردند؛ آن‌ها آنچه را که می‌توانسته اند غارت کرده اند؛ ممکن است بخواهند غنايم خود را به خانه‌هايشان ببرند- من فکر می‌کنم آن‌ها پراکنده خواهند شد و به جا مانده‌ها شروع به کشتن يکديگر خواهند کرد چون اين طبيعت آن جانوران است.

پرس تی‌وی: در ابتدا بسياری از سياستمداران ايالات متحده مخالف درگير شدن اوباما در ليبی بودند، اما اکنون به نظر می‌رسد بسياری از اين ايده استقبال می‌کنند. آن‌ها فکر می‌کنند از اين «مأموريت انسان‌دوستانه» در ليبی چه چيزی عايد ايالات متحده خواهد شد؟

دکتر وبستر تارپلی: آن‌ها فکر می‌کنند چهرۀ امپرياليسم آمريکا را بَزَک می‌کنند؛ اين‌که اکنون می‌توانند پا جلو نهاده، قهرمان حقوق بشر بشوند و غيره. اين مطلقاً بدترين نوع عوام‌فريبی است.

پيروزی پدران زيادی دارد، اما اين پيروزی نيست. برخی از کسانی که در اين مقطع ادعای پدری دارند، به محض اين‌که پی ببرند در ليبی چه می‌گذرد، منصرف خواهند شد. اين چه فرقی با افغانستان يا عراق دارد؟ يک خارجی از آن طرف دنيا می‌آيد تا قوانين بيگانه را، در اين مورد به مردم بسيار مغرور دارای سنت استقلال، تحميل نمايد؛ به ياد داشته باشيد آن‌ها نزديک به يک ميليون تلفات دادند تا ايتاليايی‌ها را بيرون کنند؛ آن‌ها اولين کسانی در جهان بودند که مورد حمله گاز سمی قرار گرفتند. شما می‌توانيد از فيلدمارشال گرازيانی (Graziani) ايتاليايی بپرسيد، آرام کردن مردم ليبی چگونه بود- ابداً کار آسانی نبود.

اين به ظاهر جنگجويان- اين شورای بن‌غازی؛ آن‌ها بدترين نيروهای مسلح هستند؛ آن‌ها فقط برای نشان دادن در تلويزيون جمع‌آوری شده اند. کار اصلی را ناتو انجام داد؛ اين ناتو، ناتو، ناتو بود که برای قابل باور کردن عمليات برای افکار عمومی بين‌المللی، فقط تعدای پياده نظام را همراه خود کرده بود.

اما من فکر می‌کنم از نقطه نظر نظامی اين مدت طولانی ادامه يابد. يک منطقه بزرگ به نام «فزان» در جنوب وجود دارد. مردم آنجا سياه‌پوست هستند- آن‌ها ليبيايی، عرب و سياه‌پوست اند- آن‌ها به يوغ شورای نژادپرست بن‌غازی گردن نخواهند نهاد.

به ياد داشته باشيد، مردم بن‌غازی در آغاز با تکه‌تکه کردن و کشتن سياه‌پوستان آفريقايی- چه از مالی يا چاد يا هر جای ديگر- خود را نشان دادند. يا اگر شما يک ليبيايی سياه‌پوست می‌بوديد- سياه‌پوست بودن در ليبی يک جرم کبيره به حساب می‌آمد، چون آن‌ها می‌گفتند شما مزدور حقوق بگير قذافی هستيد.

http://www.presstv.ir/detail/195942.html