مجموعه تعاملات ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۰۹ در این بخش گردآوری شده است.

ایران تاکنون تمام قوانین و مقررات آژانس بین المللی انرژی اتمی را رعایت کرده و با توجه به این مقررات، تاسیسات هسته ای نطنز را احداث کرده است. این تاسیسات هم اکنون تحت نظارت بازرسان آژانس است و درحالی که دوربین های این سازمان در آن نصب است، به فعالیت قانونی خود ادامه می دهد.

ايران و فن‌آوری هسته‌ای

مجموعه تعاملات ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۰۹ در این بخش گردآوری شده است.

تحولات سال ۲۰۰۲
1. 23/5/1381 برابر با 14/8/2002: مصاحبه مطبوعاتی عضو گروهک منافقین و طرح ادعای فعالیت‌های پنهانی هسته‌ای در تأسیسات نطنز و اراک در هتل ویلارد واشنگتن.
2. 21/9/1381 برابر با 12/12/2002: پخش تصاویر ماهواره‌ای از تأسیسات نطنز و اراک توسط شبکه خبری سی.ان.ان و شروع جنجال‌های سیاسی و تبلیغی درخصوص فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای.
3. 22/9/1381 برابر با 13/12/2002: مصاحبه آقای البرادعی با شبکه خبری سی.ان.ان و اظهار این که آژانس از وجود تأسیسات مزبور اطلاع کامل داشته و پخش تصاویری از سی.ان.ان، برای آنان خبر جدیدی تلقی نمی‌شود. وی، همچنین گفت که ما هدف از این تأسیسات را درک می‌کنیم و اعتقاد داریم تحت کنترل دقیق و برای مصارف صلح‌جویانه هستند.
 
تحولات سال ۲۰۰۳
1. 2/12/1381 برابر با 21/2/2003: سفر دوروزه آقای البرادعی و هیأت همراه به جمهوری اسلامی ایران و بازدید از تأسیسات نظنز. وی، طی یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک با رئیس سازمان انرژی اتمی ایران گفت آن‌چه در بازدید از طرح‌های هسته‌ای ایران دیده است، چیز غیرمنتظره‌ای نبوده و ادعای تهران را درخصوص استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای تأیید می‌کند.
2. 26/12/1381 برابر با 17/3/2003: ارائه گزارش سفر آقای البرادعی به تهران به اعضای شورای حکام آژانس و مأمور شدن وی به ارائه گزارشی کامل از فعالیت‌های هسته‌ای ایران به اجلاس ژوئن 2003 شورای حکام. آقای البرادعی در گزارش سفر خود عنوان کرد "درطول بازدید به مقامات ایرانی تأکید کردم که برای همه دولت‌ها به‌خصوص دارندگان تأسیسات حساس چرخه سوخت هسته‌ای مهم است که کاملاً درمورد استفاده از فناوری هسته‌ای خود شفاف باشند. در این رابطه، بر ارزش اجرای یک پروتکل الحاقی به عنوان یک ابزار مهم جهت حصول اطمینان جامع توسط آژانس، تأکید نمودم. آن‌ها به من اطمینان دادند که انعقاد یک پروتکل الحاقی را فعالانه مورد بررسی قرار خواهند داد. دبیرخانه، درحال حاضر مشغول بحث با مقامات ایرانی درمورد تعدادی از موضوعات پادمانی که نیازمند توضیح می‌باشند و همچنین اقداماتی که باید اتخاذ شوند، می‌باشد." این گزارش نشان می‌دهد که مدیرکل آژانس از این فرصت برای تصویب و اجرای پروتکل الحاقی استفاده نموده است.
3. 15/2/1382 برابر با 5/5/2003: دیدار رئیس سازمان انرژی اتمی با مدیرکل آژانس.
4. 16/2/1382 برابر با 6/5/2003: نشست رئیس سازمان انرژی اتمی با سفراء و نمایندگان کشورهای عضو شورای حکام و تشریح مواضع جمهوری اسلامی ایران.
5. 16/3/1382 برابر با 6/6/2003: ارائه اولین گزارش کتبی آقای البرادعی به شورای حکام درخصوص اجرای پادمان‌ها در ایران. مدیرکل آژانس در این گزارش خود به برخی قصور از سوی ایران اشاره کرد و عنوان داشت که ایران اقدامات اصلاحی را در این خصوص اتخاذ کرده است.
6. 29/3/1382 برابر با 19/6/2003: صدور بیانیه رئیس شورای حکام، به‌عنوان اولین موضع‌گیری شورا درخصوص موضوع هسته‌ای ایران. در این بیانیه، بر ضرورت حل و فصل ابهامات و تصویب و اجرای پروتکل الحاقی از سوی ایران تأکید گردید.
7.  18/4/1382 برابر با 9/7/2003: سفر مدیرکل آژانس به تهران و دیدار با مقامات ارشد نظام. این سفر آقای البرادعی با هدف حل و فصل موضوعات باقی مانده که در گزارش ژوئن 2003 مدیرکل منعکس شده بود، صورت گرفت. در دیدار البرادعی با رئیس جمهور (آقای خاتمی)،‌ طرفین موافقت کردند که تیم ارشد فنی آژانس با مسئولیت گلداشمیت (معاون وقت مدیرکل آژانس در امور پادمان) برای انجام مباحث فنی با تیم ایرانی درخصوص موضوعات باقی مانده در ایران بمانند. آقای خاتمی همچنین موضع مثبت ایران درخصوص پروتکل الحاقی را بیان و خاطرنشان کرد که ایران به‌دنبال برخی جوانب روشن‌گرایانه درخصوص پروتکل می باشد. در این خصوص نیز قرار شد یک تیم فنی و حقوقی از آژانس برای ارائه توضیحات لازم به ایران سفر نماید.
8.  3/6/1382 برابر با 25/8/2003: تسلیم نامه رسمی اعلام آمادگی ایران برای مذاکره با آژانس پیرامون پروتکل الحاقی به آقای البرادعی.
9.  21/6/1382 برابر با 12/9/2003: تصویب اولین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران. در این قطعنامه از ایران خواسته شد که پروتکل الحاقی را تصویب و اجراء و تمامی فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی خود را نیز تعلیق نماید.
10. 13/7/1382 برابر با 5/10/2003: انتخاب دکتر روحانی (دبیر وقت شورایعالی امنیت ملی) به عنوان مسئول ارشد پرونده هسته‌ای.
11. 24/7/1382 برابر با 16/10/2003: سفر محمد البرادعی به تهران و دیدار با مسئولان نظام با هدف مذاکره پیرامون مفاد قطعنامه سپتامبر 2003. البرادعی پس از دیدار با دکتر روحانی، خاطرنشان کرد اطمینان‌هایی دریافت کرده است که ایران همکاری های خود با آژانس را تسریع خواهد کرد و به این منظور، بدون تأخیر تمامی اطلاعات و توضیحات لازم درخصوص موضوعات باقی‌مانده را ارائه خواهد کرد. البرادعی، همچنین گفت که ایران آمادگی خود برای امضای پروتکل الحاقی را اعلام کرده است و به این منظور، یک تیم از آژانس برای ارائه توضیحات لازم درخصوص پروتکل الحاقی در 18 و 19 اکتبر (26 و 27 مهر) به ایران سفر خواهد کرد.
12.  29/7/1382 برابر با 21/10/2003: تفاهم و انتشار بیانیه تهران توسط وزاری خارجه سه کشور اروپایی و ایران در سعدآباد تهران.براساس این بیانیه،‌ تعهدات دولت ایران به این شرح      می باشد: همکاری کامل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و پاسخ به الزامات و سؤالات باقی‌مانده آژانس به‌ صورت شفاف و حل ‌و ‌فصل آن‌ها و اصلاح هرگونه قصور احتمالی. امضای پروتکل الحاقی و آغاز فرآیند تصویب آن و اجرای پروتکل الحاقی تا پیش از تصویب آن به‌عنوان یک اقدام حسن‌نیت. تعلیق تمامی فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم و بازفرآوری به‌صورت داوطلبانه به‌نحوی که آژانس تعریف می کند. شایان ذکر است که به‌دنبال بیانیه تهران، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز در 29 اکتبر 2003 اقداماتی را که ایران باید برای اجرای تعلیق انجام دهد، لیست کرده است. فعالیت‌هایی که از نظر دبیرخانه آژانس شامل تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی و بازفرآوری می‌شود، به‌شرح زیر می‌باشد: فعالیت یا آزمایش سانتریفیوژها با یا بدون مواد هسته‌ای، نصب سانتریفیوژها، اجرای دیگر فعالیت‌های غنی‌سازی شامل عدم معرفی مواد هسته‌ای به هر تأسیساتی که قادر به جداسازی ایزوتوپی باشد نظیر غنی‌سازی لیزری و این که هیچ تأسیسات جداسازی ایزوتوپی با یا بدون مواد هسته‌ای ساخته و آزمایش یا اداره نخواهد شد، ساخت یا فعالیت تأسیسات جداسازی پلوتونیوم (بازفرآوری). تعهدات سه کشور اروپایی نیز برابر بیانیه تهران، به این شرح می باشد: حق ایران را برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای برابر با معاهده منع گسترش سلاح هسته‌ای شناسایی می‌کنند. پروتکل الحاقی به‌هیچ وجه قصد مخدوش کردن حاکمیت، وقار ملی و یا امنیت ملی کشورهای عضو را ندارد. اجرای کامل تصمیمات ایران‌ که توسط مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تأیید برسد، باید موجب شود که شورای حکام آژانس وضعیت کنونی را حل‌و‌فصل نماید. به محض این‌که نگرانی‌های بین‌المللی از‌جمله نگرانی‌های سه‌کشور کاملاً برطرف شود، ایران می‌تواند انتظار داشته باشد که به‌طور آسان‌تری به فن‌آوری مدرن و اقلام دیگری در حوزه‌های مختلف دست یابد. سه‌کشور، با ایران برای ارتقای امنیت و ثبات در منطقه از‌جمله ایجاد منطقه عاری از سلاح کشتار جمعی در خاورمیانه، مطابق با اهداف سازمان ملل متحد همکاری خواهند نمود.
13. 1/8/1382 برابر با 23/10/2003: ارائه اظهارنامه‌ها و اسناد برنامه هسته‌ای ایران در گذشته به آژانس. آقای البرادعی طی مصاحبه‌ای در این خصوص گفت: مجموعه عظیمی از اسناد به آژانس ارائه شده است که ما باید کار راستی آزمایی درخصوص آن‌ها را آغاز کنیم. دکتر صالحی (نماینده وقت ایران در آژانس) به من گفت که ایران ظرف چند روز آتی، نامه موافقت با انعقاد پروتکل الحاقی را به آژانس ارائه خواهد کرد. وی، همچنین از نتایج نشست تهران با وزرای خارجه سه‌کشور اروپایی مرا مطلع نمود و گفت که ایران طبق بیانیه تهران پذیرفته است فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی را تعلیق نماید. این دو اقدام، گام های اعتمادساز        می باشند. اولویت اول آژانس تجزیه و تحلیل اظهارنامه ها و اولویت دوم نیز انعقاد پروتکل الحاقی خواهد بود.
14. 19/8/1382 برابر با 10/11/2003: تسلیم نامه رسمی پذیرش پروتکل الحاقی از سوی ایران به آژانس.
15. 30/8/1382 برابر با 21/11/2003: تصویب پذیرش (امضای) پروتکل الحاقی از سوی ایران توسط شورای حکام آژانس.
16. 5/9/1382 برابر با 26/11/2003: تصویب دومین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران.
17. 27/9/1382 برابر با 18/12/2003: امضای پروتکل الحاقی توسط جموری اسلامی ایران و اجرای داوطلبانۀ آن برای بیش از دوسال. نماینده ایران در آژانس‌ به‌هنگام امضای پروتکل الحاقی اظهار داشت که ایران تا قبل از تصویب پروتکل، مطابق مفاد آن عمل خواهد کرد.

تحولات سال ۲۰۰۴
1.  4/12/1382 برابر با 23/2/2004: تفاهم سه کشور اروپایی و ایران درخصوص موافقت‌نامه بروکسل در شهر بروکسل بلژیک. براساس این موافقت‌نامه، تعهدات ایران به شرح زیر می باشد: ارائه اظهارنامه ها برطبق پروتکل الحاقی و راستی آزمایی آن‌ها توسط آژانس، تعلیق مونتاژ و آزمایش سانتریفیوژها، تعلیق ساخت داخلی قطعات سانتریفیوژ، اعمال تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی نسبت به تمامی تأسیسات موجود در ایران. تعهدات سه‌کشور اروپایی نیز طبق بیانیه بروکسل به این شرح می باشد: سه‌‌کشور به‌‌طور فعال برای شناسایی تلاش‌های ایران در اجلاس ژوئن 2004 شورای حکام کار خواهند کرد تا شورای حکام از آن‌ پس، بر‌اساس گزارش مدیر کل- که در‌صورت ضرورت ارائه می‌شود- و مطابق رویه معمولی مربوط به اجرای موافقت‌نامۀ پادمان و پروتکل الحاقی کار کند.
2.  25/12/1382 برابر با 13/3/2004: تصویب سومین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران.
3.  3/1/1383 برابر با 22/3/2004: دیدار رئیس سازمان انرژی اتمی و مدیرکل آژانس در وین.
4.  18/1/1383 برابر با 6/4/2004: سفر مدیرکل آژانس به ایران و دیدار با مقامات ارشد نظام. البرادعی پس از دیدارهای خود گفت: با طرف ایرانی درخصوص یک برنامه اقدام و جدول زمانی حل و فصل موضوعات باقی مانده توافق شد. این برنامه اقدام، شامل مجموعه فعالیت‌هایی است که ایران باید اتخاذ نماید. ایران تا پایان ماه آوریل، اطلاعات خود درخصوص برنامه سانتریفیوژ و تا اواسط ماه مه نیز اظهارنامه‌های خود طبق پروتکل الحاقی را به آژانس ارائه خواهد نمود.
5.  20/1/1383 برابر با 8/4/2004: مصاحبه مطبوعاتی رئیس سازمان انرژی اتمی و اعلام آغاز تعلیق داوطلبانۀ ساخت و مونتاژ سانتریفیوژها توسط ایران (متعاقب موافقت‌نامه بروکسل).
6.  1/3/1383 برابر با 21/5/2004: تسلیم اظهارنامه 1033 صفحه‌ای فعالیت‌های هسته‌ای ایران به آژانس طبق پروتکل الحاقی (متعاقب موافقت‌نامه بروکسل).
7.  29/3/1383 برابر با 18/6/2004: تصویب چهارمین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران.
8.  28/6/1383 برابر با 18/9/2004: تصویب پنجمین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران.
9.  25/8/1383 برابر با 15/11/2004: تفاهم درخصوص موافقت‌نامه پاریس توسط سه‌کشور اروپایی و ایران در پاریس. موافقت‌نامه پاریس درشرایطی شکل گرفت که طرف اروپایی به تعهد خود وفق موافقت‌نامه بروکسل مبنی بر عادی‌کردن موضوع هسته‌ای در اجلاس ژوئن 2004 شورای حکام عمل نکرد و نه تنها در این اجلاس، بلکه در اجلاس بعدی شورا در ماه سپتامبر نیز به صدور قطعنامه علیه ایران پرداخت. از طرف دیگر، سه‌کشور اروپایی دنبال این بودند که تعلیق را تا حد اعلای آن گسترش دهند. در موافقت‌نامه پاریس، ایران این تعهدات را پذیرفت: تأکید بر عدم پیگیری اکتساب سلاح‌های هسته‌ای. تعهد به همکاری کامل و شفاف با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی. ادامه اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی تا تصویب آن. ادامه تعلیق براساس داوطلبانه و به‌منظور اعتمادسازی بیشتر و گسترش آن تا شامل تمامی فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی و بازفرآوری و به‌ویژه این موارد گردد (ساخت و واردات سانتریفیوژهای گازی و قطعات آن‌ها، مونتاژ، نصب، آزمایش یا اداره سانتریفیوژهای گازی، کار درمورد جداسازی پلوتونیوم یا ساخت یا اداره هر تأسیسات جداسازی پلوتونیوم، و تمامی آزمایش‌ها یا تولید در هرنوع تأسیسات تبدیل اورانیوم). آژانس در جریان این تعلیق قرار خواهد گرفت و از آن برای راستی‌آزمایی و نظارت بر تعلیق دعوت خواهد شد. تعلیق به‌موقع انجام خواهد شد، به‌گونه‌ای که آژانس آن را قبل از اجلاس نوامبر 2004 شورای حکام تأیید نماید. تعلیق مادامی که مذاکرات درمورد یک موافقت‌نامه ترتیبات درازمدت که مورد قبول طرفین باشد پیگیری می‌شود، حفظ خواهد ‌شد و برای ادامه کل فرآیند ضروری خواهد بود. تعهدات سه‌کشور اروپایی در موافقت‌نامه پاریس نیز به این شرح می باشد: تعلیق، یک اقدام اعتماد‌ساز داوطلبانه است و نه یک تعهد حقوقی. درچارچوب این تعلیق، مذاکرات با هدف دستیابی به موافقت‌نامه مورد قبول طرفین درمورد ترتیبات درازمدت، آغاز خواهد شد. این موافقت‌نامه، تضمین‌های عینی فراهم خواهد کرد که برنامه هسته‌ای ایران منحصراً برای مقاصد صلح‌جویانه می‌باشد. همچنین، تضمین‌های قطعی درمورد همکاری‌های هسته‌ای، فنی و اقتصادی و تعهدات قطعی درمورد موضوعات امنیتی فراهم می‌کند. درچارچوب این موافقت‌نامه و باتوجه به پیشرفتی که در حل‌وفصل موضوعات باقی‌مانده حاصل شده‌است، سه‌کشور از گزارش مدیرکل به شورای حکام در‌صورتی که ضروری می‌بیند و درچارچوب اجرای موافقت‌نامه پادمان ایران و پروتکل الحاقی، حمایت می‌کنند. سه‌کشور، از مدیر کل آژانس برای دعوت از ایران برای پیوستن به گروه کارشناسی رهیافت‌های چندجانبه چرخه سوخت هسته‌ای (یک گروه مشورتی که مجموعه ای از راهکارها و رهیافت ها برای تضمین تأمین سوخت را به مدیرکل آژانس ارائه نمود که اعضای این گروه حتی درمورد این گزارش اجماع نیز نداشتند)، حمایت خواهند کرد. هنگامی که تعلیق راستی‌آزمایی شد، مذاکرات با اتحادیه اروپا درمورد موافقت‌نامه تجارت و همکاری ازسرگرفته خواهد شد. سه‌کشور، به‌طور فعال از شروع مذاکرات الحاق ایران به سازمان تجارت جهانی (WTO) حمایت خواهند کرد. سه‌کشور و ایران بر قصد خود مبنی بر مبارزه با تروریسم، شامل فعالیت‌های القاعده و دیگر گروه‌های تروریستی نظیر منافقین تأکید می‌کنند. آن‌ها، هم‌چنین حمایت مداوم خود از فرآیند سیاسی در عراق را باهدف استقرار یک دولت منتخب طبق قانون اساسی، مورد تأیید قرار می‌دهند. سه‌کشور، بر تعهد خود به NPT تأکید می‌کنند. سه‌کشور، حقوق ایران تحت NPT که مطابق با تعهداتش تحت معاهده و بدون تبعیض اعمال می‌شود را به‌‌رسمیت می‌شناسند.
10.  2/9/1383 برابر با 22/11/2004: آغاز تعلیق فعالیت‌های تأسیسات UCF اصفهان (متعاقب موافقت‌نامه پاریس). این در حالی بود که فعالیت‌های تبدیل اورانیوم، طبق نظر فنی آژانس که متعاقب بیانیه تهران ارائه گردید، جزء‌ فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم محسوب نمی شود.
11. 9/9/1383 برابر با 29/11/2004: تصویب ششمین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام درمورد موضوع هسته‌ای ایران، با وجود موافقت‌نامۀ پاریس. در این قطعنامه که تحت تاثیر فضای موافقت‌نامۀ پاریس قرارداشت، بر برخی موارد مورد نگرانی طرف‌های اروپایی نیز تأکید شده است.
 
تحولات سال ۲۰۰۵
1. 9/12/1383 برابر با 27/2/2005: امضای قرارداد بازگشت پسماند سوخت هسته‌ای میان ایران و روسیه در بوشهر.
2.  25/2/1384 برابر با 15/5/2005: تصویب قانون دستیابی به فن‌آوری صلح‌آمیز هسته‌ای توسط مجلس شورای اسلامی. براساس این قانون که در 1/3/1384 نیز به تصویب شورای نگهبان رسید، دولت موظف‌ شد درچارچوب معاهده NPT و قوانین بین‌المللی با بهره‌گیری از اندیشمندان، محققین و امکانات داخلی و بین‌المللی و همچنین پیگیری اجرای تعهدات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و کشورهای برخوردار از این فن‌آوری دربرابر کشورهای عضو معاهده منع تولید و تکثیر سلاح‌های هسته‌ای (NPT)، نسبت به برخوردارنمودن کشور از فن‌آوری هسته‌ای صلح‌آمیز از‌جمله تأمین چرخه سوخت جهت بیست هزار مگاوات برق هسته‌ای اقدام نماید.
3.  4/4/1384 برابر با 25/6/2005: ابراز امیدواری وزیر امور خارجۀ فرانسه مبنی بر ادامه تعلیق غنی‌سازی در زمان ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد.
4.  6/4/1384 برابر با 27/6/2005: مذاکرات جورج بوش و گرهارد شرودر در واشنگتن و تأکید دوطرف بر ضرورت تعلیق در دوره ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد.
5.  10/5/1384 برابر با 1/8/2005: ارسال نامه ایران به آژانس مبنی بر قصد ازسرگیری       فعالیت های UCF اصفهان. حدود 9 ماه از انعقاد موافقت‌نامه پاریس گذشت، اما هنوز طرف اروپایی هیچ طرحی را برای انعقاد یک ترتیبات درازمدت جهت حل و فصل موضوع هسته‌ای آن‌گونه که در موافقت‌نامه پاریس آمده بود ارائه نکرد و از طرف دیگر، اجرای تعلیق گسترده نیز توسط ایران ادامه داشت. از این رو، ایران طی نامه‌ای به مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در 1 اوت 2005 قصد خود را مبنی بر ازسرگیری فعالیت‌های UCF اصفهان ابراز داشت و از مدیرکل آژانس خواست که برای انجام امور پادمانی مربوطه آمادگی داشته باشد. لازم به ذکر است که این نامه دو روز قبل از تنفیذ حکم ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد توسط مقام معظم رهبری برای آژانس ارسال گردید. اراده ایران برای شکستن تعلیق یکی از فعالیت‌های هسته ای خود (UCF اصفهان)، اولین گام رو به جلو به‌جای عقب نشینی دربرابر خواسته های طرف مقابل بود.
6.  11/5/1384 برابر با 2/8/2005: نامه وزرای خارجه سه‌کشور اروپایی و سولانا به ایران درخصوص UCF اصفهان. به‌دنبال مکاتبه ایران با آژانس، وزاری امور خارجه سه‌کشور اروپایی به‌همراه آقای سولانا نیز طی نامه ای در 2 اوت 2005 به ایران اظهار کردند که تصمیم به ازسرگیری فعالیت‌های تعلیق شده اصفهان، نقض موافقت‌نامه پاریس محسوب خواهد شد و سبب قطع مذاکرات خواهد گردید و آنان چاره‌ای نخواهند داشت که اقدامات خود را ازطریق برگزاری یک اجلاس اضطراری شورای حکام پیگیری نمایند. آنان، همچنین در نامه خود اشاره کردند که ایده‌های خود برای یک ترتیبات درازمدت را تا 7 اوت یا زودتر به ایران ارائه خواهند کرد. برخلاف آن‌چه که درمورد ماهیت تعلیق به‌عنوان یک اقدام داوطلبانه، موقتی و غیر الزام‌آور حقوقی در موافقت‌نامه پاریس توافق شد، با این نامه سه وزیر و سولانا مشخص می شود که از نظر آنان تعلیق امری موقتی و داوطلبانه نیست.
7.  14/5/1384 برابر با 5/8/2005: ارائه طرح اروپا به ایران به‌منظور یک موافقت‌نامه درازمدت و طرح موضوع توقف چرخه سوخت هسته‌ای. بالأخره، سه‌کشور اروپایی براساس موافقت‌نامه پاریس طرح خود را تحت عنوان "چارچوب یک موافقت‌نامۀ درازمدت بین ایران و سه‌کشور با حمایت اتحادیه اروپا" به ایران ارائه نمودند. این طرح در سه بخش سیاسی و امنیتی، اقتصادی و فناوری، و هسته‌ای تنظیم شده بود. اروپایی‌ها که طبیعتاً حمایت آمریکا را نیز به همراه داشتند، با ارائه یک‌سری پیشنهادات غیرهسته‌ای که جنبه اجرایی آن‌ها نیز با ابهام مواجه بود، از ایران خواستند که فعالیت‌های چرخه سوخت خود را متوقف سازد. پس از مدت زمان طولانی توقف تمامی فعالیت‌ها توسط ایران، بالأخره اروپایی‌ها خواسته اساسی خود را که همان توقف دائمی فعالیت‌های چرخه سوخت هسته‌ای بود، در قالب طرح 5 اوت به ایران ارائه کردند.
8.  15/5/1384 برابر با 6/8/2005: رد طرح 5 اوت اروپا از سوی ایران. طرح 5 اوت اروپا، بلافاصله با ارائه پاسخی به آن توسط ایران رد شد و فعالیت‌های UCFاصفهان ازسرگرفته شد.
9.  20/5/1384 برابر با 11/8/2005: تصویب هفتمین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران. با ازسرگیری فعالیت‌ها در UCF اصفهان، طرف‌های اروپایی نیز بلافاصله اجلاس اضطراری شورای حکام را تشکیل دادند و در 11 اوت 2005 قطعنامه‌ای را علیه ایران صادر کردند.
10. 24/5/1384 برابر با 15/8/2005: پایان فعالیت دکتر روحانی به‌عنوان دبیر شورایعالی امنیت ملی.
11. 24/5/1384 برابر با 15/8/2005: شروع به کار دکتر علی لاریجانی به‌عنوان دبیر شورایعالی امنیت ملی و مذاکره‌ کننده ارشد هسته‌ای.
12. 4/6/1384 برابر با 26/8/2005: سفر دبیر شورایعالی امنیت ملی به وین و گفتگو با مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی. دکتر لاریجانی پس از بازگشت از وین، درخصوص نتایج این سفر اظهار داشت: ایران بر روی چرخه سوخت فناوری هسته ای جدی است و آن را جزو آرمان‌های ملی تلقی می‌کند و من تلاش کردم در دیدار با آقای البرادعی این موضوع را به وی اطلاع دهم و ایشان را به هم‌دلی درخصوص موضوع هسته ای همراه سازم. آن‌چه که برای ما از لحاظ مسائل هسته‌ای مهم است، مقررات آژانس است. آژانس نکاتی را مدنظر خود قرارداده که بنا شد با تشکیل گروه‌های کارشناسی، ارتباط تنگاتنگی بین ما و آژانس برقرار گردد تا بدین‌وسیله بتوان ابهامات ایجاد شده را از میان برد.
13. 26/6/1384 برابر با 17/9/2005: ارائه ابتکار هستهای رئیس جمهور (دکتر احمدی نژاد) در شصتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد. رئیس جمهور با حضور در اجلاس سران سازمان ملل متحد، ابتکار هستهای خود را مبتنی بر اصول زیر ارائه نمود: ایران‌ بر‌اساس‌ مبانی‌ دینی،‌ حرکت‌ به‌ سمت‌ تسلیحات‌ هسته‌ای‌ را جائز نمی‌داند. جمهوری‌ اسلامی‌ ایران،‌ احیای‌ معاهده‌ "ان.پی‌.تی‌" و ایجاد کمیته‌ ویژه‌ خلع سلاح‌ را اقدامی‌ ضروری‌ و اساسی‌ برای‌ مقابله‌ با سلاح‌های‌ هسته‌ای‌ و رفع‌ آپارتاید هسته‌ای‌ می‌داند. چرخه‌ تولید سوخت‌ هسته‌ای‌ در جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ به‌‌لحاظ‌ فنی‌، متفاوت‌ از چرخه‌ سوخت‌ در سایر کشورهای‌ بهره‌مند از فناو‌ری‌ هسته‌ای‌ نیست‌. بر این‌ اساس‌، جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ آماده‌ است‌ در اجرای‌ پروژه‌ غنی‌سازی‌ اورانیوم‌ در ایران‌ و برای‌ شفاف‌سازی‌ و اعتماد‌سازی،‌ به‌طور جدی‌ با بخش‌های‌ خصوصی‌ و دولتی‌ سایر کشورها مشارکت‌ نماید و این‌، گام‌ مهم‌ دیگری‌ ورای‌ همه‌ ضوابط‌ "ان‌.پی.تی‌" است‌ که‌ جمهوری‌ اسلامی‌ صرفاً جهت‌ اعتماد‌سازی‌ و روشن‌گری‌ فعالیت‌ هسته‌ای‌ خویش‌ آن‌را پیشنهاد می‌نماید. برپایه‌ حق‌ مسلم‌ ایران‌ برای‌ دست‌یابی‌ به‌ چرخه‌ تولید سوخت‌ هسته‌ای‌، ادامه‌ تعامل‌ و مراوده‌ دقیق‌ فنی‌ و حقوقی‌ با آژانس‌ بین‌المللی‌ انرژی‌ اتمی‌، محور سیاست‌ هسته‌ای‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ است‌. مبادرت‌ و استمرار مذاکرات‌ با کشورهای‌ دیگر درچارچوب‌ تعامل‌ ایران‌ با آژانس‌ محسوب‌ می‌شود.
14. 2/7/1384 برابر با 24/9/2005: تصویب هشتمین قطعنامه پیشنهادی کشورهای اروپایی در شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران و احراز سیاسی عدم‌پایبندی ایران توسط آمریکا و چندکشور اروپایی عضو شورای حکام. لازم به توضیح است که برطبق ماده 12 اساسنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، احراز عدم‌پایبندی یک کشور عضو معاهده NPT برعهده بازرسان آژانس گذاشته شده‌است که باید آن‌را به مدیرکل آژانس گزارش نمایند. این در حالی است که درخصوص فعالیت‌های هسته‌ای ایران در هیچ‌یک از گزارشات آژانس به عدم‌پایبندی اشاره نشده‌است و درواقع، عدم پایبندی به‌صورت سیاسی و توسط چندکشور در یک نهاد سیاسی احراز شده‌است. 
15. 19/7/1384 برابر با 11/10/2005: بیانیه وزارت امور خارجه درخصوص ادامه مذاکرات هسته‌ای بدون پیش شرط. در این بیانیه آمده است که با استقبال از مساعی کشورهای عدم تعهد برای جلوگیری از مسیر رویارویی و تقابل سیاسی در موضوع فعالیت‌های هسته‌ای ایران و با احترام به ابراز تمایل آقای البرادعی و اتحادیه اروپا برای بازگشت به مسیر تعاملو مذاکرات، جمهوری اسلامی ایران درراستای حفظ حق توسعه و دست‌یابی به چرخه سوختهسته‌ای درچارچوب توازن حقوق و تکالیف تصریح شده در اساسنامه آژانس و معاهده NPT وپادمان هسته‌ای، برای تقویت همکاری‌های متقابل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی،آمادگی خود را برای انجام مذاکرات با تمامی کشورهای عضو آژانس ازجمله سه‌کشوراروپایی بدون هرگونه پیش شرطی اعلام می‌نماید.
16. 20/8/1384 برابر با 11/11/2005: برگزاری اولین اجلاس مشترک وزرای امور خارجه تروئیکای عدم تعهد و وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در تهران و صدور بیانیه مشترک درحمایت از برنامه هسته‌ای ایران. در این بیانیه تأکید شد که تصمیمات و انتخاب‌های کشورها از‌جمله ایران، در زمینه استفاده صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ای و سیاست‌های چرخه سوختشان باید مورد احترام قرارگیرد. همچنین تأکید شد که موضوع هسته‌ای ایران باید درچارچوب آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حل‌و‌فصل شود. تروئیکای عدم تعهد از پیشنهاد ارائه‌ شده از سوی رئیس جمهوری اسلامی ایران در شصتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد درارتباط با مشارکت بخش‌های عمومی و خصوصی سایر کشورها در اجرای برنامه غنی‌سازی نیز قدردانی کردند.
17. 1/9/1384 برابر با 22/11/2005: تصویب قانون الزام دولت به تعلیق اقدامات داوطلبانه در‌صورت ارجاع و یا گزارش پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران به شورای امنیت توسط مجلس شورای اسلامی. براساس این قانون که در مورخ 9/9/1384 نیز به تصویب شورای نگهبان رسید، دولت موظف شد در‌صورت هرگونه ارجاع یا گزارش درمورد پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت، کلیه همکاری‌های داوطلبانه خود را با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به‌حالت تعلیق درآورد.
 
تحولات سال ۲۰۰۶
1. 13/10/1384 برابر با 3/1/2006: ارسال نامه ایران به آژانس و اعلام قصد ازسرگیری فعالیت‌های تحقیق و توسعه درخصوص غنی‌سازی که به‌صورت داوطلبانه و غیر الزام‌آور حقوقی تعلیق شده بودند از 19 دی ماه 1384 (9 ژانویه 2006).
2.  17/10/1384 برابر با 7/1/2006: درخواست ایران از آژانس برای برداشتن مهر و موم‌ها در نطنز، پارس تراش و فرایند تکنیک تا قبل از 19 دی ماه (9 ژانویه).
3.  17/10/1384 برابر با 7/1/2006: دمارش پنج عضو دائم شورای امنیت به ایران درخصوص تصمیم ایران برای ازسرگیری فعالیت‌های تعلیق شده. در این دمارش آمده است که اعلام ایران مبنی بر این‌که از 9 ژانویه 2006 تحقیق و توسعه در برنامه صلح‌آمیز انرژی هسته ای را که به‌عنوان بخشی از اقدامات داوطلبانه و غیر الزام‌آور حقوقی خود تعلیق کرده بود، از سرخواهدگرفت و علاوه‌ بر آن ازسرگیری کار تأسیسات UCF اصفهان که در اوت 2005 راه‌اندازی شده است، موجب نگرانی جدی است. 5 کشور از ایران خواستند تا بلادرنگ از قطعنامه‌های شورای حکام تبعیت نماید و به‌ویژه از اتخاذ هرگونه فعالیت دیگر مرتبط با غنی‌سازی و بازفرآوری خودداری کند.      
4.  20/10/1384 برابر با 10/1/2006: پاسخ کتبی وزارت امور خارجه به دمارش اعضای دائم شورای امنیت. در این پاسخ، به‌طور مفصل به اقدامات و همکاری‌های اعتمادساز و شفاف‌ساز ایران با آژانس اشاره شد و در پرتو این همکاری ها، این‌گونه جمعبندی گردید که هیچ مبنایی برای ادامه تعلیق وجود ندارد.
5.  20/10/1384 برابر با 10/1/2006: رفع تعلیق نطنز و برداشتن مهر و موم‌ها درحضور بازرسان آژانس و ازسرگیری فعالیت‌های غنی‌سازی درخصوص تحقیق و توسعه و ساخت قطعات مورد نیاز سانتریفیوژ. آژانس اعلام کرد که فرایند برداشتن مهر و موم ها تا 11 ژانویه (21 دی ماه) تکمیل خواهد شد.
6.  22/10/1384 برابر با 12/1/2006: صدور بیانیه برلین توسط وزرای خارجه سه‌کشور اروپایی پس از رفع تعلیق. به‌دنبال رفع تعلیق توسط ایران، وزرای خارجه سه‌کشور اروپایی در برلین گردهم آمدند و با صدور بیانیه‌ای اذعان کردند که زمان برای درگیر شدن شورای امنیت در موضوع هسته‌ای ایران با هدف تقویت قطعنامه‌های شورای حکام فرا رسیده و آنان به‌دنبال برگزاری اجلاس اضطراری شورای حکام خواهند بود.
7. 24/10/1384 برابر با 14/1/2006: پاسخ وزارت امور خارجه به بیانیه برلین. در این پاسخ آمده‌است که فعالیت‌های تحقیقات هسته‌ای آغاز شده براساس ماده سه اساسنامه آژانس و ماده چهار معاهده ان.پی.تی و موافقت‌نامه پادمان، جزو حقوق مسلم و لاینفک جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو ان.پی.تی می باشد و آن‌چه که پس از بیش از دو سال تعلیق داوطلبانه فعال می‌گردد، تنها بخشی از حقوق مصرح و قانونی جمهوری اسلامی ایران می باشد. قطع مذاکرات، تشکیل اجلاس اضطراری شورای حکام آژانس و هرگونه روش‌های فشارگونه و تهدیدآمیز نه تنها کمکی به موضوع نخواهد کرد، بلکه باعث به بن‌بست رسیدن فرآیند دیپلماسی مبتنی بر مفاهمه و همکاری خواهد شد.
8. 7/11/1384 برابر با 27/1/2006: برگزاری دومین اجلاس مشترک وزرای امور خارجه تروئیکای عدم تعهد و وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در شهر هرمانوس آفریقای جنوبی و صدور بیانیه مشترک درحمایت از برنامه هسته‌ای ایران. در این بیانیه، از کار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در روشن‌کردن موضوعات مربوط به برنامه هسته‌ای ایران که باید درچارچوب آژانس حل‌و‌فصل شود، حمایت به‌عمل آمد. تروئیکای عدم تعهد از تمامی طرف‌های درگیر خواستند که تمامی تلاش خود را از طریق گفتگو و مذاکره برای حل‌و‌فصل موضوعات در اسرع وقت ممکن، مبذول دارند.
9.  11/11/1384 برابر با 31/1/2006: صدور بیانیه لندن توسط وزرای خارجه پنج کشور عضو دائم شورای امنیت و آلمان و تصمیم به گزارش موضوع هسته‌ای ایران به شورای امنیت. در این بیانیه از ایران خواسته شده‌است که تمامی فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی از جمله تحقیق و توسعه را تعلیق نماید. وزرای خارجه شش کشور تصریح کردند که اجلاس اضطراری پیش ‌رو شورای حکام باید موضوع هسته‌ای ایران را به شورای امنیت گزارش نماید.
10. 12/11/1384 برابر با 1/2/2006: پاسخ وزارت امور خارجه به بیانیه لندن. در این پاسخ آمده است که بیانیه لندن فاقد هرگونه اساس قانونی و حقوقی است و این اقدامات حاصلی جز سلب حیثیت آژانس و تضعیف نقش معاهدات و نهادهای بین‌المللی ندارد و صادرکنندگان آن بایستی مسئولیت عواقب خود را بپذیرند.
11. 13/11/1384 برابر با 2/2/2006: ارسال نامه دبیر شورایعالی امنیت ملی به مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و هشدار درمورد گزارش موضوع هسته‌ای ایران به شورای امنیت. دکتر لاریجانی، دبیر وقت شورایعالی امنیت ملی با ارسال نامه‌ای به آقای البرادعی تصریح کرد: تصمیم شورای حکام برای گزارش موضوع هسته‌ای ایران به شورای امنیت، هیچ اساس فنی و حقوقی ندارد. ازسرگیری فعالیت‌های تحقیق و توسعه بعد از دوسال و نیم تعلیق نمی تواند زمینه‌ای برای اتخاذ اقدامات تند توسط شورای حکام و گزارش موضوع به شورای امنیت باشد. درصورت گزارش موضوع به شورای امنیت، ایران مجبور خواهد بود که طبق قانون مصوب مجلس، تمامی همکاری‌های داوطلبانه خود با آژانس را به‌حالت تعلیق درآورد.
12. 15/11/1384 برابر با 4/2/2006: تشکیل اجلاس اضطراری شورای حکام و تصویب نهمین قطعنامه شورای حکام علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته ای ایران و ارسال موضوع هسته‌ای ایران به شورای امنیت براساس این قطعنامه. از 35 عضو شورای حکام سه‌کشور ونزوئلا، سوریه و کوبا به این قطعنامه رأی منفی و پنج کشور آفریقای جنوبی، لیبی، اندونزی، الجزائر و بلاروس نیز به آن رأی ممتنع دادند. لازم به توضیح است که واردساختن شورای امنیت در موضوع هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران درمغایرت کامل با الزامات سازمانی، اساسنامه‌ای و پادمانی مجری در رویه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده است و شرائط ماهوی و شکلی مبانی قانونی موجود جهت واردساختن شورا در ارتباط با وضعیت‌های مطروحه آژانس به‌طور کلی لحاظ نگردیده است. ارجاع موضوع هسته‌ای یک کشور به شورای امنیت، تنها با تحقق شرایط زیر ممکن است:
• وفق بند ج ماده 12 اساسنامه آژانس، احراز عدم‌پایبندی (انحراف به‌سمت مقاصد نظامی)    پیش شرط ضروری برای ارجاع موضوع به شورای امنیت می باشد. وظیفه احراز عدم‌پایبندی برطبق همین بند برعهده بازرسان آژانس قرار گرفته‌است که باید آن‌را از طریق مدیرکل به‌اطلاع شورای حکام برسانند. این در حالی است که در هیچ‌یک از گزارش‌های آژانس ذکری از عدم‌پایبندی و یا انحراف از فعالیت‌های صلح‌آمیز به‌میان نیامده است. درمقابل، مدیرکل آژانس بارها بر عدم انحراف فعالیت‌ها و مواد هسته‌ای اظهار شده در جمهوری اسلامی ایران تأکید کرده‌است.
• وفق ماده 19 موافقتنامه پادمان منعقده بین جمهوری اسلامی ایران و آژانس        (INFCIRC/ 214) ، قادرنبودن آژانس در راستی‌آزمایی عدم انحراف مواد هسته‌ای، یکی دیگر از شرائط ضروری برای ارجاع موضوع به شورای امنیت تحت بند (ج) ماده 12 اساسنامه آژانس می‌باشد. این درحالی است که مدیرکل آژانس در تمامی گزارش‌های خود تصریح کرده که آژانس قادر می باشد مواد و فعالیت‌های هسته‌ای اظهارشده را راستی‌آزمایی نماید و مواد هسته‌ای به سمت مقاصد نظامی منحرف نشده است و تحت مقاصد صلح‌آمیز باقی مانده‌است.
• مواردی مطرح گردد که تهدید صلح و امنیت بین‌المللی باشد و به‌موجب ماده 3 (ب) (4) اساسنامه آژانس، اطلاع به شورای امنیت را در پی داشته باشد. در این خصوص، علی‌رغم ادعای حامیان ارسال موضوع هسته‌ای ایران به شورای امنیت، فعالیت‌های هسته‌ای ایران در هیچ‌یک از گزارش‌های مدیرکل آژانس نه تنها به‌عنوان تهدید علیه صلح و امنیت بین‌المللی تلقی نشده‌است، بلکه صریحاً بر عدم‌انحراف و صلح‌آمیز بودن آن‌ها تصریح شده‌است.
13. 15/11/1384 برابر با 4/2/2006: صدور دستور رئیس جمهور (دکتر احمدی نژاد) به رئیس سازمان انرژی اتمی درخصوص ادامه برنامه هسته‌ای و تعلیق اجرای پروتکل الحاقی و همکاری‌های فراتر از آن. رئیس جمهور با ارسال نامه‌ای به رئیس سازمان انرژی اتمی، موارد زیر را ابلاغ کرد: فعالیت‌های تحقیق و توسعه ومقدمات بهره‌گیری از فن‌آوری تولید سوخت هسته‌ای برای مصارف صلح‌آمیز به‌طور جدی و هماهنگ، اجرایی شود. با فراخوان گسترده و برنامه‌ریزی شده، از ظرفیتارزشمند علمی و تحقیقاتی همه فرهیختگان و متخصصان کشور و همچنین دانشگاه‌ها و مؤسساتپژوهشی درکنار نیروهای متخصص سازمان انرژی اتمی درجهت شکوفایی هر‌چه بیشتر این فن‌آوری بومی در حوزه‌های مختلف بهره‌گیری صلح‌آمیز از فن‌آوری هسته‌ای، استفادهکامل به‌عمل آید. کلیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای کشور، براساس چارچوبمقررات سازمان بین‌المللی انرژی اتمی و تعهدات  ان.پی.تی و موافقت‌نامه پادمان صورت خواهد گرفت و همکاری کامل با آژانس درجهت اعمال نظارت فنی و حقوقی صرفاً در همین چارچوب ادامه خواهد یافت و از تاریخ 16/ 11/1384، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی وسایر همکاری‌هایی که فراتر از آن  صورت گرفته‌است،  به‌‌موجب قانون مصوب مجلس شورای اسلامی به‌‌حالتعلیق درخواهد آمد.
14. 16/11/1384 برابر با 5/2/2006: صدور بیانیه رئیس جمهور خطاب به ملت شریف ایران برای اعلان‌نظر خود درخصوص سیاست‌های دولت در زمینه هسته‌ای. رئیس جمهور طی صدور بیانیه‌ای، اعلام کرد: "دشمنان می‌دانند که قادر نیستند هیچ اقدام قابل توجه و اثرگذاری را علیه منافع ملت ایران انجام دهند و می‌خواهند با فشار سیاسی ما را وادار به عقب‌نشینی کنند. دولت جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان خادم ملت، خود را موظف‌ می‌داند با پشتیبانی مردم شریف و شجاع از حقوق آنان قاطعانه دفاع کند. این خادم کوچک از مردم شریف تقاضا دارد تا در ایام عزای حسینی در محافل و مجالس ذکر آن حضرت و به ‌ویژه در یوم‌الله بیست و دوم بهمن، نظر خود را درمورد حق ملی برخورداری از انرژی هسته‌ای که کمتر از حق ملی‌شدن صنعت نفت نیست، با صدای بلند و رسای خود ابراز دارند تا همه جهانیان بار دیگر شاهد خواست و اراده ملت رشید ایران باشند و دولت خادم نیز به وظایف خود عمل خواهدکرد." به دنبال این بیانیه، ملت شریف ایران به ویژه در 22 بهمن ماه 1384 با حضور ده‌ها میلیونی خود در مراسم راهپیمایی، حمایت گسترده خود را از ادامه سیاست دولت در زمینه فناوری هسته‌ای اعلام کردند.
15.  9/1/1385 برابر با 29/3/2006: صدور بیانیه رئیس شورای امنیت درخصوص موضوع هسته‌ای ایران پس از ارسال موضوع به شورای امنیت. این بیانیه که اولین اقدام شورای امنیت درخصوص موضوع هسته‌ای ایران می باشد، ضمن تأکید بر انجام تعلیق از سوی ایران، بر نقش شورای حکام آژانس و ضرورت ادامه‌ کار آژانس برای روشن‌کردن همه‌ موضوعات باقی‌مانده مربوط به برنامه هسته‌ای ایران تأکید می‌کند.
16.  22/1/1385 برابر با 11/4/2006: اعلام تکمیل چرخه سوخت هسته‌ای. دکتر احمدی نژاد در 22 فروردین ماه 1385 در آستان قدس رضوی (ع) و در کنار بارگاه ملکوتی حضرت امام رضا (ع) اعلام کرد که چرخه تولید سوخت هسته‌ای در مقیاس آزمایشگاهی کامل‌ شده و اورانیوم با غنای مورد نیاز برای نیروگاه‌های هسته‌ای در روز بیستم فروردین‌ماه همان سال تولید شد. رئیس جمهور، همچنین رسماً اعلام کرد که ایران به کشورهای هسته‌ای جهان پیوسته‌‌است و بر‌اساس مقررات بین‌المللی و حقوق حقه خود، مسیر خود را تا تولید صنعتی سوخت برای نیروگاه‌ها ادامه خواهد ‌داد.
17.  24/1/1385 برابر با 13/4/2006: بازدید مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی از تهران. البرادعی در این بازدید که پس از صدور بیانیه شورای امنیت و همچنین تکمیل چرخه سوخت هسته ای صورت گرفت، با برخی مقامات جمهوری اسلامی ایران دیدار و گفتگو کرد. وی، در گفتگو با خبرنگاران گفت که ایران به تعهداتش پایبند است و اعلام کرده‌است که مواضع خود درمورد بیانیه شورای امنیت را ظرف دوهفته آینده اعلام خواهد کرد. دکتر لاریجانی نیز به خبرنگاران گفت محور اصلی مذاکرات، نوع همکاری‌های آیندۀ ایران و آژانس و راهکارهای افزایش آن برای حل موضوعات باقی مانده و سؤالات آژانس بوده‌است.
18. 9/3/1385 برابر با 30/5/2006: صدور بیانیه وزرای امور خارجه جنبش عدم تعهد‌ در شهر پوتراجایای مالزی درحمایت از برنامه هسته‌ای ایران. در این بیانیه، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به‌‌عنوان تنها مقام صالحبرای راستی‌آزمایی تعهدات پادمانی دولت‌های عضو آژانس شناسایی‌ شد و تأکید شد که نباید هیچ فشار یا مداخله بی‌جایی در فعالیت‌های آژانس، به‌ویژه فرآیند راستی‌آزمایی آن‌‌صورت گیرد. وزرای امور خارجه عدم تعهد تأکید کردندکه تمام مسائل مربوط به پادمان‌ها و راستی‌آزمایی از‌جمله مسائل مربوط به ایران، باید درچارچوب آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حل‌و‌فصل شود و مبتنی بر مبانی فنی وحقوقی باشد. به‌علاوه، آن‌ها تأکید کردند که آژانس باید کار خود را برای حل‌و‌فصل موضوع هسته‌ای ایران در چارچوب دستورالعمل خود طبق اساسنامه آژانس ادامه دهد. در این بیانیه همچنین تأکید شد که دیپلماسی و گفتگو از طرق صلح‌آمیز به‌منظور پیداکردن راه‌حلی بلندمدت برای موضوع هسته‌ای ایران باید ادامه‌ یابد و تنها راه ‌حل‌و‌فصل موضوع نیز ازسرگیری مذاکرات بدون هیچ‌گونه پیش‌شرط می باشد.
19. 10/3/1385 برابر با 31/5/2006: صدور بیانیه وزیر امور خارجه آمریکا و اعلام آمادگی مشروط برای مذاکره با ایران. رایس، وزیر امور خارجه آمریکا، با صدور بیانیه‌‌ای اعلام کرد به محض این‌که ایران فعالیت‌های غنی‌سازی خود را متوقف کند، آمریکا به‌همراه هم‌قطاران سه‌گانه اروپایی خود به سر میز مذاکرات خواهد آمد و با نمایندگان ایران ملاقات خواهد کرد.
20.  16/3/1385 برابر با 6/6/2006: ارائه بسته 6 ژوئن توسط سولانا از سوی شش کشور در تهران. در این بسته، تعهدات طرف مقابل به این شرح می باشد: تأکید دوباره بر حق ایران در توسعه انرژی هسته‌ای برای مقاصد صلح‌آمیز و حمایت از توسعه یک برنامه انرژی هسته‌ای غیر‌نظامی توسط ایران. حمایت فعالانه از ساخت رآکتورهای آب سبک در ایران از طریق پروژه‌های مشترک بین‌المللی، مطابق با اساسنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و NPT. مذاکره و اجرای یک موافقت‌نامه هسته‌ای یوراتم/ ایران. به‌حالت تعلیق درآوردن بحث درباره برنامه هسته‌ای ایران در شورای امنیت با ازسرگیری مذاکرات. فراهم کردن یک بسته محتوایی همکاری در زمینه تحقیق و توسعه، شامل فراهم نمودن احتمالی رآکتورهای تحقیقاتی آب سبک. دادن تضمین‌های الزام‌‌آور حقوقی چند لایه سوخت به ایران، بر‌اساس مشارکت به‌عنوان یک شریک در یک تأسیسات بین‌المللی در روسیه، ایجاد یک ذخیره احتیاطی بر‌طبق شرایط تجاری، توسعه یک مکانیسم پایدار چندجانبه با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی. تعهدات ایران نیز به این شرح برشمرده شده است: رفع تمامی نگرانی‌های باقی‌مانده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ازطریق همکاری کامل با این آژانس. تعلیق تمامی فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی و بازفرآوری، به گونه‌ای که مورد راستی‌آزمایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گیرد و ادامه آن درطول مذاکرات. ازسرگیری اجرای پروتکل الحاقی. هرچند در این طرح همانند طرح 5 اوت 2005 به‌صراحت از توقف چرخه سوخت هسته‌ای داخلی صحبتی نشده است، اما اشاره به بحث تضمین های سوختی حاکی از اینست که ایران باید این برنامه را کنار بگذارد.
21. 15/4/85 برابر با 6/7/2006: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در بروکسل. در این مذاکرات که در پرتو بسته 6 ژوئن انجام گرفت، دکتر لاریجانی اعلام کرد که ایران پاسخ مقدماتی خود به بسته را ظرف هفته آتی ارائه خواهد نمود. سخنگوی سولانا نیز اعلام داشت مذاکرات سازنده بوده و زمینه را برای پاسخ کامل‌تر ایران به بسته که قرار است در نشست بعدی که یک هفته دیگر برگزار می شود، فراهم کرده‌است.
22.  20/4/1385 برابر با 11/7/2006: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در بروکسل. در این نشست که نمایندگان پنج کشور روسیه، چین، فرانسه، آلمان و انگلیس نیز حضور داشتند طرف اروپایی انتظار داشت که پاسخ اولیه ولی مثبت ایران را به بسته 6 ژوئن و پذیرش تعلیق دریافت نماید. دکتر لاریجانی اظهار داشت: تمامی موضوعات و نگرانی‌ها باید مورد بررسی و مذاکره قرار گیرد. هرچند اصل و جوهره پیشنهاد می‌تواند مبنایی برای مذاکرات قرار گیرد، اما بسته دارای ابهاماتی است که باید رفع شود و همچنین در بخش غنی‌سازی اختلافاتی وجود دارد که گفتگوها دقیقاً برای رسیدن به توافق در این نقطه اختلاف برانگیز است. سخنگوی سولانا نیز از آنجا که ایران پاسخ مساعد به تعلیق و پذیرش بی‌قید و شرط بسته نداد، اظهار داشت این مذاکرات راضی کننده نبود. وی گفت که سولانا بر اهمیت تعهد ایران به تعلیق غنی‌سازی تأکید و اعلام کرد که این مسأله یک عنصر کلیدی در مذاکرات است، اما ایران اظهار داشت که درباره این مسأله می خواهند درشرایطی که تحت تأثیر تعلیق غنی‌سازی نباشد، گفتگو کنند.
23. 21/4/1385 برابر با 12/7/2006: تفاهم وزرای خارجه شش کشور برای صدور قطعنامه در شورای امنیت. وزرای خارجه شش کشور با صدور بیانیه‌ای در پاریس اعلام کردند که ایران به بسته 6 ژوئن پاسخ نداده و فعالیت‌های غنی‌سازی را نیز تعلیق نکرده است و از این‌رو، آنان به دنبال صدور قطعنامه‌ای در شورای امنیت خواهند بود تا تعلیق را اجباری نماید و چنان‌چه ایران به این قطعنامه نیز پایبند نباشد، اقدامات بیشتری را تحت ماد‌ه 41 فصل 7 منشور ملل متحد اتخاذ خواهند کرد. این کشورها حتی به دو نشست سولانا و دکتر لاریجانی در بروکسل نیز توجهی نکردند و حتی صبر نکردند تا ایران پاسخ رسمی خود را به این بسته ارائه نماید.
24. 29/4/1385 برابر با 20/7/2006: صدور بیانیه شورایعالی امنیت ملی درخصوص روند مذاکرات و هشدار دربرابر اتخاذ مسیر تقابل. در این بیانیه آمده است: جمهوری اسلامیایران کاملاً به یافتنراه حل مذاکراتی از طریق مسیر دیپلماسی متعهد استو آماده مذاکره هدفمند و با زمان‌بندی مشخص مورد رضایت طرفیناست.جمهوری اسلامی ایران از ابتدا با دریافت بستهپیشنهادی، از ابتکار جدید استقبال کرده و با نگاهی مثبت و در درون کمیته‌های کارشناسی داخل کشور به بررسی جدی بسته پیشنهادی اقدام نموده که درحال ادامهمی‌باشد. طبیعی است بررسی چنین طرحی به زمان منطقی نیاز دارد و باتوجه به جدیتجمهوری اسلامی در بررسی طرح در کمیته‌های تخصصی،31 مردادماه برای اعلامنقطه نظراتمشخص گردید.برای جمهوری اسلامی ایران مایه‌ تعجب است کهپس از برگزاری اولین دور مذاکرات مقدماتی با آقای سولانا در بروکسل، درحالی کههیچ اتفاق خاصی نیفتاده استشواهدی وجود دارد کهبعضی ازطرف‌هاو به‌طور مشخصآمریکا با تغییر مسیر مذاکرات به مسیر شورایامنیت، درصدد ایجاد موانع بر راه دیپلماسی و مذاکره هستند،درحالی کهمسیر مذاکره با اروپا مسیر روشن و درستی است که می‌تواند به‌نتیجه برسد.چنان‌چه مسیر تقابلبه جای مسیر مذاکره انتخاب شود و درصورت هرگونه اقدام برای تحدید حقوق مسلم ملتایران، برای جمهوری اسلامی ایران چاره‌ای جز تجدیدنظر در سیاست‌های هسته‌ای آن باقینخواهد ماند.ضمناً، متذکر می‌گردد جمهوری اسلامی ایران به‌دنبالتنش نیست، اما اگر دیگران فضای متشنج و مشکل ایجاد نمایند، در آن شرایط همه دچارمشکل می‌شوند.جمهوری اسلامی ایران معتقد است که مسیر مذاکرهو گفت‌ وگو و تفاهم، منطقی‌ترین راه‌حل برای حل و فصل مسائل می‌باشد و در این مسیرنیز مصمم و جدی است و بر آن تأکید دارد و از طرف مقابل نیز می‌خواهیم به میز مذاکرهبازگردد.
25.  9/5/1385 برابر با 31/7/2006: صدور قطعنامه 1696 شورای امنیت علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران باهدف اجباری‌کردن تعلیق ذیل ماده‌ 40 فصل 7 منشور. قطر به این قطعنامه رأی منفی داد.
26. 31/5/1385 برابر با 22/8/2006: پاسخ ایران به بسته 6 ژوئن 2006. با وجود این‌که طرح 6 ژوئن دارای اشکالات اساسی به‌ویژه در زمینه الزامی کردن تعلیق برای شروع مذاکرات و همچنین عدم اذعان به حق ایران برای غنی‌سازی و چرخه سوخت هسته‌ای بود و از سوی دیگر طرف مقابل اقدام به صدور قطعنامه 1696 در شورای امنیت کرده بود، اما ایران براساس حسن نیت خود به این طرح پاسخ مفصلی داد و نقاط ضعف آن را مشخص کرد. جمهوری اسلامی ایران، در پاسخ خود به موارد متعددی اشاره کرده است که اهم آن‌ها به این شرح     می باشد: پیشنهاد 6 ژوئن 2006 را دارای مبانی و ظرفیت‌های مفید برای توافق جامع و بلندمدت همکاری‌های دوطرف می‌داند، اما سؤالات و ابهاماتی را نسبت به تضمین حقوق خود دارد که ضروری است در درون مذاکراتی سازنده، زمینه تفاهم کلی فراهم گردد. ایران برای رفع نگرانی‌های طرفین در درون مذاکرات و روشن شدن ماهیت، ابعاد و چگونگی، سطوح، مدت و عمق موضوعات مطروحه در پیشنهاد از قبیل همکاری واقعی و عملی در توسعۀ برنامه انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز شامل رآکتورهای آب سنگین و آب سبک و اعمال حق ایران در دستیابی به انرژی هسته‌ای شامل چرخه سوخت و ادامۀ تحقیق و توسعۀ غنی‌سازی، آمادگی دارد. ایران برای همکاری بلندمدت در زمینه‌های امنیتی، اقتصادی، سیاسی و انرژی، برای نیل به امنیت پایدار در منطقه و امنیت درازمدت انرژی آمادگی دارد. انتخاب فرآیند مذاکره به‌عنوان روش حصول توافق و حل مسئله باید بر زمینه‌ای از اعتماد اولیه بنا شود. این موضوع، مستلزم مباحث و توافقاتی جامع است که طرح پیشنهادی توجه چندانی به آن نکرده است. جمهوری اسلامی ایران، بر‌اساس تجارب و شواهد نسبت به صداقت حداقل بعضی از اعضای 1+5 در اعلام اراده برقراری روابط همه‌جانبه و مناسبات همکارانه بر‌اساس احترام متقابل به‌شدت ظنین بوده و معتقد است این دولت‌ها باید تضمین‌ها، تعهدات و علامت‌هایی را ارائه کنند که نشان دهد در رویه گذشته خود تجدیدنظر کرده و دنبال محدودسازی ایران و یا کسب بهانه برای اقدامات خصمانه نیستند. درمورد تضمین‌های کافی نسبت به تعهدات و غیر‌قابل برگشت بودن آن‌ها، بحثی مطرح نشده‌است. این تضمین‌ها به‌ویژه در مورد دسترسی به فن‌آوری هسته‌ای و تجهیزات پیشرفته هسته‌ای، ساخت و تکمیل نیروگاه‌ها، سوخت و انتقال دانش و فن‌آوری پیشرفته،‌ ضروری و تعیین کننده است. اصولاً، فرآیند مذاکره باید نقش پشتیبانی و تسهیل‌کنندگی برای فرآیند تعامل ایران و آژانس داشته باشد که فرآیند و مکانیسم اصلی حل‌و‌فصل مسئله است. توازن مطالبات و اقدامات با هم و بین دوطرف، مسأله اساسی است. ایران، تأکید می کند که حل مسائل و تفاهم سازی وقتی امکان‌پذیر خواهد بود که همه طرف‌ها مطالبات و اقدامات خود را درچارچوب میثاق‌های مقبول بین‌المللی به‌ویژه معاهده عدم اشاعه محدود نمایند و هر‌گونه انتظارات و اقدامات فراتر از حدود مذکور فقط بر‌اساس تفاهم و اقناع متقابل و به‌صورت داوطلبانه می‌تواند صورت گیرد. از آنجا که موضوع غنی‌سازی و چرخه سوخت هسته‌ای با کاربرد صلح‌آمیز یکی از موضوعات مورد بحث بوده‌است، تهیه‌کنندگان بسته پیشنهادی باید روشن کنند آیا معاهده عدم اشاعه را به‌عنوان مبنای تعیین گستره این حق به‌رسمیت می‌شناسند یا خیر؟ و آیا برمبنای این پاسخ، فعالیت‌های چرخه سوخت و به‌ویژه غنی‌سازی هسته‌ای با کاربرد صلح‌آمیز را درون این گستره قائلند یا خیر؟ اگر قرار باشد مذاکره به‌عنوان روشی برای ایجاد توافق و تفاهم درنظر گرفته شود، ماهیتاً با طرح بحث در شورای امنیت منافات دارد. بنابراین، توقف بحث در شورای امنیت و هر‌گونه روش دیگری که با اصل "حل‌و‌فصل ازطریق مذاکره" منافات داشته باشد، امری بدیهی است. این که تعلیق فعالیت‌های هسته‌ای ایران درطول مذاکرات چه کمکی به شرایط و فضای مذاکره می کند، برای جمهوری اسلامی ایران معلوم نیست. گذاشتن پیش‌شرط‌های یک‌جانبه برای فرآیندی که قرار است با تفاهم و توافق جلو رود، منطقی به نظر نمی‌رسد. در این پاسخ، همچنین به اقدامات متقابل طرفین برای رسیدن به یک توافق برای حل و فصل موضوع اشاره شده‌است. اما، طرف مقابل از این پاسخ استقبال نکرد و متأسفانه همواره از موضع یک‌جانبه خود مبنی بر ضرورت تعلیق به‌عنوان پیش شرطی برای شروع مذاکرات صحبت کرده‌است.
27.  4/6/1385 برابر با 26/8/2006: راه‌اندازی مجتمع تولید آب سنگین در اراک. در کمتر از 5 ماه پس از دستیابی به چرخه کامل سوخت هسته‌ای، دستیابی به فن‌آوری تولید آب سنگین گام دیگری در مسیر تعالی و توفیق ملت ایران بود. مجتمع تولید آب سنگین اراک در 4 شهریورماه 1385 توسط دکتر احمدی نژاد افتتاح شد. با گشایش این واحد صنعتی، ایران بهعنوان نهمین کشور دارای تجهیزات تولید آب سنگین جهان محسوب می‌شود.
28. 18/6/1385 برابر با 9/9/2006: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در وین. دکتر لاریجانی درخصوص این مذاکرات که دوروز به‌طول انجامید گفت: مذاکرات مثبت و سازنده‌ای بود و ادامه خواهد یافت و اگر با همین اصول ادامه یابد، ممکن است به نتایجی برسیم. در مذاکرات درباره موضوعات مختلف از جمله بسته 6 ژوئن غرب و پاسخ ایران به آن و همچنین روند آینده مذاکرات، چگونگی و سطح برگزاری آن و دستورکار مذاکرات گفتگو شد. دکتر لاریجانی همچنین اظهار داشت که درباره موضوعات مورد بحث و اختلاف می‌توان درون مذاکرات گفتگو کرد، ولی مسأله اول یافتن راه‌حل برای مسائل است تا بعد بتوان درباره هرگونه مسأله، پاسخ منطقی داد. سخنگوی سولانا نیز این مذاکرات را مثبت و سازنده خواند و گفت مذاکرت ادامه خواهد یافت.
29. 19/6/1385 برابر با 10/9/2006: گفتگوی دبیر شورایعالی امنیت ملی با مدیرکل آژانس      بین المللی انرژی اتمی در وین. دکتر لاریجانی پس از مذاکرات با سولانا با البرادعی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز دیدار کرد. وی، درخصوص گفتگوهای خود با البرادعی گفت: ما با آژانس به‌عنوان یک مرجع اصلی حل و فصل مسائل هسته‌ای باید ارتباط دائمی داشته باشیم و لازم است با مدیرکل آژانس نیز رایزنی‌هایی داشته باشیم تا ایشان هم درجریان مسائل و تحولات قرار گیرند و هم در حل مسائل فیمابین بتوانیم به راه حل‌هایی برسیم.
30. 25/6/1385 برابر با 16/9/2006: صدور بیانیه کنفرانس سران کشورهای عدم تعهد در هاوانای کوبا در حمایت از برنامه هسته‌ای ایران. در این بیانیه، بر اصول بیانیه وزرای امور خارجه جنبش تأکید شد.
31. 5/7/1385 برابر با 27/9/2006: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در برلین. این مذاکرات طی دوروز و در سه‌ دور فشرده برگزار گردید. دکتر لاریجانی درخصوص این دور از مذاکرات اظهار داشت: مذاکرات مثبت و سازنده‌ای بود و برخی پیشرفت‌های تازه در گفتگوها حاصل شده‌است. سولانا نیز با اذعان به این‌که پیشرفت‌هایی در گفتگوها حاصل شده‌است، گفت مذاکرات ادامه خواهد یافت. متعاقباً، اعلام شد که طرفین در این مذاکرات به یک تفاهم یازده‌بندی برای حل موضوعات دست یافتند که متأسفانه آمریکا و کشورهای غربی با سلب اختیار از سولانا، مانع از پیگیری این تفاهم شدند.
32. 2/10/1385 برابر با 23/12/2006: تصویب قطعنامه 1737 شورای امنیت ذیل ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد برای وضع برخی تحریم‌ها.
33. 6/10/1385 برابر با 27/12/2006: تصویب قانون الزام دولت به تجدیدنظر در همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی توسط مجلس شورای اسلامی. براساس این قانون که در مورخ 6/10/1385 نیز به‌تصویب شورای نگهبان رسید، دولت موظف شد با توجه به قطعنامه 1737 شورای امنیت، به برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز کشور سرعت بخشیده و در همکاری‌های خود با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر‌اساس منافع ملت ایران تجدیدنظر نماید. بر این اساس، اجرای کد 1/3 ترتیبات فرعی اصلاح شده موافقت‌نامه پادمان به‌حالت تعلیق درآمد.
 
تحولات سال ۲۰۰۷
1. 15/12/1385 برابر با 6/3/2007: اعلام ساخت یک نیروگاه هسته‌ای با ظرفیت 360 مگاوات در دارخوین با استفاده از ظرفیت و توان بومی، توسط رئیس سازمان انرژی اتمی.
2.  4/1/1386 برابر با 23/3/2007: تصویب قطعنامه 1747 شورای امنیت علیه فعالیت‌های صلح آمیز هسته‌ای ایران، ذیل ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد.
3.  20/1/1386 برابر با 9/4/2007: ورود به‌مرحله تولید صنعتی سوخت هسته‌ای. هفت‌ماه پس از دستیابی به فناوری آب سنگین و تولید آن و یک‌سال پس از اعلام تکمیل چرخه سوخت هسته‌ای درمقیاس آزمایشگاهی، پیشرفت بزرگ بعدی هسته‌ای در 20 فروردین‌ماه 1386 حاصل شد. جمهوری اسلامی ایران، در روز بیستم فروردین‌ماه 1386، ورود به‌مرحله تولید صنعتی سوخت هسته‌ای و قرار‌گرفتن در زمره کشورهای تولید کننده سوخت هسته‌ای را باحضور رئیس جمهور، مقامات عالیرتبه کشور، دانشمندان هسته‌ای کشور و هم‌چنین سفرای کشورهای دوست در مجتمع غنی‌سازی نطنز جشن‌گرفت. این روز، روز ملی فن‌آوری هسته‌ای نام‌ گرفت.
4.  5/2/1386 برابر با 25/4/2007: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در آنکارا. دکتر لاریجانی درخصوص نتایج این مذاکرات اظهار داشت: دیدار با سولانا بسیار خوب بود و این مذاکرات به‌زودی ادامه می یابد. فکر می‌کنم در یک‌سری امور به وحدت نظر نزدیک شدیم. در این دیدار، راه‌کارهای جدیدی مطرح شد که جزئیات آن‌ها بعداً اعلام خواهد شد. سولانا نیز درخصوص نتایج مذاکرات گفت: دیدار مثبتی بود و ما رو‌به‌جلو حرکت می کنیم. فضای مذاکرات بسیار خوب بود و ما به مذاکرات خود ادامه خواهیم داد.
5.  9/3/1386 برابر با 30/5/2007: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در مادرید. در ادامه مذاکرات آنکارا، طرفین مذاکرات خود را در مادرید دنبال کردند. دکتر لاریجانی، مذاکرات انجام شده را مفید و سازنده خواند و اظهار داشت که این مذاکرات به‌زودی ادامه خواهد یافت. سولانا نیز گفت که در این مذاکرات درمورد برخی موضوعات مهم پیشرفت‌هایی صورت گرفت. وی، درمورد به نتیجه رسیدن مذاکرات ابراز امیدواری کرد.
6.  1/4/1386 برابر با 22/6/2007: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در لیسبون. در ادامه مذاکرات آنکارا و مادرید، در مذاکرات لیسبون طرفین تفاهم کردند که ایران و آژانس درخصوص تهیه مدالیتی حل و فصل موضوعات باقی‌مانده با یکدیگر مذاکره نمایند. طبیعتاً، لازمه انجام این کار این بود که فضای سازنده ناشی از مذاکرات ایران و آژانس با اقدامات غیرسازنده برخی کشورها تخریب نگردد و در این خصوص نیز تفاهم سیاسی به‌عمل آمد. سخنگوی سولانا، مذاکرات لیسبون را بسیار سازنده خواند و گفت: یک روز قبل از این دیدار، دکتر لاریجانی در وین با محمد البرادعی دیدار کرد و طرفین درخصوص موضوعات باقی‌مانده پیشرفت‌هایی داشتند. این یک گام مثبت برای کمک به اعتمادسازی بود. وی، همچنین گفت سولانا امیدوار است که همکاری ایران و آژانس به ایجاد یک فضای مثبت کمک کند و اجازه دهد تا تماس‌ها ادامه یابد.
7.  1/4/1386 برابر با 22/6/2007: اعلام تفاهم ایران و آژانس در وین درخصوص تهیه چارچوب (مدالیتی) حل و فصل موضوعات باقی‌مانده ظرف 60 روز، به‌دنبال تفاهمات سیاسی با سولانا.
8.  20/4/1386 برابر با 11/7/2007: شروع مذاکرات هیأت های ایران و آژانس برای تهیه مدالیتی حل و فصل موضوعات باقی‌مانده. در این خصوص، دو دور مذاکرات فشرده و کارشناسی در تهران و یک دور نیز در وین برگزار گردید.
9.  30/5/1386 برابر با 21/8/2007: تفاهم ایران و آژانس برای حل و فصل شش موضوع باقی‌مانده طبق یک برنامه کاری: پلوتونیوم، سانتریفیوژهای پی.یک و پی.دو، سند اورانیوم فلزی، منشأ آلودگی در یکی از تجهیزات یک دانشگاه فنی، پلونیوم، معدن گچین. مدالیتی حل و فصل مسائل باقی مانده ظرف چهل روز تهیه گردید، در حالی که بنابر تفاهمات اولیه شصت روز زمان برای تهیه آن پیش بینی شده بود.
10. 8/6/1386 برابر با 30/8/2007: اعلام بسته شدن موضوع پلوتونیوم در گزارش مدیرکل آژانس که به اجلاس سپتامبر 2007 شورای حکام نیز ارائه گردید.
11.  6/7/1386 برابر با 28/9/2007: صدور بیانیه وزاری خارجه شش کشور در نیویورک و اتخاذ رهیافت دوسویه (مذاکرات، شورای امنیت). در این بیانیه از سولانا خواسته شد تا با دکتر لاریجانی گفتگو نماید. شش کشور همچنین تصریح کردند که: باتوجه به این واقعیت که ایران الزامات قطعنامه‌های 1737 و 1747 شورای امنیت سازمان ملل از جمله تعلیق فعالیت‌های بازفرآوری و غنی‌سازی خود را رعایت نکرده است، برای نهایی‌کردن متنی به عنوان قطعنامه سوم شورای امنیت سازمان ملل تحت ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد با قصد به رأی گذاشتن آن در شورای امنیت به‌توافق رسیده‌اند، مگر آن‌که گزارش‌های ماه نوامبر دکتر سولانا و دکتر البرادعی (متعاقب حل و فصل مسائل باقی مانده برابر برنامه کاری) دستاورد مثبتی از اقداماتشان را نشان دهد.
12. 29/7/1386 برابر با 21/10/2007: پذیرش استعفای دکتر لاریجانی توسط رئیس جمهور و انتصاب دکتر سعید جلیلی به‌عنوان دبیر شورایعالی امنیت ملی.
13.  1/8/1386 برابر با 23/10/2007: مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در رم. در این مذاکرات دکتر لاریجانی و دکتر جلیلی در رأس هیأت ایرانی قرار داشتند. سولانا درخصوص نتایج مذاکرات گفت: مذاکرات سازنده بود و دور بعدی نیز در اوایل آذرماه (اواخر نوامبر) برگزار خواهد شد. دکتر لاریجانی نیز اظهار داشت: مذاکرات درباره همکاری ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی بود و در بخش آخر گفتگوها نیز نظریات جدید و سازنده‌ای مطرح شدند که می‌تواند باعث پیشرفت‌های دیگری شوند. دکتر جلیلی نیز با بیان این‌که فرصت‌های واقعی برای گسترش همکاری‌ها وجود دارد، گفت: مذاکره و همکاری، رویکرد اساسی ماست. موضوعاتی که امروز به‌عنوان چالش بین ایران و اتحادیه اروپا مطرح می شوند این قابلیت را دارند که نه تنها چالش نباشند، بلکه با برطرف کردن سوءتفاهم‌ها به موضوعی برای همکاری تبدیل شوند.
14. 24/8/1386 برابر با 15/11/2007: اعلام بسته شدن دو موضوع سانتریفیوژهای پی.یک و پی.دو و سند اورانیوم فلزی در گزارش مدیرکل آژانس که به اجلاس نوامبر 2007 شورای حکام ارائه گردید.
15. 27/8/1386 برابر با 18/11/2007: نامه وزیر امور خارجه به همتایان خود و مقامات سازمان ملل پس از پیشرفت‌های حاصله در حل‌و‌فصل موضوعات باقی‌مانده. به‌دنبال بسته شدن سه موضوع از شش موضوع باقی‌مانده، وزیر امور خارجه طی نامه‌ای به همتایان خود در سراسر جهان و همچنین مقامات سازمان ملل (دبیرکل و رؤسای شورای امنیت و مجمع عمومی) آخرین تحولات را برای آنان تشریح نمود. در این نامه آمده است که ضروری است شورای امنیت بر وظایف اصلی و اساسی خود متمرکز شده و ضمن پایان بخشیدن به رسیدگی غیرقانونی به موضوع هسته‌ای ایران،‌ اجازه دهد که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در فضایی عادی، آرام و به دور از تنش‌ها و انگیزه‌های سیاسی و ازجمله بدون توجه به گمانه‌زنی‌های سیاسی و مغرضانه عده معدودی که بطلان و بی‌اعتباری اظهارات آن‌ها بارها به اثبات رسیده‌است، به‌کار خود ادامه دهد.
16. 9/9/1386 برابر با 30/11/2007: مذاکرات دبیر جدید شورایعالی امنیت ملی با سولانا در لندن. دکتر جلیلی پس از مذاکرات گفت: گفتگوهای مفصل و طولانی با سولانا داشتیم. این مذاکرات برمبنای رویکرد ماست که درکنار آژانس از هرگونه همکاری و مذاکره سازنده استقبال می کنیم. ما به یک چارچوب برای مذاکرات و حل اختلافات نیاز داریم و فکر        می کنیم NPT و آژانس بهترین چارچوب هستند. دکتر جلیلی همچنین از طرح ایده     همکاری های مشترک در زمینه‌های دمکراسی، امنیت، انرژی و اقتصاد و همچنین ایده‌های هسته‌ای در مذاکره با سولانا خبر داد و گفت: در بحث هسته ای، پیشنهاد ایران در سه‌محور همکاری‌های مشترک برای خلع سلاح، مقابله با اشاعه سلاح‌های هسته‌ای و استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای ارائه گردید. وی، تأکید کرد که سه اصل دفاع از حقوق ملت ایران به‌عنوان عضو NPT، انجام تکالیف در چارچوب NPTو همکاری درچارچوب موضوعاتی که می‌تواند در این بحث مورد استفاده قرار گیرد، مورد تأکید قرار گرفت. دکتر جلیلی همچنین در واکنش به اظهارات سولانا که مذاکرات را ناامید کننده خوانده بود، گفت: این که ما از حقوق ملت ایران دفاع می‌کنیم و این موضوع باعث ناامیدی دیگران می‌شود، تقصیر ما نیست.
17. 12/9/1386 برابر با 3/12/2007: انتشار گزارش شورای اطلاعات ملی آمریکا درمورد برنامه هسته‌ای ایران و اقرار به این‌که ایران برنامه نظامی هسته‌ای ندارد. شورای اطلاعات ملی آمریکا درچارچوب برآوردهای اطلاعات ملی، گزارشی را تحت عنوان «ایران: نیات هسته‌ای و توانمندی‌ها» در نوامبر 2007 (آذرماه 1386) تهیه کرد. این گزارش که در مورخ 12 آذرماه 1386 در دسترس رسانه‌ها قرار گرفت، اعتراف می‌کند که ایران دارای برنامه هسته‌ای نظامی جاری نمی‌باشد. این در حالی بود که تا پیش از این، آمریکا با ارائه اسناد ساختگی این‌گونه جلوه می‌داد که ایران باشتاب به سمت کسب سلاح هسته‌ای درحال پیشروی است. سیاست ایستادگی و اعمال حقوق یکی از مهم‌ترین دلائل انتشار این گزارش ارزیابی می‌شود. سیاستی که دولت نهم تحت هدایت و تدبیر مقام معظم رهبری، حمایت و خواسته ملت شریف و ایستادگی و مقاومت خود درخصوص کوتاه نیامدن از حقوق هسته‌ای کشور اتخاذ کرده‌است، سیاستی صحیح بوده‌است. عمل به تعهدات،‌ استیفاء و اعمال حقوق و کوتاه نیامدن دربرابر زیاده‌گویی‌های چند کشور معدود، سیاستی است که جواب داده‌است. این سیاست، علاوه بر این‌که سبب شده ایران چرخه سوخت هسته‌ای را تکمیل نماید، از طرف دیگر با خویشتن‌داری سبب شده‌است که ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای آن بر جهان آشکار شود. از آژانس گرفته تا آمریکا که مخالف اصلی برنامه هسته‌ای ایران است، اذعان می‌کنند برنامه هسته‌ای ایران هیچ انحرافی ندارد. این گزارش، تیر خلاص به کسانی بود که با بهانه دروغ سلاح هسته‌ای چندسال فضای دنیا را پر از تهدید و دروغ کردند.
18. 13/9/1386 برابر با 4/12/2007: انتشار بیانیه مدیرکل آژانس درخصوص گزارش اطلاعاتی آمریکا و تأکید بر غیرنظامی بودن برنامه هسته‌ای ایران. آقای البرادعی با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد: گزارش اطلاعاتی آمریکا با اظهارات آژانس ظرف چندسال گذشته در این خصوص که آژانس هیچ سند قطعی درخصوص برنامه سلاح هسته‌ای یا تأسیسات اظهار نشده هسته‌ای در ایران ندارد، سازگاری دارد.
 
تحولات سال ۲۰۰۸
1. 21/10/1386 برابر با 11/1/2008: سفر دوروزه آقای البرادعی به ایران و دیدار با مقام معظم رهبری و مقامات ارشد نظام و تفاهم در تسریع حل‌و‌فصل سایر موضوعات باقی‌مانده. در این دیدارها، پیشرفت اجرای برنامه کاری برای حل‌وفصل موضوعات باقی‌مانده مورد توجه قرار گرفت و دوطرف موافقت کردند که برنامه کاری (سه موضوع باقی‌مانده) ظرف یک‌ماه اجراء شود. ایران، همچنین اطلاعاتی را درخصوص فعالیت‌های تحقیق و توسعه پیرامون نسل جدیدی از سانتریفیوژها به تیم آژانس ارائه نمود.
2.  9/11/1386 برابر با 29/1/2008: ارسال کامل سوخت اتمی نیروگاه بوشهر. راه‌اندازی نیروگاه اتمی بوشهر بارها به دلیل فشارهای سیاسی آمریکا و برخی کشورهای غربی به‌ تأخیر افتاد. با شروع بحران در موضوع هسته‌ای ایران با نیات سیاسی چندکشور، تحقق این هدف در هاله‌ای از ابهام فرورفت و موج جدیدی از فشارها بر روسیه وارد شد. با اتخاذ سیاست‌های درست که نتایج آن چیزی جز اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران بر همگان نبود، مبانی اقدامات سیاسی این کشورها برای اعمال فشار بر ایران فروریخت. روسیه بالأخره تصمیم به حمل سوخت هسته‌ای به نیروگاه بوشهر و راه‌اندازی آن گرفت. حمل سوخت بوشهر در تاریخ 9 بهمن ماه 1386 کامل شد و بنابر اعلام مقامات روسی و مقامات سازمان انرژی اتمی کشورمان، این نیروگاه در سال 1388 راه‌اندازی خواهدشد و خواهد توانست برق هسته‌ای وارد مدار برق کشور نماید. از این‌رو، کشورمان سی و یکمین کشوری خواهد بود که به تولید برق هسته‌ای می‌پردازد. این تحول بسیار عمده‌ای به‌شمار می‌رود و حاوی پیام‌های متعددی است: برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز است و هیچ جای نگرانی از آن وجود ندارد. هدف ایران از پیگیری برنامه هسته‌ای، تولید برق هسته‌ای است. آمریکا و یکی دو کشور غربی در اعمال فشار بر ایران و پیگیری اهداف خود با موانع جدی روبرو هستند. این دستاورد جز با ایستادگی و مقاومت منطقی و اتخاذ سیاست‌های صحیح دولت نهم محقق نمی شد.
3.  3/12/1386 برابر با 22/2/2008: انتشار گزارش البرادعی و مختومه نمودن کلیه موضوعات باقی مانده و اثبات حقانیت ملت ایران و پیروزی و دستاورد بزرگ آن. در این گزارش که به اجلاس مارس 2008 شورای حکام نیز ارائه گردید، بسته شدن سه موضوع منشأ آلودگی در یکی از تجهیزات یک دانشگاه فنی، پلونیوم، معدن گچین و در واقع بسته شدن شش موضوع باقی مانده طبق برنامه کاری اعلام شد. طبق برنامه کاری حل‌وفصل شش موضوع باقی مانده به 18 ماه زمان نیاز داشت، در حالی که براساس حسن نیت ایران در عرض شش ماه تمامی این موضوعات حل‌وفصل شدند.
4.  4/12/1386 برابر با 23/2/2008: ارسال پیام رئیس جمهور به مقام معظم رهبری به مناسبت اثبات حقانیت ایران در موضوع هسته‌ای. در این پیام آمده است: پیروزی تاریخی ملت شریف ایران در بزرگ‌ترین رویارویی سیاسی با قدرت‌های‌سلطه‌گر پس از پیروزی انقلاب اسلامی در موضوع مهم هسته‌ای را به حضرتعالی، ملتانقلابی و شجاع و حضرت ولی عصر(عج) تبریک و تهنیت عرض می‌نمایم. مستحضرید که این پیروزی مرهون هم‌دلی و ایستادگی ملت مؤمن، فداکار و تمدن‌ساز ایران تحت ارشادات جنابعالی و عنایات خاصه امام زمان (عج) است. اینجانب صمیمانه از هدایت‌ها و حمایت‌های حضرتعالی، ‌تلاش بی‌وقفه دانشمندان و متخصصین، مجاهدت گسترده دست‌اندرکاران دیپلماسی، فداکاری مجموعه خادمین ملت در دولت جمهوری اسلامی وهوشمندی، اعتماد به نفس و مقاومت قهرمانانه ملت بزرگ ایران سپاسگزارم.
5.  5/12/1386 برابر با 24/2/2008: پیام رئیس جمهور به ملت شریف ایران به مناسبت اثبات حقانیت ایران در موضوع هسته‌ای. در این پیام آمده است: اینک که در نتیجه الطاف خداوندی و عنایات حضرت بقیه الله (عج) وصبر و استقامت رهبری، ملت و دولت خدمتگزار یک‌بار دیگر حقانیت شما مردم آگاه و بافضیلت در عرصه بین‌الملل و درمنظر جهانیان به‌اثبات رسیده‌است، این پیروزی بزرگ رابه یکایک مردان و زنان ایران سرافراز صمیمانه تهنیت می‌گویم. ایستادگی شما مردم عزیز موجب شد تا دولت از نخستین روزهایمسئولیت خود عزم خویش را برای اصلاح امور و اتخاذ سیاست دفاع از حقوق حقه کشور جزمنموده و با تمام قدرت در عرصه ملی و جهانی از همه ظرفیت‌ها برای احقاق حق مسلم استفاده از انرژی هسته‌ای بهره جسته و نهایتاً به لطف خدای بزرگ، حقانیت ملت را در عالی‌ترین مرجع تخصصی جهانی یعنی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به اثبات برساند. شما درحالی حقانیت خودرا در دنیا به اثبات رسانده‌اید که دشمنان شما که دشمنان خدا و انسانند از هیچترفند و حیله‌ای و از هیچ ابزار و وسیله‌ای برای ممانعت از پیروزی شما دریغ نکرده‌اند. آن‌ها حتی با زور و تهدید و با سوءاستفاده از نهاد مظلومی چون سازمان ملل و برمبنای جایگاه غاصبانه در شورای امنیت، با انکار آفتاب حقیقت ملت مظلوم ما را بهانحراف متهم کرده و از امکانی که قاعدتاً باید منافع و امنیت همه ملت‌ها را پشتیبانباشد، عاملی برای محکومیت و محرومیت مردم ایران ساختند. اما اکنون که نهاد قانونیآژانس بین‌المللی انرژی اتمی به سلامت راه ملت ایران در دستیابی به انرژی هسته‌ای توسط فرزندان افتخار آفرینش به تمام و کمال شهادت داده است، زورگویان فریب‌کار دربرابر افکار ملت‌ها و نخبگان جهان چه پاسخی خواهند داشت؟
6.  7/12/1386 برابر با 26/2/2008: فرمایشات مقام معظم رهبری در جمع اعضای مجلس خبرگان. مقام معظم رهبری در دیدار اعضای مجلس خبرگان با معظم‌له، فرمودند: ... یک نمونه از پیشرفت‌های نظام اسلامی، مسئله هسته‌ای است که ملت ایران در این موضوع، حقاً و انصافاً به یک موفقیت بزرگ و پیشرفت چشم‌گیر دست یافته‌است. همان کسانی که می‌گفتند باید فعالیت هسته‌ای ایران برچیده شود، اکنون می‌گویند ما حاضر به قبول پیشرفت‌های شما هستیم به‌شرط آن‌که برای مدت محدودی ادامه پیدا نکند که این مسئله، پیشرفت بزرگی است که جز با استقامت به دست نمی‌آمد. نقش شخص رئیس جمهور و ایستادگی وی در پیشرفت موضوع هسته‌ای بسیار بارز است. درکنار ایستادگی ملت، مجلس هفتم نیز برخلاف تلاش عده‌ای در دوره قبل واقعاً در موضوع هسته‌ای ایستادگی و پافشاری کرد. من از قشرهای مختلف مردم، مراجع محترم، روحانیت معظم و مسئولان در بخش‌های مختلف به‌ویژه دولت و مجلس به دلیل اتخاذ مواضع صریح در موضوع هسته‌ای قدردانی می‌کنم.
7.  7/12/1386 برابر با 26/2/2008: نامه وزیر امور خارجه به همتایان و مقامات سازمان ملل پس از بسته شدن موضوعات باقی‌مانده. وزیر امور خارجه پس از اعلام بسته شدن شش موضوع باقی مانده طبق برنامه کاری، طی ارسال نامه‌ای به همتایان خود در کشورهای عضو شورای حکام و شورای امنیت و همچنین مقامات سازمان ملل، آخرین تحولات و غیرقانونی بودن ارسال موضوع هسته‌ای به شورای امنیت را تشریح نمود. در این نامه همچنین آمده‌است که باتوجه به این حقایق، انتظار جامعه بین‌المللی آن‌است که کشورهایی که با اقدامات سیاسی و تبلیغی خود سعی کردند نهادهای بین‌المللی را با ارائه ادعاها و اتهامات بی‌اساس درخصوص برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران منحرف نمایند، درصدد جبران اشتباهات خود برآیند.
8.  13/12/1386 برابر با 3/3/2008: تصویب قطعنامه 1803 شورای امنیت علیه      فعالیت های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران، ذیل ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد. اندونزی به این قطعنامه رأی ممتنع داد.
9.  13/12/1386 برابر با 3/3/2008: صدور بیانیه شش کشور پس از قطعنامه 1803 و تأکید بر رهیافت دوسویه. شش کشور پس از تصویب قطعنامه 1803، بیانیه‌ای را نیز صادر کردند که در آن از ایران خواستند به الزامات شورای حکام و شورای امنیت و تعلیق پایبند باشد. شش کشور بر تعهد خود به رهیافت دوسویه تأکید کردند و بسته 6 ژوئن 2006 و آمادگی برای توسعه بیشتر آن را مورد تأیید مجدد قرار دادند. این کشورها همچنین از خاویر سولانا خواستند با دکتر جلیلی دیدار نماید.
10. 6/1/1387 برابر با 25/3/2008: ارسال نامه 20 صفحه‌ای وزیر امور خارجه به دبیرکل سازمان ملل درخصوص ایرادات حقوقی قطعنامه‌های شورای امنیت و خسارات وارده به ایران (و ارسال رونوشت به رؤسای مجمع عمومی و شورای امنیت و مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی). در این نامه، به ایرادات حقوقی اقدامات و قطعنامه‌های شورای امنیت و همچنین خسارات وارده به ایران در زمینه هسته‌ای دراثر اقدامات چهار کشور آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان به تفصیل پرداخته شده و بر مسئولیت بین‌المللی این کشورها درقبال اقدامات خود و خسارات وارده و همچنین حق دولت و ملت ایران برای پیگیری حقوقی این موضوع تصریح شده است.
11. 20/1/1387 برابر با 9 آوریل 2008: سخنان رئیس جمهور در بازدید از نطنز به مناسبت سالروز ملی فناوری هسته ای. امروز مرحله‌ نصب 6000 سانتریفیوژ جدید آغاز شد و بهدستاوردهای جدیدی رسیده‌ایم که مراحل کار آن ها آغاز شده است و امشب در مراسم جشنهسته‌ ای درباره‌ آن ها صحبت خواهم کرد. من، این روز را به ملت بزرگ ایران و همه ملت‌های آزاده‌ جهان تبریک عرض می‌نمایم. روز ملی فناوری، در واقع روز مردم است. روزی است که ملت ایران با همدلی و استقامت و پیگیری آرمان‌های بزرگ انقلاب، به یک هدف بسیار والا دست پیدا کرده و آن هم هسته‌ ایشدن ایران عزیز است. ایران، در مسیری گام گذاشت که اینمسیر ایران را در جایگاه بسیار شایسته‌ای در دنیا در آینده قرار خواهد داد. سال گذشته، ورود به مرحله صنعتی شدن بودکه همکاران ماه‌ها برای راه‌اندازی 3000 سانتریفیوژ کار کرده‌اند و آزمایش‌های لازمرا انجام داده‌اند و امروز مرحله‌ نصب 6000 سانتریفیوژ جدید آغاز شد و بهدستاوردهای جدیدی رسیده‌ایم که مراحل کار آن ها آغاز شده است و امشب در مراسم جشنهسته‌ ای درباره آن ها صحبت خواهم کرد. دستاوردهای فنی و فناوری و صنعتیدر این مجموعه و حول مسأله‌ هسته‌ ای، خیره کننده است. ان‌شاءالله، این ها به زودیوارد عرصه صنعتی کشور خواهد شد و این دستاوردها می‌تواند تحولات بزرگی را در صنعت کشور به وجود آورد. این ها، متعلق به ملت عزیز ایران است و من تبریک می‌گویم که این روز را باید بزرگ بشماریم، چون روزی است که ملت ایران با توکل بر خدا و همدلی، به یک قله بزرگ دسترسی پیدا کرده است. رمز تداوم پیروزی‌ها، رمزحرکت به سمت قله‌های بالاتر، همین همدلی و توکل بر خدا و پیروی از خط امامت و رهبریاست. رئیس جمهور در پاسخ به این سوال که آیا از روندپیشرفت کار در تأسیسات غنی‌سازی نطنز راضی هستید، گفت: بالأخره در شرائطی هستیم کهبدخواهان ملت ایران همه تلاش‌های خود را دارند انجام می‌دهند تا ملت ما بهفناوری‌ها و پیشرفت‌های جدید دسترسی پیدا نکند. این مسأله از یک طرف ممکن استکندی‌هایی را در کارها ایجاد کند، اما از طرف دیگر موجب شکوفایی استعدادهایدانشمندان ما می‌شود. جوان‌ها و متخصصان ما به ساخت داخل رو آورده‌اند و دسترسیمستقیم و بلاواسطه به فناوری بومی. هرکدام از این دستاوردهاکه ده‌ها مورد را امروز من دیدم، هر کدام یک کار بزرگ و ارزشمند است که در وقت خودباید با جزئیات به ملت ایران معرفی شود. این ها در شرائط فشارتحریم دشمنان به وجود آمده است و از طرف دیگر، حاصل ابتکار و خلاقیت و نوآوری واعتماد به نفس و توکل بسیار بالای متخصصان و جوانان ایران زمین است. رئیس جمهور در پاسخ به این سوال که آیا پیشرفت‌هایفنی چقدر می‌تواند در زمینه‌ سیاسی موضوع هسته‌ ای تأثیر بگذارد، گفت: پیشرفت فنیدر واقع کل کار است، چون همه‌ بحث‌های سیاسی هم نهایتاً باید کمک کند تا از اینفناوری استفاده کنیم. البته، در قضیه‌ ایران به طور خاص بعد سیاسی‌اش یک معنایدیگری داشته است که به فضل الهی ملت ایران در بعد سیاسی هم پیروزی‌هایی را به دستآورده است، اما بالأخره ما یک کشور هسته‌ ای هستیم و باید از همه ظرفیت‌هایهسته‌ ای‌مان استفاده کنیم. استفاده از همه ظرفیت‌ها، ایران را به سرعت ازلحاظ اقتصادی، صنعتی و علمی در جایگاه‌های بالای جهان قرار خواهد داد.
12. 20/1/1387 برابر با 9 آوریل 2008: سخنان رئیس جمهور در مراسم دومین سالروز ملی فناوری هسته ای: موضوع هسته‌ ای ایران، مهم‌ترین حادثهسیاسی معاصر است که جغرافیای تأثیر آن در ایران و منطقه ما محدود نمی‌شود و همه‌ مناسبات عالم و قدرت‌های بزرگ و مکاتب حقوقی و سیاسی و جریان‌های قدرت و اقتصادی دردنیا، به نوعی با موضوع هسته‌ ای ایران گره خورده‌اند. خداوند را سپاسگزارم که این توفیق بزرگ را به ملت ایران عنایت کرد تا دربیستم فروردین یکی از برجسته‌ترین و سرنوشت‌سازترین ایام تاریخ خود و بشریت امروزرا جشن بگیرد. موضوع هسته ایایران، متعلق به همه بشریت امروز است. پیروزی ایران در سنگین‌تریننبرد دوران معاصر، مقدمه تحولات بزرگی در مناسبات جهانی و موازنات قدرت در عرصه‌بین‌المللی خواهد بود. موضوع هسته ایایران از سه جنبه فنی، حقوقی و سیاسی باید مورد بررسی قرار بگیرد. نظام سلطه برای بسط و تعمیق استعمار و سلطه‌ خود در روند تولید فن‌آوری و علم و گسترش آن، موانع و محدودیت‌های سنگینی را وضع کرده‌ است. اما علی‌رغم همه محدودیت‌ها وانحصارات و تحریم‌ها، ملت ایران توانست با اتکاء به ایمان به خدا، توان و همتدانشمندان و جوانان خود، امروز عموم فناوری‌ها و به ‌ویژه فناوری هسته‌ ای را به طورکامل در اختیار گیرد. فناوری هسته‌ای ازپیچیده‌ترین فناوری‌های دنیاست که جوانان ما امروز به فناوری‌های نو و آخریندستاوردها در این موضوع دسترسی یافته‌اند. این‌که گفتند با نصب حدود 24 هزار دستگاهغنی‌سازی آغاز خواهد شد، در برابر دستاوردهای فنی بسیار ناچیز است. در بحث آلیاژها،مغناطیس، اندازه‌گیری‌های دقیق و در نوع به‌کارگیری روش‌های جدید، این دستاوردهابسیار بزرگ است. امروز، دستگاه‌های جدیدی تحت آزمایش قرارگرفت که به فضل الهی ظرف دو سه ماه آینده همه آزمایشات آن با موفقیت به پایانخواهد رسید و ظرفیت آن هرکدام در ابعاد کوچک بیش از 5 برابر دستگاه‌های فعلی است ودستاوردهایی در فناوری هسته‌ ای داریم که به زودی وارد صنعت کشور خواهد شد و آن رابه طور مبنایی متحول خواهد کرد. علی‌رغم فشارها وکارشکنی‌ها، امروز ملت ایران فناوری را در بالاترین سطح ممکن در اختیار دارد. این فناوری وارداتی نیست و کاملا بومی است و کسی قادر نیست آن را از ملت مابگیرد، زیرا در اندیشه جوانان و دل پژوهشگران و در علم عالمان ما، امروز اینفناوری حاضر است.  ساز و کارهای حقوقی در جهان علی‌القاعده باید برای صیانت از حقوق عادلانهملت‌ها باشد، اما دیدید که چگونه تلاش کردند با استفاده از ابزار حقوقی، مانعبهره‌مندی ملت ما شوند. اساسنامه آژانس، پروتکل الحاقی، آیین‌نامه‌ها، مقررات،توافقنامه‌های دوجانبه و چندجانبه و حتی اقدامات داوطلبانه را به عنوان یک مبنا وابزار حقوقی برای فشار بر ملت ایران مورد استفاده قرار دادند و تلاش کردند که باهیاهوهای فراوان، دروغ‌پراکنی‌های گسترده و پیچیده، ملت را از حق مسلم خود محرومکنند. ملت ایران توانست با قدرت منطق و استدلال حقوقی، همه‌ ترفندهای غرب را خنثیکند. در این زمینه، گزارش آخر آژانس مهر تأییدی بر حقانیت و حقوق ملت مسلمان ایران بود. دشمنان ملت ما در عرصه فنی و حقوقیدر مقابل اراده و پاکی و حقانیت ملت ایران شکست خوردند. البته، می‌دانید که هم موضوعحقوقی و هم موضوع فناوری، بهانه‌ای برای پیگیری اهداف سیاسی بود. اصل موضوعهسته‌ای ایران و آرایش قدرت‌های بزرگ در برابر ملت ایران، با انگیزه‌ای کاملاً سیاسیبود. چرا برخی از قدرت‌ها این مقدار در مقابل یک ملت و برخورداریاز فناوری مقاومت و مقابله می‌کنند؟ پاسخ به این سوال، رمزگشایبسیاری از مناسبات سیاسی حاکم بر جهان امروز است. مناسبات امروز حاکم بر جهان، منبعثاز جنگ جهانی دوم و نتایج آن است که توسط قدرت‌هایی که خود را پیروز جنگ نامیدند،طراحی شده است. مناسبات به نوعی طراحی شدکه همیشه همه جهان زیر سلطه‌ آنان دست و پا بزند و تولید ثروت در جهان، به خزانهو جیب‌های آنان ریخته شود. از بین بردن خودباوری فرهنگی و اعتمادبه نفس ملت‌ها، راهی برای تحقق اهداف کشورهای پیروز جنگ جهانی دوم بود. آنها می‌خواستند هم فناوری در انحصار آنان بماند و فقر أکثریت جامعه جهانی رادر بربگیرد که بتوانند بر اساس آن برای ملت‌ها نقش تعیین کنند. در طرحی که آن ها طراحی کردند،هر ملتی باید در چارچوب ادبیات و منافع آن‌ها نقش‌آفرینی کند و الا باید نابود شوندیا از همه‌ حقوق خود محروم گردند. آن ها تصور می‌کردند سازمان‌ها و مناسباتبین‌المللی را به گونه‌ای شکل دادند که امکان حرکت مستقل برای ملت‌ها باقی نماندهاست. ‌در دنیا کشورهای متعددی هسته‌ایشده‌اند و هزینه‌هایی نیز پرداخته‌اند، اما هیچ کدام به اندازه ایران تحت فشارنبوده است. هم‌اکنون، آن‌ها (غرب) حاضرند مشروعیت سازمان ملل، شورای امنیت و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حیثیتهمه‌ شعارهای شصت ساله خود را به حراج بگذارند، برای این که اجازه ندهند ملت ایرانبه جایگاه واقعی خود برسد. سؤال این‌جاست که چرااین قدرت‌های سلطه‌گر، این مقدار مقابل ملت ایران مقاومت و هزینه می‌کنند؟ دیگرانیهم هسته ای شدند و حتی بمب اتمی دارند، اما این مقدار حساسیت در مورد آن ها وجودندارد. کسانی در دنیا در عین نداشتن مشروعیت حکومت بمب اتمی دارند، ولی تحت نکوهشقرار نگرفتند. چرا؟ پاسخ این است که ملت تمدن‌ساز ایران حاضر نشد شخصیت، سرنوشت،منافع، زندگی و آینده‌ خود را به منافع قدرت‌های بزرگ گره بزند و حاضر نشد در نقشه‌قدرت‌های بزرگ بازی کند. آن هامی‌دانند اگر در کره خاکی تنها یک ملت بتواند سیطره‌ اهریمنی آن ها را بشکند،نقطه آغاز انحلال نظام سلطه خواهد بود. امروز، جشن هسته ای ملت ایران و جشن همه‌ملت‌های مستقل و آزاده جهان است، چرا که ایران توانست خارج از نظام سلطه، آرمانخود را به کرسی بنشاند و پیروزی ایران آغاز روند شتابان اضمحلال قدرت‌های بزرگاست. دست و پا زدن یکی دو قدرت بزرگ نیز از همین جهت است. شورای امنیت سازمان ملل که باید منشأ امنیت و صیانت از حقوقملت‌ها باشد به جای صدور قطعنامه آتش‌بس در حمله‌رژیم اسرائیل به لبنان، علیه ملت ایران قطعنامه صادر کرد. در سال گذشته، بارها وبارها ملت ما را به حمله نظامی تهدید می‌کردند، حتی آرایش جنگی گرفتند، اما چه شد؟همه توان تبلیغی، سیاسی،‌ اقتصادی و نظامی خود را به کار بستند، اما در سنگین‌ترین هماورد سیاسی دوران، ملت بزرگ ایران با توکل به خدا، بینی قدرت‌هایپوشالی را به خاک مالید و امروز آن‌ها قادر نیستند هیچ اقدامی علیه ملت ایرانسازمان بدهند. روند پرشتاب سقوطقدرت‌های بزرگ آغاز شده است. من می‌خواهم جشن هسته‌ای را تبریک بگویم. از نظرما، مسأله‌ حقوقی، فنی، و نیز سیاسی تمام شده است. البته این به معنای آن نیست که دشمنی‌ها با ملت ما به پایان رسیده است. آن ها هر زمان و به یک بهانه‌ای باما دشمنی می‌کنند. آن ها تصور می‌کردند با فشار سیاسی و تبلیغاتی، اقتصاد ایران متلاشی خواهد شد، اما دیدید که چنین نشد. فشارهایی آمد، اما ملت ایران راه را باز کرد. ادامه راه نیز همین است: توکل به خدا، ایستادندر مسیر و همدلی.
13. 25/1/1387 برابر با 13/4/2008: ‌اعلام خبر تدوین بسته پیشنهادی ایران توسط وزیر امور خارجه. وزیر امور خارجه کشورمان اعلام کرد که منطقه و محیط بین‌المللی با مشکلات فراوانی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مواجه است که در این راستا ایران درتلاش است با تکیه بر همگرایی، بسته پیشنهادی را تدوین کند که برای حل مشکلات منطقه‌ای و بین‌المللی در گفت‌وگو و مذاکره به طرف‌ها ارائه نماید.
14. 13/2/1387 برابر با 2/5/2008: برگزاری نشست وزرای خارجۀ شش کشور در لندن و تصمیم به ارائه بسته جدیدی به جمهوری اسلامی ایران. وزرای امور خارجه شش کشور با برگزاری نشستی در لندن توافق کردند که به اصطلاح بسته 6 ژوئن 2006 را غنی کرده و بر این مبنا، بستۀ جدیدی را به جمهوری اسلامی ایران ارائه نمایند. مقامات آمریکائی هم‌زمان اظهار کردند که این اقدام باهدف تشویق ایران به رهاکردن غنی‌سازی صورت می‌گیرد.
15. 24/2/1387 برابر با 13/5/2008: اعلام خبر تکمیل بسته پیشنهادی ایران برای حل چالش‌های جهان توسط رئیس جمهور. رئیس جمهور در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد: ما یک بسته پیشنهادی برای گفت‌وگوهای همه‌جانبه داریم که آن‌را به مقامات جهانی ودیگران ارائه خواهیم کرد. فکر می‌کنیم امروز دیگر فقط بحث هسته‌ای راه‌گشا نیست، بلکه باید دیگر مسائل جهانی از جمله خلع سلاح جهانی، امنیتجهانی، اقتصاد جهانی، بحران فرهنگ در جهان، بحران مناسبات سیاسی در جهان، بحراناشغال‌گری، بحران تجاوز، بحران قاچاق مواد مخدر، بحران تروریسم یک‌جا مورد بحث وبررسی قرار گیرد. اگر کسانی خود را دل‌سوز بشریت می‌دانند، باید بیایند تا روی این مسائل گفت‌وگو کنیم و ما برای این مسائل راه‌حل داریم. صریحاً اعلام می‌کنم که برخی از قدرت‌های بزرگ که مدعیحکومت در جهان هستند هیچ راه‌حلی برای چالش‌های اصلی امروز جهان ندارند، اما ملتایران راه‌حلی انسانی و عادلانه دارد که همه ملت‌ها در آن از حقوق یکسان بهره بردهو عادلانه از آن استفاده می‌کنند.
16. 24/2/1387 برابر 13/5/2008: تحویل بسته پیشنهادی کشورمان به مقامات کشورها. در این روز بسته پیشنهادی کشورمان به دبیرکل سازمان ملل متحد، رئیس شورای امنیت، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، وزیر امور خارجه سوئیس (به‌خاطر نقش فعال این کشور و تعاملات فیمابین)، سولانا (جهت ارائه به سه‌کشور اروپائی)، روسیه و چین تحویل گردید. در این بسته، به موارد زیر اشاره شده‌است:
• موضوعات سیاسی و امنیتی: دفاع از حقوق و کرامت انسان‌ها و احترام به فرهنگ ملت‌ها، گفتگو درباره تقویت، ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم‌سالاری در جهان و منطقه برمبنای احترام به حقوق ملت‌ها و منافع ملی آن‌ها، کمک به حاکمیت ملی کشورها برمبنای روش‌های مردم‌سالارانه، جلوگیری از خشونت و نظامی‌گری، جلوگیری از تروریسم و عوامل ایجادکننده و تقویت‌کننده آن، مبارزه با تهدیدهای مشترک امنیتی و گفتگو برای تحقق همکاری دسته جمعی جهت مبارزه با عوامل ایجادکننده و تقویت‌کننده تهدیدهای امنیتی شامل تروریسم، مواد مخدر، مهاجرت‌های غیر قانونی، جرائم سازمان یافته.
• موضوعات اقتصادی: همکاری در زمینه تأمین انرژی و امنیت آن در سه عرصه تولید، عرضه و انتقال و مصرف، همکاری درزمینه تجارت و سرمایه‌گذاری، کمک عمومی به رفع فقر از کشورهای ضعیف و تلاش برای کاهش فقر و فاصله طبقاتی، کاهش آسیب‌های ناشی از نوسانات شدید قیمت‌ها و بازتنظیم مناسبات پولی و مالی جهان برای حمایت از کشورهای جهان.
• موضوع هسته‌ای: ایران آماده است در یک نگرش جامع و به‌عنوان عضوی فعال و مؤثر از NPT و آژانس موضوعات زیر را در دستورکار قرار دهد: حصول اطمینان بیشتر از عدم انحراف فعالیت‌های هسته ای کشورها، ایجاد کنسرسیوم غنی‌سازی و تولید سوخت هسته‌ای در نقاط مختلف دنیا از جمله ایران، همکاری مشترک برای دست‌یابی و بهره‌گیری از فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای و تسهیل بهره‌مندی عموم کشورها از آن، تحقق خلع سلاح هسته‌ای و تعیین کمیته‌ای برای پیگیری این موضوع، تقویت نظارت آژانس بر فعالیت‌های هسته‌ای کشورها، همکاری‌های مشترک در ایمنی و حفاظت فیزیکی هسته‌ای، تلاش در تشویق کشورها در اعمال کنترل صادرات تجهیزات و مواد هسته‌ای.
17. 16/3/1387 برابر با 5/6/2008: درخواست پارلمان اروپا در قطعنامه خود مبنی بر بازگشت موضوع هسته‌ای ایران از شورای امنیت به آژانس. پارلمان اروپا در این قطعنامه که درمورد گزارش سال 2006 سیاست خارجی و امنیتی مشترک صادر شد، به موضوع هسته‌ای ایران نیز اشاره و اذعان داشت: از همه اعضای شورای امنیت می‌خواهد موضوع هسته‌ای ایران را به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برگردانند و مذاکرات بدون پیش شرط را آغاز کنند.
18. 25/3/1387 برابر با 14/6/2008: تحویل بسته جدید شش کشور به وزیر امور خارجه کشورمان در تهران. سولانا به همراه مدیران سیاسی پنج کشور، بسته جدید شش کشور را به‌عنوان مبنایی برای ازسرگیری مذاکرات با ایران به وزیر امور خارجه کشورمان تحویل داد. سولانا و هیأت همراه، همچنین ملاقاتی با دبیر شورایعالی امنیت ملی انجام دادند. شش کشور علی‌رغم این‌که خواستند وانمود کنند بسته جدید آنان با بسته‌های قبلی تفاوت ماهوی دارد، اما مجدداً در بسته خود انجام هرگونه مذاکره را منوط به انجام تعلیق از سوی ایران کردند. از طرف دیگر، سولانا در مورد بسته پیشنهادی ایران گفت که این بسته سرفصل‌های متنوعی دارد و دو بسته با هم اشتراکاتی دارند. مقامات ایرانی نیز گفتند با تکیه بر اشتراکات و نه افتراقات، می‌توان گفتگوهای فراگیری را در زمینه‌های مختلف آغاز نمود.
19. 14/4/1387 برابر با 4/7/2008: پاسخ جمهوری اسلامی ایران به نامه وزرای امور خارجه شش کشور. وزیر امور خارجه، طی نامه‌ای خطاب به وزرای امور خارجه شش کشور و سولانا، پاسخ جمهوری اسلامی ایران به نامه آنان را ارائه نمود. در این نامه، بر آمادگی ایران جهت انجام مذاکرات برمبنای اشتراکات دو بسته تأکید شده است. این پاسخ، توسط سفرای جمهوری اسلامی ایران تحویل گیرندگان آن گردید. دکتر جلیلی، دبیر شورایعالی امنیت ملی نیز در همین روز با سولانا به صورت تلفنی گفتگو کرد و به تشریح رویکرد جمهوری اسلامی ایران به مذاکرات و همچنین پاسخ به نامه شش کشور و سولانا پرداخت. در این تماس تلفنی، طرفین توافق کردند که به مذاکرات خود در اواخر تیرماه ادامه دهند.
20. 29/4/1387 برابر با 19 ژوئیه 2008: مذاکرات دکتر جلیلی با سولانا. به‌دنبال دیپلماسی بسته‌ها و پاسخ جمهوری اسلامی ایران به نامه وزرای خارجه شش کشور و سولانا، دکتر جلیلی و سولانا مذاکرات خود را در ژنو آغاز کردند. در این مذاکرات نمایندگان شش کشور چین، روسیه، آلمان، انگلیس، فرانسه و آمریکا نیز حضور داشتند. از طرف آمریکا ویلیام برنز، معاون سیاسی وزارت خارجه این کشور در مذاکرات شرکت کرد. درطول مذاکرات هسته‌ای در 5 سال گذشته، این اولین بار بود که آمریکا در مذاکرات هسته‌ای حضور یافت. این کشور رسماً اعلام کرده بود فقط درصورت تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم توسط ایران، در مذاکرات حاضر خواهد شد. از این‌رو، بسیاری از رسانه‌های غربی این اقدام آمریکا را نشانه عقب نشینی دربرابر ایران تفسیر کردند. دکتر جلیلی، مذاکرات را سازنده و روبه‌جلو توصیف کرد و گفت: مهم این‌است که مذاکرات سازنده‌ای داشته باشیم که دربرگیرنده دیدگاه‌ها و نگرانی‌های مشترک باشد. مدل ایران مبتنی بر 1+6 می‌تواند راه‌گشای حل مشکلات منطقه‌ای و جهانی باشد. این مذاکرات ادامه می‌یابد. نگاه ما به ادامه مذاکرات و ساختار و نحوه و شکل آن، نگاه اساسی است که می‌تواند در شکل قوی و محکم ادامه یابد. وی، همچنین اظهار داشت: یک non paper از سوی شش کشور ارائه شده بود، یک non paper هم ما ارائه کردیم که این دو نقاط مشترکی دارند که البته برخی تفاوت دیدگاه‌ها هم وجود دارد. قرار شد در ادامه گفتگوها درباره نقاط مشترک و متفاوت، بیشتر با هم گفتگو کنیم. ما در مذاکرات با رویکرد مثبت وارد شدیم. ما معتقدیم برای نگرانی‌های مشترک باید همکاری‌های مشترک براساس تعهدات دسته‌جمعی داشته باشیم. سولانا نیز این مذاکرات را سازنده خواند و اظهار داشت: مذاکرات امروز سازنده و عمیق بود. ما منتظر هستیم که تهران به پیشنهادهای ما درباره برنامه هسته‌ای خود پاسخ دهد. وی، همچنین گفت: دوطرف توافق کردند که طی دو هفته آینده، گفتگوهایی از طریق تلفن یا دیدار با یکدیگر انجام دهند.
21. 9/5/1387 برابر با 30/7/2008: حمایت وزرای امور خارجه جنبش عدم تعهد از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران. وزرای خارجه 118 کشور عضو جنبش عدم تعهد با صدور بیانیه‌ای در اجلاس تهران، از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران حمایت کردند. در این بیانیه تصریح شده است که حق کشورها برای توسعه انرژی اتمی برای مقاصد صلح‌آمیز نباید به‌هیچ عنوان محدود شود و انتخاب‌ها و تصمیمات تمامی کشورها از جمله جمهوری اسلامی ایران در زمینه استفاده صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ای و چرخه سوخت باید محترم شمرده شوند. در بیانیه عدم تعهد بر نقش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به‌عنوان تنها نهاد صلاحیت‌دار برای راستی‌آزمایی تعهدات پادمانی کشورهای عضو تأکید شده‌است. وزرای امور خارجه عدم تعهد از حل‌وفصل موضوعات باقی‌مانده درچارچوب موافقت‌نامه فیمابین ایران و آژانس، به‌عنوان یک گام مهم روبه‌جلو استقبال کردند و توافق آژانس و ایران برای عادی شدن اجرای پادمان در ایران در این چارچوب را نیز مورد توجه قرار دادند. وزرای خارجه عدم تعهد بر تحقق منطقه خاورمیانه عاری از سلاح‌های هسته ای تأکید کردند و از رژیم صهیونیستی اسرائیل خواستند تا بدون قید و شرط و بدون تأخیر به NPT بپیوندد و فوراً تمامی تأسیسات هسته‌ای خود را تحت پادمان جامع آژانس قرار دهد. جنبش عدم تعهد درپایان ضمن استقبال از گفتگوهای ایران و شش کشور در ژنو، تأکید کرد که تنها راهِ حل موضوع هسته‌ای، پیگیری مذاکرات محتوایی بدون هیچ‌گونه پیش شرط توسط تمامی اعضای مربوطه می باشد.
22.  15/5/1387 برابر با 5/8/2008: ارسال نامه دبیر شورایعالی امنیت ملی به خاویر سولانا درخصوص پاسخ ایران به پیشنهادات شش کشور. در این نامه که از طریق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در بروکسل تحویل دفتر سولانا گردید، آمده‌است: ایران آمادگی دارد تا پاسخ روشن خود به پیشنهاد ارائه شده را همراه با دریافت پاسخ روشن درباره سؤال‌ها و ابهامات ایران در اولین فرصت ارائه نماید. بدون شک، این شفاف‌سازی می تواند مسیر مذاکرات را بدون ابهام و با افقی روشن و بدون فوت وقت باز نموده و زمینه را برای پیشرفت در مسیر همکاری‌ها هموار نماید. درصورتی که این آمادگی در طرف مقابل وجود داشته باشد، می توان مرحله دوم مذاکرات را در اولین فرصت آغاز نمود.
23. 29/6/1387 برابر با 19/9/2008: برگزاری نشست مدیران سیاسی شش کشور در واشنگتن به درخواست آمریکا. مدیران سیاسی شش کشور به درخواست آمریکا برای بررسی تحریم های بیشتر علیه ایران در واشنگتن گردهم آمدند. این نشست به دلیل مخالفت های روسیه و چین نتیجه ای در برنداشت. وزارت امور خارجه روسیه با صدور بیانیه ای پس از این نشست اعلام کرد: روسیه در این مرحله مخالف تنظیم تدابیر جدید علیه ایران است و معتقد است که باید تلاش ها برای احیای مذاکرات سازنده با تهران با هدف پیش بردن روند مذاکرات ادامه یابد. ما مخالفت خود را در مرحلۀ کنونی با اتخاذ و تنظیم تدابیر جدید از طریق شورای امنیت اعلام کردیم. روسیه همواره تأکید کرده است که تهدید ایران به تحریم، هیچ کمکی به گفتگوها نمی کند.
24. 2/7/1387 برابر با 23/9/2008: انتقاد رئیس جمهوری از برخورد دوگانه قدرت های هسته ای با موضوع هسته ای ایران و عدم پایبندی به تعهدات خلع سلاحی آنان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد. دکتر احمدی نژاد در سخنرانی خود در اجلاس سالانۀ مجمع عمومی سازمان ملل متحد اظهار داشت: در موضوع هسته ای ایران، علی رغم حق مسلم همۀ ملت ها از جمله ملت ایران در تولید سوخت هسته ای برای استفاده در مقاصد صلح آمیز، شفافیت همۀ فعالیت ها، همکاری کامل با بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی و اعلام مکرر آژانس مبنی بر صلح آمیز بودن فعالیت های ایران، چند قدرت زورگو و تولیدکنندۀ      نسل های جدید سلاح های مرگ بار اتمی و دارای انبارهای انباشته از سلاح های هسته ای که هیچ سازمان بین المللی بر آن ها نظارت ندارد و فجایع هیروشیما و ناکازاکی در پروند، یکی از آنان موجود است با ادعاهای واهی سال ها با استفاده از اهرم های سیاسی و اقتصادی و تهدید و فشار سنگین بر آژانس تلاش کردند دربرابر فعالیت های صلح آمیز ملت ایران مانع تراشی کنند. آنان با سلاح مخالف نیستند، بلکه مخالف پیشرفت ملت ها هستند و می خواهند با انحصار فناوری ها ابزار تحمیل بر ملت ها را دراختیار داشته باشند. اما بسیار طبیعی است که ملت بزرگ ایران با توکل بر خدا و قدرت و قاطعیت و با کمک دوستان خود دربرابر زورگویی ها ایستاده و از حقوق خود صیانت کرده و خواهد کرد. ملت ایران اهل گفتگوست، اما زیاده خواهی ها و مطالبات غیرقانونی را نپذیرفته و نخواهد پذیرفت. امروز وقت آن رسیده است آژانس گزارش روشنی از نظارت بر خلع سلاح این قدرت ها و فعالیت های هسته ای آنان دراختیار جامعۀ بین المللی قرار دهد و کمیتۀ خلع سلاح توسط دولت های مستقل تشکیل گردد و بر روند خلع سلاح این قدرت ها نظارت نماید.
25. 4/7/1387 برابر با 25/9/2008: لغو نشست وزرای امور خارجۀ شش کشور در نیویورک درمورد موضوع هسته ای ایران به دلیل مخالفت روسیه. بنابر اعلام قبلی وزارت امور خارجۀ فرانسه، قرار بود وزرای امور خارجۀ شش کشور در 4 مهرماه 1387 در نیویورک درخصوص موضوع هسته ای ایران تشکیل جلسه دهند. یک روز قبل از برگزاری این نشست، وزارت امور خارجۀ روسیه با صدور بیانیه ای اعلام کرد "ما ضرورتی نمی بینیم که بخواهیم به خاطر آن همه چیز را به کنار بگذاریم و در وسط هفته ای که در آن مشغول جلسات مجمع عمومی سازمان ملل متحد هستیم، گردهم آمده و دربارۀ برنامۀ هسته ای ایران گفتگو کنیم". یکی از سخنگویان وزارت امور خارجۀ روسیه نیز در این خصوص گفت "ما مایلیم واشنگتن درنهایت تصمیم بگیرد که خواستار چه روابطی با روسیه است. اگر آن ها می خواهند روسیه را تنبیه کنند این یک مسأله است، اما اگر تأیید کنند که ما منافع مشترکی داریم که باید به اتفاق یکدیگر به پیش برده شود، مسأله ای دیگر است". به دنبال این رویداد، اشتاین مایر وزیر امور خارجۀ آلمان، اظهار داشت ادامۀ تخاصم بین واشنگتن و مسکو مانع از ادامۀ حضور روسیه در مذاکرات هسته ای گروه شش با ایران است و لذا وی خواستار عدم پذیرش روسیه در مذاکرات ایران و گروه شش در میان مدت شد. مایر همچنین گفت شکی وجود ندارد که بدون چنین نشستی که ما در حال حاضر شدیداً به آن نیازمندیم، اعمال تحریم های بین المللی لازم دشوارتر و و پیچیده تر خواهد بود.
26. 5/7/1387 برابر با 26/9/2008: برگزاری غیرمنتظرۀ نشست وزرای امور خارجۀ شش کشور درمورد موضوع هسته ای ایران در نیویورک. وزرای امور خارجۀ شش کشور به صورت غیرمنتظره در نیویورک گردهم آمدند. در این نشست، پیش نویس قطعنامه ای علیه برنامۀ هسته ای صلح آمیز ایران توزیع گردید. وزارت امور خارجۀ روسیه با صدور بیانیه ای پس از این نشست اعلام کرد "اعضای 1+5 توافق کردند به طرح روسیه مبنی بر تصویب یک      پیش نویس کوتاه و ساده در زمینۀ تأیید همۀ تصمیماتی که قبلاً توسط شورای امنیت و آژانس اتخاذ شده بازگردند و از ایران خواسته شده است که به این تصمیمات عمل کند. ما از درک مشترک درخصوص پذیرش این پیش نویس از سوی شش کشور خرسند هستیم. این تصمیم سازوکار گروه 1+5 و تداوم کار آن را حفظ می کند و همچنین به ادامۀ بررسی موضوع     هسته ای ایران بدون تهدیدات مخرب کمک می کند". وزیر امور خارجۀ آلمان نیز پس از این نشست اظهار داشت "پیش نویس تهیه شده دربارۀ فعالیت های هسته ای ایران درحقیقت اقدامی برای نشان دادن اتحاد شش کشور درمقابل ایران است. بیانیه کوتاه است، اما برای ایران حامل پیام مهمی درخصوص اتحاد درون 1+5 است. تحریم جدیدی علیه ایران در این پیش نویس مطرح نشده است، اما حرکتی بود برای این که ایران از اختلاف درونی 1+5 خوشحال نباشد". دکتر جلیلی، دبیر شورایعالی امنیت ملی نیز اعلام کرد "پیش نویسی که کشورهای موسوم به 1+5 به شورای امنیت ارائه کرده اند، بیشتر شبیه به یک بیانیه است. این پیش نویس در شرایطی تدوین شده است که شش کشور گفتگوهای خود را با ایران سازنده و رو به جلو خوانده و اعلام کرده اند که سؤال های ایران منطقی است و دربارۀ آن ها بحث خواهند کرد و پاسخ خواهند داد. این کشورها نتوانستند برای سؤالات ایران پاسخ مناسبی تهیه کنند و اکنون به سوی تصویب چنین قطعنامه ای پیش می روند. آن چه آن ها امروز به آن نیاز دارند این است که با اقداماتی اعتمادساز اعتماد ملت ایران را جلب کنند، درحالی که این اقدامات بیشتر موجب بی اعتمادی ملت ایران خواهد شد. این روند سازنده نیست و مشکلی را از آن ها حل نخواهد کرد. این اقدام قطعاً به مسیری که می توانست به همکاری های سازنده مبتنی بر تعهدات دسته جمعی برای صلح و امنیت جهانی منتهی شود، کمک نخواهد کرد".
27. 6/7/1387 برابر با 27/9/2008: تصویب قطعنامۀ 1835 شورای امنیت علیه برنامۀ هسته ای صلح آمیز جمهوری اسلامی ایران. علی رغم این که متعاقب نامۀ 15 مردادماه 1387 دبیر شورایعالی امنیت ملی به آقای سولانا درخصوص ضرورت روشن کردن ابهامات       رایزنی ها و تماس ها بین طرفین ادامه داشت، شش کشور در اقدامی عجولانه و غیرمنطقی اقدام به صدور قطعنامه ای دیگر علیه فعالیت های هسته ای صلح آمیز ایران نمودند. البته این قطعنامۀ چند خطی حاوی هیچ تحریم جدیدی نمی باشد و صرفاً به این موارد اشاره کرده است: تأکید بر قطعنامه های قبلی شورای امنیت علیه برنامۀ هسته ای ایران، پایبندی کامل و بدون تأخیر ایران به تعهدات خود و ضرورت اجرای درخواست های شورای امنیت و شورای حکام، تأکید بر یک راه حل مذاکراتی برای موضوع هسته ای ایران. شایان ذکر است که نمایندۀ اندونزی در شورای امنیت در توضیح رأی مثبت خود به این قطعنامه اظهار داشت: اندونزی به خاطر این از قطعنامه حمایت کرد که بر رهیافت مذاکراتی تأکید می کند و هیچ گونه تحریم جدید را در برندارد و اگر قطعنامۀ مزبور حاوی تحریم علیه ایران بود، اندونزی مسلماً از آن حمایت نمی کرد.
28. 6/7/1387 برابر با 27/9/2008: صدور بیانیۀ جمهوری اسلامی ایران در واکنش به قطعنامۀ 1835. نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد، با صدور بیانیه ای به شرح زیر به قطعنامۀ 1835 واکنش نشان داد: باعث تأسف است که جامعۀ جهانی یک باردیگر شاهد آن است که شورای امنیت در حرکتی عجولانه، غیرقابل قبول وغیرقابل توجیه مبادرت به تصویب قطعنامه‌ای غیرقانونی دربارۀ موضوعیمی‌کند که تحت هیچ معیار منطقی و حقوقی در حیطۀ وظایف این شورا نبوده وتهدیدی را متوجه صلح و امنیت بین‌المللی نمی‌کند. دخالت شورای امنیت دررابطه با برنامۀ هسته ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران و اقدامات اینشورا در این خصوص نه تنها غیرمنصفانه و سیاسی است، بلکه کاملاً فاقد هرگونه مبنای حقوقی بوده و غیرمنطقی است. این گونه حرکات، غیرقابل توجیه و مسلماً غیرسازنده است چرا کهکشورهای بانی این قطعنامه باید تلاش می‌کردند تا به جای اتخاذ اقداماتغیرقانونی و افزودن بر بی‌اعتمادی ملت ایران، نسبت به جلب اعتماد آن‌هااز طریق همکاری سازنده و تعهدات جمعی بپردازند. همان گونه که کراراً و در مناسبت‌های مختلف تأکید کرده‌ایم و همان گونه که حقایق مسلم موجود نیز به خوبی گواهیمی‌دهد، برنامۀ     هسته ای جمهوری اسلامی ایران کاملاً صلح‌آمیز بوده و صلح‌آمیز باقی خواهد ماند. ملت ایران بدون توجه به اقدامات شورای امنیت از جمله اقدامغیرقانونی امروز این شورا، در پیگیری و اعمال حقوق مسلم خود درجهتاستفادۀ صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ ای مصمم بوده و هست.
29. 15/7/1387 برابر با 6/10/2008: ارسال نامۀ دبیر شورایعالی امنیت ملی به سولانا و وزرای امور خارجۀ شش کشور. دکتر جلیلی، دبیر شورایعالیامنیت ملی با ارسال نامه ای برای خاویر سولانا، نمایندۀعالی اتحادیه اروپا درسیاست خارجی و نمایندۀ شش کشور و همچنین وزرای امور خارجۀ شش کشور تصریح کرد: در روندمذاکره، فشار به جای استدلال راه گشا نخواهد بود. فقدان تمدن گفتگو، برخی قدرت ها را به تکیه بر اهرم های فشار به جای استدلال و منطق کشانده است. برای جامعۀ جهانی جالب است که در روندگفتگو آن گاه که سئوالی منطقی طرح می شود، طرف گفتگو به جای ارائه پاسخاز ابزار فشار استفاده می کند. این رفتار غیرمنطقی در قضاوت جامعۀ جهانی، گواه نداشتن پاسخ روشن به پرسش های اصولی جمهوری اسلامی ایران است. در این نامه همچنین با اشاره به بستۀ پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران آمده است که پیشنهاد ایرانبرای خلع سلاح و عدم اشاعه خوشایند قدرت هایی که سال ها در جهت تولید وانباشت سلاح هسته ای عمل کرده اند، نیست.
30. 15/8/1387 برابر با 5/11/2008: ارسال نامه سولانا به دبیر شورایعالی امنیت ملی. خاویر سولانا در نامه‌ای به دکتر جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی خواستار ادامۀ گفت‌وگوها با جمهوری اسلامی ایران شد. وی در این نامه که به نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در بروکسل تحویل داده شد، همچنین بر تعهد خود وکشورهای 1+5 بر ادامۀ راه‌حل دیپلماتیک تأکید کرد. سولانا با "قابل درک دانستن" سؤالات ایران درمورد پیشنهادهای 1+5، گفت‌وگوهای مردادماه معاونش با معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی را سازنده توصیف کرد وخواستار استمرار این گفت‌و‌گوها با هدف "روشن شدن نکات اندک باقی مانده" شد. نامۀ سولانا درپاسخ به نامۀ دبیر شورای عالی امنیت ملی است که 15 مهرماه برای وی ارسال کرد.
 
 
تحولات سال ۲۰۰۹
1. 16/11/1387 برابر با 4/2/2009: نشست مديران سياسي شش كشور در ويسبادن آلمان. در پايان اين نشست بيانيه اي صادر شد كه طي آن اعضاي شركت كننده از تمايل هيأت حاكمة آمريكا و اوباما براي گفتگوي مستقيم با ايران استقبال كردند. آن ها بر تعهد مشترك خود بر راه حل سياسي موضوع هسته اي ايران بر اساس يك استراتژي دوسويه مبني بر استفاده از ديپلماسي و تهديد به اعمال تحريم هاي بين المللي براي تشويق ايران به كنترل برنامة هسته اي اشاره نموده و ايران را به همكاري كامل با آژانس فراخواندند. اعضاي اين نشست توافق كردند كه آمريكا در مراحل بعدي و به هنگام بازنگري در سياست هاي خود در ارتباط با ايران، با ساير اعضاي 1+5 مشورت نمايد.
2. 26/11/1387 برابر با 12/2/2009: ارائة گزارش جديد شوراي اطلاعات ملي آمريكا درخصوص برنامة هسته اي ايران. دنيس بلر، رئيس شوراي اطلاعات ملي آمريكا كه از 22 ژانوية 2009 (3/11/1387) جايگزين مك كانل گرديد، گزارش ساليانه موسوم به ارزيابي اطلاعات ملي آمريكا را به كنگرة اين كشور ارائه نمود. درخصوص برنامة هسته اي ايران كه تفاوت ماهوي با گزارش نوامبر 2007 نيز ندارد، در اين گزارش آمده است: ايران غني سازي را كه در سال 2003 تعليق شد، مجدداً در سال 2006 از سرگرفت. ارزيابي ما در سال 2007 اين بود كه ايران برنامه هاي نظامي هسته اي خود را در سال 2003 متوقف كرده و ما نمي دانيم آيا ايران هم اكنون قصد توليد سلاح هسته اي دارد يا خير؟ درحال حاضر از اطلاعات لازم براي قضاوت در مورد ادامة اين طرح ها برخوردار نيستيم. ايران احتمالاً به لحاظ فني توانائي توليد اورانيوم غني شدة كافي براي سلاح هسته اي در فاصلة‌ سال هاي 2010 تا 2015 را دارا خواهد بود. ارزيابي ما اين است كه ايران به دليل مشكلات فني و برنامه اي بعيد است تا سال 2013 به اين توانايي دست يابد.
3.13/12/1387 برابر با 3/3/2009: صدور بيانية مشترك شش كشور در شوراي حكام آژانس. در اين بيانيه كه در اجلاس ماه مارس 2009 شوراي حكام صادر شد، آمده است: ما از مدیرکل برای گزارش "اجرای پادمان آژانس و مفاد مرتبط با قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل به شماره‌های 1737، 1747، 1803 و 1835 در جمهوری اسلامی ایران" تشکر می کنیم. ما بر اتحادمان در هدف و حمایت قوی از آژانس تأکید مجدد می کنیم. ما دبیرخانه را به خاطر کار حرفه‌ای و بی طرفی که مأموریت راستی آزمایی‌اش را دنبال می کند، تحسین می کنیم و این که آژانس نقش اساسی در ایجاد اعتماد در ماهیت صرفاً صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای ایران دارد را تصریح می کنیم. ما از ایران می خواهیم تا بدون تأخیر، خواسته‌های شورای حکام آژانس را برآورده و قطعنامه‌های شورای امنیت را اجراء نماید. ما به نگرانی‌های جدی اظهارشده در گزارش مدیرکل و همچنین در بیانیة مقدماتی وی در این جلسة شورای حکام در مورد فقدان مداوم پیشرفت در ارتباط با موضوعات باقیمانده که موجب افزایش نگرانی‌ها در خصوص ابعاد احتمالی نظامی در برنامة هسته‌ای ایران می شود، توجه می کنیم. در این رابطه، ما از ایران می خواهیم که کاملاً با آژانس با ارائة دسترسی و اطلاعاتی که برای حل و فصل این موضوعات درخواست می کند، همکاری نماید. ما همچنین از ایران می خواهیم تا پروتکل الحاقی را فوراً اجراء و تصویب نماید و همچنین تمامی اقدامات مورد نیاز توسط آژانس به منظور اعتمادسازی نسبت به ماهیت صرفاً صلح‌آمیز برنامة هسته‌ای ایران را اجراء نماید. ما قویاً به یک راه حل دیپلماتیک همه جانبه شامل گفتگوی مستقیم، متعهد باقی می مانیم و به ایران اصرار می کنیم که فرصت را برای تعامل با ما مغتنم شمرده و از فرصت‌ها برای یک راه به جلوی مذاکراتی حدأکثر را استفاده نماید.
4.7/12/1387 برابر با 25/2/2009: شروع آزمايشات پيش راه اندازي نيروگاه بوشهر. شروع آزمايش هاي مرحله پيش راه اندازي بوشهر با حضور رئيس سازمان انرژي اتمي و رئيس روس اتم آغاز گرديد. در بازديد از بوشهر، رئیس روس اتم از اراده جدی کشورش برای راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر سخن گفت. وی با بیان این که در ماه های اخیر پیشرفت قابل ملاحظه ای در مسائل فنی مربوط به راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر حاصل شده است، افزود: از روند پیشرفت ها بسیار راضی هستم و با مشاهده این روند می توان اطمینان حاصل کرد که عمده کارهای نیروگاه در ابعاد سیویل به پایان رسیده و ما به مرحله اصلی یعنی نصب و راه اندازی رسیده ایم. کرینکو مراحل فعلی جاری امور فنی در نیروگاه بوشهر را مراحل مهم و جدی توصیف کرد و گفت: پروژه نیروگاه اتمی بوشهر پروژه ای منحصر به فرد است که طی مراحل مختلف راه اندازی آن به تصمیمات تکنولوژیک نیاز داشت و به هر صورت باید بسیار مسئولانه مرحله آزمایشات و تست ها را پشت سر بگذاریم. رئیس روس اتم درادامه سخنان خود از تفاهم با طرف ایرانی برای تثبیت اقدامات صورت گرفته در ماه های اخیر خبر داد و اظهار داشت: موضوع امنیت در این نیروگاه برای ما از اهمیت بسیاری برخوردار است و باید خودمان را پس از این مرحله برای ورود به مراحل بعدی آماده کنیم. کرینکو با اشاره به طی مراحل آموزش متخصصان ایرانی توسط همتایان روسی شان برای اداره آینده این نیروگاه گفت: به نظر من پرسنل ایرانی این نیروگاه بسیار حاذق هستند و ما باید موضوع آموزش آن ها را در گذر زمان پیگیری نمائیم تا پس از پایان یک سال اول کار، نیروگاه توسط پرسنل ایرانی اداره شود. وی با بیان این که نیروگاه اتمی بوشهر در حال حاضر در مرحله نهایی کار خود به سر می برد، افزود: باید تمامی مراحل را با جدیت پیگیری کنیم و تحقق این مسئله برای ما بسیار خوشحال کننده است ضمن آن که معتقدیم در این مرحله نباید سست شد و باید با شدت مقاصد خود در خصوص این نیروگاه را ادامه دهیم. رئیس روس اتم با بیان این که فعلا نمی تواند زمان دقیقی را به عنوان تاریخ بهره برداری از نیروگاه اتمی بوشهر اعلام کند، تاکید کرد که تاریخ قطعی بهره برداری از نیروگاه تابعی از نتایج آزمایشات تجهیزاتی است که از آغاز پروژه تاکنون بیش از 30 سال در نیروگاه بوشهر بوده اند. وي، با ابراز خرسندی از ورود نیروگاه اتمی بوشهر به فاز راه اندازی افزود: امروز می توان گفت که با انجام تمام کارهای ساختمانی در حال ورود به مرحله راه اندازی هستیم و من می خواهم به همه اعلام کنم که پروژه نیروگاه اتمی بوشهر با توجه به ابعاد مختلف کار در آن پروژه ای منحصر به فرد بوده است. تا به حال کسی چنین نیروگاهی را به مرحله بهره برداری نرسانده و در واقع بهره برداری از نیروگاه بوشهر همچون ساخت یک نیروگاه جدید نیست، بلکه تکمیل نیروگاهی است که توسط شرکتی دیگر از کشوری دیگر بنا شده و لذا تصمیمات فنی مهمی درباره آن اتخاذ شده است. عدم اعلام تاریخ دقیق برای زمان راه اندازی نیروگاه بوشهر نيز به دلیل عدم وجود جدول زمان بندی نیست، بلکه علت آن فرایند پیش رو در مرحله تست ابزار نصب شده در نیروگاه است. طبعا اگر مراحل مختلف تست در نیروگاه بوشهر با موفقیت پشت سر گذاشته شود زمان راه اندازی کوتاه تر خواهد بود، اما اگر نواقص و ایرادات فنی بروز یابد زمان ما طولانی تر می شود، ولی نهایتا تلاش داریم تا این مسیر را هرچه سریعتر و کوتاه تر طی کنیم. رئیس سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران نيز مرحله تست ابزار نصب شده در نیروگاه بوشهر را بین 4 تا 7 ماه اعلام کرد و گفت: این زمان ممکن است نسبت به وقوع نتایج متفاوت در مرحله تست تغییر کند، اما باید توجه داشته باشیم که نمی توان نیروگاه اتمی را با ریسک راه اندازی نمود. ما باید از تمامی زوایای ایمنی این نیروگاه مطمئن باشیم، چرا که نیروگاه بوشهر قرار است 50 سال برای ما کار کند و بر این اساس حتی اگر طرف روسی بخواهد این نیروگاه را با تعجیل راه اندازی کند، ما آن را قبول نمی کنیم. تهران باید از تمامی زوایای ایمنی این نیروگاه مطمئن باشد. مهندس آقازاده در محل نیروگاه اتمی بوشهر اعلام کرد که جمهوری اسلامی ایران هیچ گونه نگرانی درباره راه اندازی نهایی این نیروگاه اتمی ندارد. نگرانی هایی که پیش از این در خصوص راه اندازی نیروگاه بوشهر به لحاظ سیاسی وجود داشت، به اعتقاد من امروز کاملا برطرف شده واکنون این اطمینان وجود دارد که نیروگاه بوشهر در زمان طبیعی خود پس از گذراندن مراحل مربوط به تست، راه اندازی خواهد شد. این که چند مرحله مذکور چند روز دیرتر یا زودتر به نتیجه برسد، مسئله اصلی ما نیست و نکته اساسی ورود نیروگاه اتمی بوشهر به مرحله راه اندازی است. رئیس سازمان انرژی اتمی از تفاهم تهران و مسکو برای ایجاد شرکت های مشترک جهت بهره برداری از نیروگاه اتمی بوشهر و آموزش نیروهای ایرانی خبر داد و اعلام کرد 24 درصد تجهیزات استفاده شده در نیروگاه بوشهر آلمانی، 36 درصد آن ایرانی و 40 درصد آن روسی است.
5.19/1/1388 برابر با 8/4/2009: صدور بيانيه مديران سياسي شش كشور در لندن. در پايان اين نشست،‌ بيانيه اي به اين شرح صادر گرديد:اعضاي ديگر گروه به گرمي از مسير جديد سياست آمريكا درمورد ايران و تصميم آنان براي مشاركت كامل در فرايند سه كشور اروپائي+3 (E3+3) و پيوستن به هرگونه جلسات آينده با نمايندگان جمهوري اسلامي ايران استقبال كردند. ما بر اتحاد خود در هدف و عزم دسته جمعي از طريق ديپلماسي مستقيم براي حل و فصل نگراني هاي مشتركمان درمورد برنامه هسته اي ايران در راستاي بسته پيشنهادي براي همكاري با ايران و درچارچوب استراتژي دو مسيره، مجددا تاكيد مي كنيم. ما يك بار ديگر حق ايران براي برنامه هسته اي غيرنظامي را به رسميت مي شناسيم، اما اين مسئوليتي را براي اعاده اعتماد به ماهيت منحصرا صلح آميز فعاليت هاي هسته اي آن در راستاي قطعنامه هاي شوراي امنيت ايجاد مي كند. ما قويا از ايران مي خواهيم از اين فرصت براي تعامل جدي با همه ما (شش كشور) با روح احترام متقابل استفاده نمايد. به اين منظور، ما از دكتر خاوير سولانا، نماينده عالي اتحاديه اروپا براي سياست مشترك خارجي و امنيتي، مي خواهيم تا دعوتنامه اي را براي دولت جمهوري اسلامي ايران جهت ملاقات با نمايندگان سه كشور اروپائي+3 (E3+3) ارسال نمايد تا با هم بتوانيم يك راه حل ديپلماتيك درخصوص اين موضوع حساس پيدا كنيم.
6.9/4/2009 برابر با 20/1/1388: برگزاري سومين سالروز ملي فناوري هسته اي. سومين سالروز ملي فناوري هسته اي با حضور رئيس جمهور، مقامات لشكري و كشوري در اصفهان برگزار گرديد. در ابتداي اين مراسم، مهندس آقازاده رئيس سازمان انرژي اتمي بيان داشت كه چرخه سوخت هسته اي در ايران كامل گشته و در اين راستا، دستاوردهاي هسته اي كشور در مراحل اكتشاف و استخراج اورانيوم، فعاليت هاي تبديل و غني سازي را احصاء نمود.وي اظهار داشت كه تا امروز حدود 7 هزار ماشين در نطنز نصب شده و طي برنامه پنج ساله اين رقم به 50 هزار دستگاه خواهد رسيد. مهندس آقازاده همچنين خبر داد كه پژوهشگران سازمان انرژي اتمي توانسته‌اند به توليد ماشين‌هايي بپردازند كه SWU آن ها به 5 تا 6 مي‌رسد كه جزئيات آن بعدا اعلام خواهد شد. برپايه برنامه پنج ساله آينده، سوخت معادل 2 هزار و 500 مگاوات از محل توليدات مجتمع غني‌سازي اورانيوم طنز تامين خواهد شد. رئيس سازمان انرژي اتمي مرحله چهارم دستاوردهاي هسته اي كشور را در زمينه توليدات آلياژي نوين يا زيركونيوم در مجتمع ZPP ذكر كرد و افزود: اينك دانش فني توليد مقاطع زيركونيومي مجتمع سوخت هسته‌اي همچون نگيني در كنار ديگر دستاوردهاي اين صنعت عظيم جا گرفته است. وي همچنين در ارتباط با كارخانه توليد قرص، ميله و مجتمع سوخت FMP نيز گفت كه آخرين و حساس ترين حلقه مربوط به چرخه توليد سوخت هسته‌اي، برعهده اين كارخانه قرار گرفته است. در اين بخش، توليد انواع مجتمع‌هاي سوخت مورد نياز رآكتورهاي تحقيقاتي و نيروگاه‌هاي توليد برق هسته‌اي در كنار فعاليت‌هاي كارخانه‌هاي UCF و ZPP در دستوركار قرار گرفته است. براساس برنامه‌‌ريزي انجام شده، كارخانه FMP سالانه قادر خواهد بود 10 تن سوخت طبيعي براي به كارگيري در رآكتور تحقيقاتي آب سنگين 40 مگاواتي اراك و سي تن سوخت غني شده با غناي حداكثر 5 درصد براي استفاده در رآكتورهاي هسته‌اي آب سبك تحت فشار از قبيل نيروگاه 360 مگاواتي دارخوين يا نيروگاه‌هاي قدرت ديگر توليد كند. همچنين اين كارخانه قابليت افزايش ظرفيت براي توليد سوخت مورد نياز 2 هزار و 360 مگاوات برق هسته‌اي را طي برنامه پنجم توسعه دارا است. دكتر محمود احمدي نژاد، رئيس جمهوري اسلامي ايران نيز در اين مراسم با ارائه سخنراني به موضوعات زير اشاره نمودند: امروز 20 فروردين روز ملي فناوري هسته اي است وشاهد دو دستاورد مهم در صنعت هسته اي كشور هستيم. دستاورد اول، بسته بندي سوخت وآماده كردن سوخت براي قرارگرفتن در رآكتورها و توليد نيرو و دستاورد دوم، آزمايش دونوع سانتريفيوژ جديد با ظرفيت چند برابر مي باشد، سانتريفيوژهاي موجودي كه به طور كاملحاصل تلاش و نوآوري و سازندگي دانشمندان و جوانان عزيز اين سرزمين است. امروزما حلقه هاي مختلف مديريت سوخت هسته اي را به طور كامل و به صورت بومي دراختيارداريم. ارزش اين دستاورد زماني بيشتر معلوم مي شود كه بدانيم در همه ايندوران، بدخواهان ملت ايران سنگين ترين محدوديت ها را تحميل و سنگين ترين فشارهايسياسي و تبليغاتي و رواني را وارد كردند و حتي تا مرز تهديد نظامي و ادبيات خشننظامي هم پيش رفتند. رئيس جمهور علل اين پيروزي ها را ايمان به خدايمتعال، كار براي خدا، اخلاص در عمل و ارزش هاي ذاتي ملت ايران نظير استعدادهاي شگرفانساني، قدرت خلاقيت و ذكاوت و خودباوري و اعتماد به نفس و اميد به آينده، مجاهدتمستمر و خستگي ناپذير محققان و دانشمندان و كارشناسان و تسليم و اراده قوي و البتهدست هاي رو به آسمان يك ملت مومن و شجاع و مقاومت و ايستادگي ذكر نمود. دكتر احمدي نژاد افزود: در سال 84 بالاخره ملت ايران تصميم گرفت به معادله ظالمانهيك طرفه زورگويان عالم پايان دهد و تصميم گرفت بدون توجه به ادعاها و گزافه گوييها و خودخواهي ها و زورگويي هاي آن ها، مسير پيشرفت خودش را مستقلاً انتخاب كند و باتكيه و همت بلند جوانان خود اين مسير را طي كند. آن ها تهديد به قطعنامه كردند، از آژانس استفاده كردند، تهديد به تحريم اقتصاديكردند، در پاسخ به آن ها اولين زنجيره سوخت راه افتاد و در 20 فروردين 1385 پيوستنايران به مجموعه كشورهايي كه توان توليد سوخت دارند رسماً و در جوار بارگاه ملكوتيامام رضا (ع) اعلام شد. پس از آن سر و صداها اضافه شد، هر گامي كه عليه ملت ايرانبرداشتند از اين طرف يك گام بلند رو به جلو برداشته شد، تا بالاخره صحنه انحرافي حلو فصل مسائل در ميدان سياسي در هم شكست و قرار شد موضوع هسته اي از طريق قانون ومقررات و درچارچوب حقوقي مورد رسيدگي قرار بگيرد. اين آن لحظه اي بود كه بندهاعلام كردم در تيرماه 1386 كه از نظر ما مسئله هسته اي ايران خاتمه يافته است. علتهم روشن بود، آن هايي كه قوانين را نوشتند، خودشان به قوانين نوشته خود هم پايبندنيستند. به ملت ايران ديكته مي كردند كه براي استفاده از حقوق قانوني خود بايدتبعيت چند كشور ويژه را بپذيريد و وقتي كه ديدند اين تحميل كارساز نيست، مسير تعاملعوض شد و از همان روز ملت ايران گام به گام رو به جلو و بدخواهان ملت ايران گام بهگام عقب رفتند. رئيس جمهور همچنين اظهار داشت: در سال گذشته بسته اي را پيشنهاد داده ايم بهمدعيان عليه ملت ايران، يك بسته جامع كه همه مسايل مهم امروز جامعه بشري را در برمي گيرد و اعلام آمادگي كرديم كه حاضريم در چارچوب اين بسته گفتگو و تعامل كنيم. آن ها يك بسته اي را به ما تقديم كردند و دو دور مذاكره هم انجام شد، اما بهنتيجه روشني نرسيد. منطق روشن ما اين بود كه بايد در ابتدا چارچوب گفتگو ها معينشود و آغاز گفتگوها بايد بر پايه موضوعات مشترك و دغدغه هاي عمومي باشد و اگربتوانيم در اين مرحله به موفقيتي دست پيدا كنيم، راه براي گفتگو روي موضوعاتاختلافي باز خواهد شد. اما آن گفتگوها به نتيجه اي نرسيد. علت اين بود كه آن هااصرار داشتند توقف فعاليت هاي صلح آميز هسته اي را به ملت ايران تحميل كنند. روشن بود كه ملت ايران زير بار اين تحميل نمي روند. امروز اعلام كردند كه حقاستفاده از چرخه سوخت و مديريت سوخت حق مسلم ملت ايران است و آن ها فقط مي خواهندمطمئن شوند كه انحرافي به سمت سلاح پيدا نخواهد شد. براي چندمين بار اعلامكردند كه سلاح اتمي خطرناك است، چيز بدي است و براي بشريت مضر است و اعلام كردندكه آماده گفتگو با ملت ايران هستند. خوب مواضع ملت ايران روشن است، ملت ايران ازابتدا هم اهل منطق و گفتگو بوده است، اما گفتگويي بر پايه عدالت و احترام كامل بهحقوق و قوانين. گفتگوي يك طرفه، گفتگوي مشروط، گفتگوي در فضاي تهديد، اين راهيچ انسان آزاده اي نمي پذيرد. اما اگر عدالت باشد يعني برابري طرفين، احترامباشد، احترام به حقوق مسلم طرفين، ملت ايران همواره آماده گفتگو بوده است. امروز شرايط جهان عوض شده است. بسته اي را ما سال گذشته پيشنهاد داديم، به نظرممي رسد كه بايد با توجه به تحولات جهاني موضوعات جديدي را در آن بسته اضافه بكنيمتا گفتگوها، گفتگوهاي جامع و موثر و راه گشا باشد. گفتند سلاح هسته اي بد است و ميخواهند خلع سلاح كنند، ما از اين حرف استقبال مي كنيم و آمادگي داريم در مديريت خلعسلاح جهاني مشاركت فعال داشته باشيم.
7.24/1/1388 برابر با 13/4/2009: گفتگوي تلفني دکتر جليلي و سولانا. مسئول سياست خارجى اتحاديه اروپا در تماس تلفنى با دبير شوراى عالىامنيت ملى، توضيحاتى درباره بيانيه اخير كشورهاى 1+5 ارائه كرد. خاوير سولانا به تحولات جديد در عرصه بين‌المللى اشاره كردو استمرار گفتگوها براى ترسيم دوره جديدى از همكارى‌ها را خواستار شد. دکتر جليلى نيز در اين تماس تلفنى از گفتگوى جمهورى اسلامى ايران و شش كشور براى همكارى‌هاى سازنده استقبال كرد. دبير شوراىعالى امنيت ملى بر ضرورت درك صحيح از واقعيت‌ها و تحولاتبين‌المللى تاكيد كرد و گفت: جمهورى اسلامى ايران در پاسخ به بيانيه مزبوربيانيه‌اى رسمى منتشر خواهد كرد.
8.26/1/1388 برابر با 15/4/2009: اعلام خبر تدوین بسته جدید پیشنهادی ایران به شش توسط رئیس جمهوری. رييس جمهور با بياناين كه ملت ايران اهل منطق و همكاري سازنده براساس احترام و عدالت است، ازتدوين بسته پيشنهادي جديد گفتگو براي مشاركت همه ملت ها در حل مسائل جهانيخبر داد. دكتر محمود احمدي نژاد در اجتماع پرشور و گسترده مردم استان كرمان اظهار داشت: سال گذشته يك بسته پيشنهادي براي گفتگو ارائهكرديم و امروز با توجه به اين كه تحولات بزرگي در دنيا اتفاق افتاده است، درحال تدوين بسته جديد هستيم كه به زودي آماده خواهد شد و برپايه آن آمادهگفتگو در خصوص مسائل مختلف هستيم. دكتر احمدي نژاد خطاب به قدرت هاي زورگوي جهان اظهار داشت: ملت ايران،ملت كريمي است و ممكن است كه گذشته را فراموش و دوران جديدي را شروع كند،اما هر كس بخواهد از موضع خودخواهي با اين ملت صبحت كند پاسخ ايرانيانهمان است كه قبلا به آقاي بوش داده اند. امروز به فضل الهي هيچ قدرتي و حتي مجموعه اياز قدرت ها ديگر توان تحميل سرسوزني ستم بر ملت ايران را ندارند و نخواهندداشت. دكتر احمدي نژاد گفت: در موضوع هسته اي، قدرت هاي زياده خواه كار را تاآنجايي جلو برده بودند كه در نشست سعدآباد و پاريس به صراحت به طرف ايرانياعلام كردند كه بايد حتي دروس دانشگاهي و آزمايشگاهي متفاوت با موضوع هستهاي را تعطيل كنيد و زماني كه در سال اول دوره رياست جمهوري خودم به اصفهانو نطنز سفر كردم حتي ابزارهاي معمولي نيز پلمپ شده بود، اما امروز به واسطهايمان، وحدت و ايستادگي ملت ايران پشت سر  رهبر معظم انقلاب نزديك به 7هزار سانتريفيوژ در نطنز در حال كار است. رييس جمهور با اشاره به شعار تغيير برخي قدرت ها، خطاب به آن ها اظهارداشت: اگر واقعاً به دنبال تغيير حقيقي هستيد، پايگاه هاي نظامي و زرادخانههاي     هسته اي خود را منهدم كنيد و نشان دهيد كه واقعاً براي استقلال،تماميت ارضي و ارزش هاي فرهنگي و ملي ديگر ملت ها احترام قائليد.
9.   3/2/1388 برابر 23/4/2009: گفتگوی تلفنی سولانا و دکتر جلیلی. سولانا طی تماس تلفنی با دکتر جلیلی، بيانيه ايران به شش کشور را حاوي موارد سازنده و فرصت تازه‌اي براي پيشبرد گفتگوها خواند. دبير شورايعالي امنيت ملي نيز در اين گفتگو اظهار داشت: بيانيهجمهوري اسلامي ايران رويكرد مناسبي براي پيشرفت گفتگوها در فضاي عادلانه واحترام متقابل فراهم مي‌كند.
10.                       7/2/1388 برابر با 27/4/2009: صدور بیانیه شورای وزیران امور خارجه اتحادیه اروپا در مورد موضوع هسته ای ایران در لوکزامبورگ.در این بیانیه آمده است: اتحادیه اروپا حمایت کامل و صریح خود را از تلاش ها جهت یافتن راه حل مذاکراتی و بلندمدت برای موضوع هسته ای ایران درچارچوب قطعنامه های 1696، 1737، 1747، 1803 و 1835 شورای امنیت و پشتیبانی خود از روند دوسویه را مجددا مورد تاکید قرار می دهد. اتحادیه اروپا از جهت گیری تازه سیاست آمریکا در قبال ایران به گرمی حمایت می کند. این سیاست، روزنه ای را برای فرصت مذاکره پیرامون تمامی ابعاد برنامه هسته ای ایران و به گونه ای گسترده تر با ایران می گشاید. اتحادیه اروپا تصمیم آمریکا جهت مشارکت کامل در مذاکرات همراه با چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه و انگلستان با حمایت نماینده عالی و پیوستن به جلسات آتی با نمایندگان جمهوری اسلامی ایران را مورد استقبال قرار می دهد. اتحادیه اروپا از تلاش های خاویر سولانا به نمایندگی از اتحادیه اروپا و جامعه بین المللی با هدف تسهیل ازسرگیری روند مذاکرات در راستای بسته پیشنهادی جهت همکاری با ایران استقبال می کند. اتحادیه اروپا از ایران می خواهد تا این فرصت را مغتنم شمرده و در فضایی از اقدام متقابل جهت یافتن راه حل مذاکراتی برای موضوع هسته ای با جامعه بین المللی به طور جدی وارد تعامل شود، راه حلی که منافع ایران از جمله توسعه یک برنامه غیرنظامی تولید برق هسته ای و همچنین نگرانی های جامعه بین المللی را مورد توجه قرار خواهد دهد. پیشرفت روابط با ایران نیز به آن بستگی خواهد داشت. برنامه هسته ای ایران همچنان مورد نگرانی فراوان جامعه بین المللی می باشد، زیرا اگر ایران توانمندی نظامی هسته ای را به دست آورد تهدیدی غیرقابل قبول علیه امنیت منطقه ای و بین المللی را موجب خواهد شد. ایران باید اعتماد را به ماهیت منحصرا صلح آمیز فعالیت های هسته ای خود بازگرداند. اتحادیه اروپا، ایران را تشویق می کند تا به تعهدات بین المللی خود پایبند باشد.
1.
2. 24/3/1388 برابر با 14/6/2009: تاكيد رئيس جمهوري بر خلع سلاح جهاني.دكتر احمدي نژاد در اولين مصاحبه مطبوعاتي خود كه يك روز پس از انتخاب به عنوان رئيس جمهور در انتخابات دهم رياست جمهوري انجام شد، درخصوص موضوع هسته اي اظهار داشت: موضوع هسته اي هم فكر مي كنيم كه متعلق به گذشته است. ما در موضوع هسته اي غيراز اين كه معتقديم بايد يك مشاركت جهاني براي خلع سلاح جهاني شكل بگيرد و ما آمادگيخود را براي اين مشاركت و مديريت اعلام مي كنيم، موضوع ديگري باقي نمي ماند. ملتايران از همه توان خود براي حل چالش هاي جهاني براساس عدالت و احترام استفاده ميكند، اما فكر مي كنم در دنيا مسائل مهمي است كه بايد با مشاركت و منطق حل و فصلشود. ملت ايران يك ملت توانمندي است و موثر در مناسبات سياسي جهان است. مااينآمادگي را داريم كه از همه توان و اقتدار خود براي حل چالش هاي جهاني و برقراري صلحو امنيت پايدار براساس عدالت و احترام استفاده كنيم. رئيس جمهوري همچنين در پاسخ به سوال خبرنگار اسپانيايي درباره بسته پيشنهادي به گروه 1+5،تصريح كرد: طبيعي است كه دنيا در حال تغيير است و شرائط سياسي دائما دارد تغيير ميكند. بسته اي كه ما پيشنهاد مي دهيم ناظر بر شرائط امروز دنياست، اما پايه هاي آنثابت است و برپايه عدالت، احترام منطق و گفتگو استوار است و خواهان مشاركت عمومي درحل مسائل جهان است. اميدوارم در آينده نزديك آماده شود و ما اين را تحويل دهيم .
3.10/6/1386 برابر با 1/9/2009: اعلام تكميل بسته پيشنهادي به روز شده ايران: دبير شوراي عالي امنيت ملي در گفتگو با خبرنگاران اعلام كرد جمهوري اسلامي ايران با اقتدار و بهره‌گيري از ظرفيت‌هاي ملي و منطقه‌اي خود آماده همكاري براي رفع نگراني‌هاي مشترك در عرصه بين‌المللي است. وي تحقق عدالت، پيشرفت و صلح در عرصه بين‌المللي را هدف اصلي كشورمان در ارائه بسته پيشنهادي جديد خواند و يادآور شد سال گذشته پس از ارائه نخستين بسته پيشنهادي گفتگوهاي ژنو برگزار شد، اما به دليل مشكل طرف گفتگو دچار وقفه شد. دكتر جليلي با اشاره به برخي دلايل طرف مقابل براي توقف گفتگوها از جمله بحران گرجستان، بحران اقتصاد جهاني و انتخابات رياست جمهوري آمريكا، افزود: در ابتداي سال جاري پيشنهاد ادامه گفتگوها مطرح و با استقبال جمهوري اسلامي ايران مواجه شد. دبير شوراي عالي امنيت ملي اضافه كرد: با توجه به گذشت يك سال از ارائه نخستين بسته پيشنهادي و بروز تحولات جديد در عرصه جهاني، جمهوري اسلامي ايران اعلام كرد بسته خود را به روز خواهد كرد. وي گفت اينك با استقرار دولت دهم و پس از برگزاري باشكوه و باعظمت انتخابات رياست جمهوري در كشورمان آماده‌ايم با اقتدار، منطق و پشتوانه جمهوريتي قوي، بسته پيشنهادي به روز شده خود را ارائه كنيم. دكتر جليلي همچنين ابراز اميدواري كرد با بستر ايجاد شده، همكاري‌ها و گفتگوها براي تحقق عدالت، پيشرفت، تعالي و صلح جهاني شكل گيرد. شايان ذكر است دكتر جليلي در مورخ 12 شهريورماه 1388 نيز اظهار داشت: بسته پيشنهادي جمهوري اسلامي ايران به گروه 1+5 هفته آينده ارائه خواهد شد. سال گذشته بسته پيشنهادي را براي همکاري ها ارائه کرديم تا بتوانيم درخصوص نگراني هاي مشترک برمبناي تعهدات دسته جمعي گفتگو و مذاکره کنيم و به راه حل هاي مشترک برسيم، ولي اين گفتگوها به دليل مشکلاتي که طرف هاي مذاکره داشتند، دچار وقفه شد. از ابتداي امسال دوباره آن ها اين استقبال را براي ادامه گفتگو داشتند، ما هم استقبال کرديم. اما با توجه به تحولات، پيشنهاد کرديم که بايد اين بسته به روز شود. همانطور که اعلام کرده ايم، براي گفتگوهاي جديد آماده هستيم.
4. 11/6/1388 برابر با 2/9/2009: نشست مديران سياسي شش كشور در آلمان. در اين نشست كه بدون صدور هيچ بيانيه اي پايان پذيرفت، نماينده آلمان براساس مصاحبه اي نتايج آن را به اين شرح اعلام نمود: مدنظر قراردادن بيانيه دكتر جليلي مبني بر پيشنهاد گفتگوها، درخواست از ايران براي پذيرش پيشنهاد شش كشور جهت گفتگوهاي مستقيم هسته اي براساس احترام متقابل، تاييد استراتژي دومسيره مبتني بر اقدامات تشويقي و تنبيهي، برگزاري نشست مجدد شش كشور در حاشيه اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل.
5.16/6/1388 برابر با 7/9/2009: سخنان مهم رئيس جمهوري درمورد موضوع هسته اي. رئيس جمهور طي اولين كنفرانس مطبوعاتي كه پس از تشكيل دولت دهم صورت پذيرفت، درخصوص موضوع هسته اي به اين مطالب اشاره كرد: بسته پيشنهادي جمهوري اسلامي ايران درخصوص شناسايي چالش هاي مهم فراروي بشريت است كه آماده شده و ابتدا به گروه 1+5 ارائه خواهد شد. رئيس جمهور در پاسخ به اين سوال كه کشورهاي غربي مدت زمان بندي شده مشخصي را نيمه اين ماه براي انجام مذاکرات تعيين کرده اند، گفت: ما نشنيديم کسي براي گفت و گو زمان تعيين کند. تعامل برمبناي احترام و عدالت، با زمان گذاشتن همخواني ندارد. ممکن است افرادي اظهارنظرهايي کرده باشند، روشن است که اين ادبيات با نيازهاي امروز و رويکرد ملت ايران ناسازگار است. رئيس جمهور همچنين اظهار داشت: همان طور که بارها گفتيم، حل مسائل جهاني نيازمند تعامل سازنده برپايه عدالت و احترام به آحاد ملت ها است. بدون مشارکت همگاني نمي توان مسائل را حل کرد و ملت ايران با همه توان، پيشنيه تمدني، فرهنگي و اقتدار برآمده از اراده ملي و با توانمندي هاي فرهنگي آمادگي دارد تا در يک تعامل سازنده درجهت حل مسائل جهاني حرکت کند. پيشنهادي که ما تهيه کرده ايم، ناظر بر شناسايي چالش هاي مهم فراروي بشريت و جهت گيري هاي اساسي براي حل پايدار اين چالش ها است. پيشنهاد داديم که در يک چارچوب منطقي و عادلانه آماده ايم با همه کساني که دلسوزند و مي توانند در اصلاح امور جهان مشارکت کنند، به گفت و گو بنشينيم. بسته هاي ديگري با فهرستي از موضوعات گوناگون براي دسته هاي ديگري از کشورها آماده شده که به زودي به آن ها خواهيم داد. بايد يک حرکت جدي، جريان و عزم جديد در دنيا براي اصلاح امور شکل بگيرد و ما به دليل تعهدات انساني و اخلاقي آماده ايم که در اين مسير پيشگام باشيم. دكتر احمدي نژاد در پاسخ به سوال خبرنگار راديو تلويزيون ان.اچ.کي ژاپن مبني بر اين که شما "در کنفرانس خبري که بعد از انتخابات برگزار کرديد گفتيد نيازي براي صحبت درخصوص برنامه صلح آميز هسته اي ايران نيست، ولي اخيرا اعلام کرديد آماده هستيد درخصوص مساله اتمي با غرب مذاکره کنيد. موضع خود را چه طور ارزيابي مي کنيد؟ گفت: موضع امروز من همان موضع قبل از انتخابات است. از نظر ما موضوع هسته اي ايران تمام شده است. درچارچوب مقررات جهاني و در تعامل نزديک با آژانس اتمي کار خود را دنبال مي کنيم. هيچ گاه درباره حقوق مسلم ملت ايران به مذاکره نمي نشينيم. آنچه اعلام کرديم گفت وگو و همکاري در دو بخش است: بخش اول فرصت سازي براي استفاده صلح آميز از انرژي پاک اتمي براي همه کشور ها و دوم سازماندهي يک مديريت موثر براي جلوگيري اشاعه سلاح هاي هسته اي و خلع سلاح هسته اي جهاني مي باشد. در اين چارچوب آمادگي داريم با همه کساني که علاقه مند هستند، به گفت وگو بنشينيم. رئيس جمهور در پاسخ به سوال خبرنگار پرس.تي.وي مبني بر اين که " چرا ايران به جاي پيشنهاد و ارائه بسته به گروه 1+5، بسته اي را تهيه و به آژانس ارائه    نمي دهد"، گفت: ما با آژانس در تعامل مستمر هستيم و بسته پيشنهادي ما به 1+5 در پاسخ به اظهار تمايل آنان به گفت وگو با ايران است. ما چارچوبه هاي گفت و گو و موضوعات را تعيين کرده و پيشنهاد داديم. اين سياست ثابت جمهوري اسلامي در تعامل با تمامي کشورها و دولت ها است.
6.18/6/1388 برابر با 9/9/2009: ارائه بسته پيشنهادي به روز شده ايران به نمايندگان شش كشور در تهران: بسته پيشنهادي به روز شده جمهوري اسلامي ايران توسط وزير امور خارجه و در محل وزارت امور خارجه به «هربرت هونزوويتس» سفير آلمان، «شيه شيائوين» سفير چين، «الكساندر سادونيكوف» سفير روسيه، «برنار پولتي» سفير فرانسه، «ليويا لوي آگوستي» سفير سوئيس به عنوان حافظ منافع آمريكا و كاردار سفارت انگلستان در تهران تحويل شد. منوچهر متكي با بيان اين كه ايران فرصت جديدي را براي گفتگوها و مذاكرات جهت همكاري‌هاي متقابل فراهم كرده است، خاطرنشان كرد: اميدواريم درچارچوب اين بسته پيشنهادي بتوانيم دور جديدي از مذاكرات را ساماندهي كنيم. وزير امور خارجه در اين ديدار همچنين بر ضررت شناخت مناسبات ناعادلانه جهاني و آسيب شناسي آن تاکيد کرد و با اشاره به موقعيت سياسي ايران و ظرفيت ها و توانمندي هاي منطقه اي و بين المللي ملت ايران تصريح کرد ايرانيان همواره از اين ظرفيت ها براي برقراري صلح، آرامش، ثبات، پيشرفت و رفاه کشورهاي منطقه و جهان گام برداشته اند. منوچهر متكي اعلام کرد جمهوري اسلامي ايران اکنون نيز آمادگي دارد براساس اصول و ارزش هاي الهي و انساني از جمله به رسميت شناختن حاکميت و حقوق ملت ها، پرهيز از فشار و تهديد و در پرتو عدالت و قانون با طرف هاي ديگر پيرامون طيف گسترده اي از موضوعات سياسي، امنيتي، اقتصادي، فرهنگي و بين المللي به گفتگو بنشيند. متکي از سفراي 1+5 خواست بسته پيشنهادي را به دولت هايشان منتقل و تهران را از نظرات پايتخت هايشان مطلع نمايند. لازم به توضيح است در اين بسته به موارد زير اشاره شده است:
محور سیاسی و امنیتی: حفظ کرامت انسان ها و احترام به فرهنگ ملت ها و تامين حقوق آن ها، مبارزه با تهدیدهای مشترک امنیتی از طريق مقابله اساسي و همه جانبه و موثر با عوامل ايجادكننده و تقويت كننده تهديدهاي امنيت ازجمله تروریسم و مواد مخدر و مهاجرت های غیرقانونی و جنايت هاي سازمان یافته و دزدي دريائي، تقویت ثبات و تحکیم صلح عادلانه و توسعه گسترده مردم سالاري و پیشرفت دمكراسي و ارتقاي رفاه ملت ها در مناطقی از جهان که از بی ثباتی و نظامی گری و خشونت و تروریسم رنج می برند بر مبناي احترام به حقوق ملت ها و منافع ملی كشورها، تحكيم حاکمیت ملی کشورها در چارچوب روش های مردم سالارانه، پرهيز از خشونت و نظامی گری و مقابله ريشه اي با تروریسم.
محور بين المللي: اصلاح ساختار سازمان ملل و شوراي امنيت و ارتقاي كاركرد آن ها برمبناي مردم سالاري و عدالت، ارتقاي وزن و جايگاه موضوعات زيست محيطي در مناسبات بين المللي و مشاركت عمومي در مديريت مسائل زيست محيطي، تعريف و تدوين عادلانه حقوق فضا و سهيم شدن همه دارندگان فناوري فضا در مديريت و بهره برداري عادلانه از آن، تعريف و تدوين حقوق مربوط به تبادل فناوري هاي نو و پيشرفته، توسعه نظارت قانونمند و عادلانه آژانس بين المللي انرژي اتمي و ايجاد سازوكار لازم براي بهره برداري همگاني از انرژي پاك هسته اي در زمينه هاي كشاورزي و صنعت و پزشكي و نيرو، جهان شمولي معاهده ان.پي.تي و سازمان دهي عزم جهاني و اعمال برنامه واقعي و اساسي براي خلع سلاح كامل و جلوگيري قاطع از هرگونه توسعه و اشاعه تسليحات هسته اي و شيميايي و ميكروبي، ارتقاي ملاحظات اخلاقي و انساني و حاكميت كامل آن ها در سازوكارها و مناسبات و رويه هاي بين المللي.
محور اقتصادي: انرژی و امنیت آن در عرصه هاي تولید و عرضه و انتقال و مصرف، تجارت و سرمایه گذاری، ظرفيت سازي براي ارتقاي رفاه عمومي و فقرزدايي از جهان و كاهش فاصله طبقاتي و فاصله شمال- جنوب، ريشه يابي بحران اقتصادي و مالي جهاني و جلوگيري از وقوع جلوه هايي ديگر از بحران در عرصه اقتصادي جهان و طراحي سازوكار جديد و عادلانه، مبارزه با اقتصاد زيرزميني و مفاسد اقتصادي و جرايم مالي و جنايات سازمان يافته عليه امنيت اقتصادي.
7. 23/6/1388 برابر با 14/9/2009: گفتگوي تلفني دكتر جليلي و سولانا درخصوص ازسرگيري مذاكرات. طي تماس تلفني خاوير سولانا با دبير شورايعالي امنيت ملي، اول اکتبر 2009 (9 مهرماه 1388) به عنوان تاریخ آغاز گفتگوهای جديد ایران و 1+5 اعلام شد. دكتر جليلي در اين تماس تلفنی با اشاره به آماده شدن بسته به روز شده پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران، آن را بستری مناسب برای گفتگو با هدف تحقق صلح، عدالت و پیشرفت خواند. جلیلی با یادآوری گفتگوهای سال قبل در ژنو، به تحولات جدید در عرصه بین الملل اشاره کرد و گفت: جمهوری اسلامی ایران آماده است در گفتگوهای اکتبر با جدیت و انگیزه ای مضاعف که حاصل مشارکت بی نظیر 85 درصدی ملت ایران در انتخابات اخیر است، جهت همکاری و تعامل بیشتر تلاش کند. در این گفتگوی تلفنی، خاویر سولانا نيز با اشاره به مطالعه دقیق جزئیات بسته پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران توسط شش کشور گفت: بررسی دقیق تر ابعاد و زوایای این بسته نیازمند گفتگوی دوطرف است. سولانا با خاطرنشان ساختن تحولات رخ داده در منطقه و جهان، ابراز امیدواری کرد گفتگوهای اکتبر که برای بررسی بسته پیشنهادی کشورمان برگزار خواهد شد، سودمند باشد.
8. 24/6/1388 برابر با 15/9/2009: ارائه برآورد جديد جامعه اطلاعات ملي آمريكا درخصوص برنامه هسته اي اير ان به كاخ سفيد. نيوزويك به نقل از دو مقام مسئول عدم اشاعه دولت آمريكا نوشت: آژانس هاي اطلاعاتي آمريكا به سياستگزاران كاخ سفيد اطلاع دادند كه ايران از زمان انتشار گزارش نوامبر 2007 جامعه اطلاعاتي، هيچ كاري را درخصوص دستيابي به بمب هسته اي انجام نداده است. اين اعلام رسمي درحالي صورت مي گيرد كه اظهارنظرهايي از سوي برخي مقامات آمريكايي و غربي درخصوص اين كه ايران به توليد اولين بمب اتمي نزديك شده است، در رسانه ها منتشر مي شود. از طرف ديگر، گزارش نوامبر 2007 جامعه اطلاعاتي نيز تصريح شده بود كه ايران هيچ برنامه مرتبط با سلاح هسته اي درحال حاضر ندارد.
9. 26/6/1388 برابر با 17/9/2009: رد ادعاها درخصوص وجود برنامه سلاح هسته اي در ايران توسط آژانس بين المللي انرژي اتمي. به دنبال درج خبري توسط آسوشيتد پرس مبني بر اين كه به سندي دست پيدا كرده است كه نشان مي دهد ايران داراي برنامه سلاح هسته اي بوده است، آژانس بين المللي انرژي اتمي با انتشار بيانيه اي رسمي اين ادعا را رد كرد. در اين بيانيه آمده است: آقاي البرادعي در مورخ 9 سپتامبر نيز هشدار داده است اخبار مبيني بر وجود اسنادي در آژانس مبني بر اين كه ايران روي بمب هسته اي كار كرده است، بي اساس بوده و با انگيزه هاي سياسي منتشر مي شوند. آژانس مجددا تكرار مي كند كه هيچ سند قطعي درخصوص اين كه ايران برنامه سلاح هسته اي داشته يا دارد، وجود ندارد. 
10. 1/7/1388 برابر با 23/9/2009: برگزاري نشست وزراي خارجه شش كشور و سولانا در نيويورك درخصوص موضوع هسته اي ايران. پس از اين نشست كه در حاشيه اجلاس شصت و چهارم مجمع عمومي سازمان ملل برگزار شد، وزير خارجه انگليس بيانيه اي را به اين شرح قرائت كرد: همانگونه كه در قطعنامه هاي 1696، 1737، 1747، 1803 و 1835 شوراي امنيت آمده است، برنامه هسته اي ايران موضوع نگراني جدي جامعه بين المللي است. ما اقدامات اخير ايراندرخصوص همكاري با آژانس را تصديق مي كنيم و ايران را تشويق مي كنيم تا به منظور حل و فصل موضوعات باقي مانده اي كه نياز به روشن سازي دارند تا ابعاد نظامي برنامه هسته اي ايران را مستثني سازد، همكاري نمايد.ما از ايران مي خواهيم تا براي اعتمادسازي درمورد ماهيت منحصرا صلح آميز برنامه هسته اي خود در سريع ترين زمان ممكن، درخواست هاي آژانس و شوراي امنيت را اجراء نمايد. ما به طور مداوم اظهار كرديم كه مي خواهيم درمورد موافقت نامه درازمدت همه جانبه اي براي حل و فصل موضوع هسته اي ايران مذاكره كنيم. اما اين هدف فقط زماني محقق مي شود كه دو طرف در فضايي از احترام متقابل تمايل به پرداختن به اين موضوعات داشته باشند و به يافتن راه حل هايي به جلو متعهد باشند. اين هدف سياست دومسيره ما از ژوئن 2006 بوده است كه كه به آن كاملا متعهد مانديم. ما نشست ژولاي 2008 ژنو بين دكتر جليلي و دكتر سولانا با همراهي نمايندگان 3+3 را كه در آن پيشنهادهاي 3+3 و ايران مورد بحث قرار گرفت، يادآوري مي نمائيم. ديگر اعضاي گروه به گرمي از مسير سياست ايالات متحده نسبت به ايران و تصميم اين كشور به مشاركت كامل در فرايند3+3 و پيوستن به هرگونه جلسات آينده با نمايندگان ايران، استقبال كردند. در 8 آوريل 2009، ما يك بار ديگر از ايران خواستيم كه با ما ملاقات كرده تا پيشنهاد ژوئن 2008 را مورد بحث و بررسي قرار دهيم. ما مدنظر قرار مي دهيم كه در 9 سپتامبر، ايران پيشنهادي را براي بحث درخصوص طيف وسيعي از موضوعات مطرح كرد. ما بر اهميت و فوريت اتخاذ اقدامات عملي براي حل و فصل موضوع هسته اي ايران تاكيد مي كنيم. ما پيشنهادهاي ژوئن 2008 خود را مجددا مورد تاييد قرار مي دهيم كه فرصت هاي محتوايي براي منافع سياسي، امنيتي و اقتصادي براي ايران و منطقه را پيشنهاد مي دهد. ما مجددا تكرار مي كنيم كه حقوق ايران تحت معاهدات بين المللي را كه عضو آن است به رسميت مي شناسيم، اما به همراه اين حقوق مسئوليتي هم درقبال جامعه بين المللي وجود دارد. ما در آمادگي خود براي كار با ايران درخصوص اين موضوعات متحد هستيم. نشست 1 اكتبر فرصتي را فراهم خواهد كرد تا دنبال يك راه حل همه جانبه، درازمدت و مناسب در مورد موضوع هسته اي ايران از طريق گفتگو و مذاكره باشيم. ما انتظار يك پاسخ جدي را از ايران داريم و در چارچوب رهيافت دومسيره خود و براساس نتيجه نشست (اول اكتبر) در مورد گام هاي بعدي تصميم خواهيم گرفت.
11. 3/7/1388 برابر با 25/9/2009: اعلام اقدام براي ايجاد يك كارخانه نيمه صنعتي غني سازي سوخت هسته اي ديگر در ايران. در آستانه مذاکرات جديد ایران و گروه 1+5، روسای جمهوری آمریکا و فرانسه به همراه نخست وزیر انگلیس در مورخ 3 مهرماه در نيويورك در راستای جنجال آفرینی جدید علیه ایران، كشورمان را متهم به ساخت مخفيانه یک مرکز زیرزمینی غنی سازی و پنهان از ديد بازرسان آژانس کردند. این اظهارات در حالی صورت گرفت که آژانس بین المللی انرژی اتمی در همين روز خبر داد که ایران سایت غنی سازی در دست احداث خود را به این نهاد اظهار کرده است. "مارک ویدریکایر"، سخنگوی آژانس در بیانیه ای اظهار داشت: ایران در تاریخ 21 سپتامبر (30 شهریور) با ارسال نامه ای به آژانس اطلاع داد که یک کارخانه آزمایشی جدید غنی سازی سوخت را در دست احداث دارد. در نامه ایران گفته شده که سقف سطح غنی سازی 5 درصد است. ایران به آژانس خبر داده که مواد هسته ای وارد این کارخانه نشده است. ایران در این نامه به آژانس اطمینان داد که اطلاعات تکمیلی بیشتر را در زمانی مناسب و مقتضی ارائه می دهد. آژانس در واکنش به این نامه از ایران خواسته است که اطلاعات خاصي را در اين زمينه ارائه دهد و همچنین زمینه بازدید از این کارخانه را در سریع ترین زمان ممکن فراهم سازد. همزمان، آژانس بين المللي انرژي اتمي با ارسال نامه اي به كشورمان در مورخ 25 سپتامبر (3 مهرماه) از اقدام جمهوري اسلامي ايران براي ارائه اطلاعات مربوط به اين سايت جديد قدرداني نمود. متن اين نامه به اين شرح مي باشد: "بازگشت به نامه مورخ 21 سپتامبر 2009 شما (ايران)، تمايل دارم از جمهوري اسلامي ايران به خاطر ارائه اطلاعات فعاليت هاي مرتبط با ساخت يك كارخانه جديد نيمه صنعتي غني سازي به آژانس تشكر نمايم. به منظور تضمين اين كه اقدامات مناسب پادماني اجراء شوند، موجب قدرداني خواهد بود كه برطبق موافقت نامه پادمان، اطلاعات بيشتري در رابطه با نام و مكان تاسيسات نيمه صنعتي غني سازي، وضعيت فعلي ساخت آن، و برنامه ها براي تزريق مواد هسته اي به اين تاسيسات توسط آژانس دريافت شود. ما محترمانه درخواست مي كنيم كه اين اطلاعات همراه با ديگر اطلاعات به طور مشروح در پرسشنامه اطلاعات طراحي در اسرع وقت ممكن به آژانس ارائه گردد. آژانس همچنين از ارائه دسترسي به اين تاسيسات در اسرع وقت ممكن قدرداني مي كند. از همكاري شما متشكرم." همزمان با شروع جنجال سياسي و بي منطق جديد غربي ها و آمريكا، رئيس سازمان انرژي اتمي كشورمان نيز با صدور بيانيه اي اعلام كرد: "جمهوري اسلامي ايران در راستاي حفظ و برخورداري از حقوق مسلم خود در بهره برداري صلح آميز از انرژي هسته اي، طي يك گام موفق جديد، نسبت به ايجاد كارخانه نيمه صنعتي غني سازي سوخت هسته اي ديگري اقدام نموده است. ايران اكنون با رعايت تمام جوانب از جمله پدافند غير عامل در حال ساخت اين تاسيسات مي باشد. فعاليت هاي اين تاسيسات همانند ساير تاسيسات هسته اي ايران، در چارچوب مقررات آژانس خواهد بود. سازمان انرژي اتمي ايران اين گام موفق بزرگ را كه در جهت پيشرفت و توسعه اين صنعت است، به رهبر معظم انقلاب اسلامي و مردم عزيز و گرامي ايران تبريك عرض مي نمايد". بازرسي و نظارت و همچنين اظهار هرگونه فعاليت و تاسيسات هسته اي در چارچوب موافقتنامه پادمان بين ايران و آژانس انجام مي‌شود. در همين رابطه، بايد اذعان كرد كه برطبق كد 1/3 (سه مميز يك) ترتيبات فرعي موافقت نامه پادمان كه ايران در سال 1976 آن را به تصويب مجلس شوراي ملي خود نيز رسانده است، موظف است فقط 180 روز (6 ماه) قبل از تزريق مواد هسته اي به تاسيسات هسته اي، آن را به آژانس اظهار نمايد. به عنوان مثال، در مورد يك تاسيسات غني سازي مي توان تمامي كارهاي ساختماني و نصب تجهيزات و سانتريفيوژها را انجام داد و صرفا 6 ماه قبل از تزريق مواد هسته اي آن را به آژانس اظهار نمود. اين درحالي است كه در مورد تاسيسات جديد غني سازي درحال ساخت، جمهوري اسلامي ايران تقريبا 18 ماه قبل از تزريق مواد هسته اي، به اظهار آن به آژانس پرداخته است. لازم به توضيح است كه زمان مورد نياز و متعهد شده براي تكميل اين سايت حدود يك و نيم تا دو سال پيش بيني مي شود. اين اقدام جمهوري اسلامي ايران با هدف شفافيت و فراتر از تعهدات حقوقي موجود صورت گرفته است. لازم به يادآوري است كه كد 1/3 (سه مميز يك) ترتيبات فرعي در ساليان اخير اصلاح گرديد. بر اساس متن اصلاح شده اين كد، اظهار تاسيسات به آژانس از هنگام شروع برنامه ها براي ساخت آن ها صورت مي گيرد. جمهوري اسلامي ايران نيز در برهه اي به همراه برخي اقدامات داوطلبانه و غيرالزام آور حقوقي و موقت نظير تعليق فعاليت هاي مرتبط با غني سازي و اجراي پروتكل الحاقي، كد اصلاح شده را نيز به سور موقت و داوطلبانه اجرا نمود. اما پس از ارسال موضوع هسته اي به شوراي امنيت و صدور قطعنامه هاي غيرقانوني آن، تمامي اقدامات داوطلبانه از جمله اجراي داوطلبانه كد اصلاحي متوقف شدند و ايران به كد 1/3 ترتيبات فرعي 1976 برگشت. بايستي توجه شود كه زمان اعلام تاسيسات جديد غني‌سازي اورانيوم از سوي كشورمان، درچارچوب قوانين و مقررات آژانس و مطابق تعهدات ايران بوده و به هيچ وجه خارج از آن صورت نگرفته است. انتظار مي رفت اين اقدام شفاف ساز ايران كه مورد قدرداني آژانس نيز قرار گرفت، مورد استقبال كشورهاي غربي كه همواره به طور سياسي از همكاري هاي ايران با آژانس انتقاد مي كنند قرار گيرد، نه اين كه به جاروجنجال سياسي بپردازند. عليرغم اعلام زودهنگام اين تاسيسات توسط ايران، شاهديم که چند كشور غربي و آمريكا جنجال و هياهو راه مي اندازند و ما واقعا از اين موضوع متعجب هستيم، زيرا هر روشي را که در پيش مي گيريم مي بينيم خصلت قدرشناسي در اين كشورها وجود ندارد. اين كشورها بايد مواضع متناقض و دوگانه خود را براي افكار عمومي جهان شفاف نمايند. رئيس سازمان انرژي اتمي نيز اعلام كرد: "ايجاد تأسيسات جديد هسته‌اي اقدامي احتياط آميز بوده و هدف آن، تقويت مقابله با هرگونه تهديد نسبت به تأسيسات اتمي كشورمان است تا دشمن بداند جمهوري اسلامي ايران با اراده‌اي كه دارد، اجازة توقف فعاليت هاي هسته‌اي اش را ولو براي يك لحظه هم نخواهد داد. ميزان غني‌سازي در اين تاسيسات مانند تأسيسات نطنز تا ‪ ۵ درصد خواهد بود. احداث تأ سيسات جديد حدود يك سال و اندي پيش آغاز شد و تاكنون هيچگونه ماشين و مواد راديواكتيوي در آن وارد نشده است. طبق مقررات آژانس، هيچ ضرورتي به اعلام خبر مربوط به اين تأسيسات وجود نداشت و ما مي‌توانستيم آن را اعلام نكنيم، اما ما به خاطر بحث اعتمادسازي و شفاف‌سازي اين را بسيار زودتر از زمان مقرر اعلام كرديم". همگان به خاطر دارند كه در سال 2003 جاروجنجال سياسي ديگري درخصوص تاسيسات غني سازي نطنز و آب سنگين اراك از سوي اين كشورها ايجاد شد و همين تبليغات مشابه سياسي مبني بر مخفي كاري از سوي ايران را مطرح كرده بودند. اين درحالي بود كه ايران در مورد اين تاسيسات نيز زودتر از تعهد پادماني خود مبادرت به اظهار آن ها به آژانس كرده بود و آژانس از وجود آن ها مطلع بود. برابر اعلام رئيس سازمان انرژي اتمي كشورمان همچنين تاسيسات جديد براي بازرسي ناظران و بازرسان آژانس در چارچوب قوانين و مقررات آژانس باز خواهد شد و اگر بازرسي ها در چارچوب مقررات باشد، با آن مشکلي نداريم و اين موضوع را با آژانس پي گيري و زمان بازرسي را اعلام مي کنيم.
12. 7/7/1388 برابر با 29/9/2009: صدور بيانيه نمایندگان مجلس شورای اسلامی درخصوص مذاكرات ايران و شش كشور. 239 نماينده مجلس شوراي اسلامي با صدور بيانيه اي ضمن هشدار به کشورهای 1+5 در صورت تکرار اشتباهات گذشته، به این گروه توصیه کردند از فرصت مذاکره اول اكتبر 2009 به عنوان یک فرصت تاریخی استفاده کنند. متن اين بیانیه به این شرح مي باشد: ملت بزرگ ایران یک بار دیگر شاهد شکوفایی استعدادهای درخشان فرزندان برومند خود گردید و افتخاری بر افتخارات گذشته جوانان دانشمند ایران اسلامی افزوده شد. ساخت دومین پایگاه غنی سازی اورانیوم به همت دانشمندان جوان ایرانی آغاز شد. ما نمایندگان پرافتخار ملت ایران اسلامی ضمن عرض تبریک این موفقیت بزرگ به محضر مقام معظم رهبری و آحاد ملت ایران، نکات ذیل را به گروه 1+5 اعلام می نماییم:
•        ما نمایندگان مجلس شورای اسلامی با قاطعیت، حمایت جدی خود را از ارتقاء فناوری هسته ای کشور در چارچوب اهداف صلح آمیز اعلام می کنیم.
•        اقدام اخیر سازمان انرژی اتمی ایران در ساخت پایگاه جدید غنی سازی اورانیوم را گامی منطبق بر موازین بین المللی، عهدنامه ان.پی.تی، مقررات آژانس و با هدف صلح آمیز جهت تامین مهمترین مسئله نسل های آینده کشور یعنی انرژی می دانیم.
•        مذاکرات روز پنجشنبه آینده آزمون بسیار مهمی برای گروه 1+5 است و ما به عنوان نمایندگان ملت ایران، به دقت تحولات این مذاکرات را دنبال می کنیم و ضمن اعلام حمایت جدی خود از مذاکرات هدفمند در چارچوب بسته پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران، این تذکر را به کشورهای مذاکره کننده می دهیم که این فرصت تاریخی است که می تواند این بن بست را آزاد نماید و مشکل را حل کند و توصیه اکید ما به گروه 1+5، استفاده از این فرصت تاریخی است.
•        يادآوری این نکته را ضروری می دانیم که اگر گروه 1+5 به جای استفاده از این فرصت تاریخی اشتباهات گذشته را تکرار نماید، مجلس شورای اسلامی همانگونه که در گذشته نشان داده است تصمیمات دیگری را در دستور بررسی خود قرار خواهد داد تا رویه جاری تنها گزینه پیش روی دولت نباشد و ما می توانیم از اختیارات دیگر خود در این زمینه استفاده کنیم.
13.                    9/7/1388 برابر با 1/10/2009: برگزاري دور جديد مذاكرات ايران و شش كشور در ژنو. رئيس‌جمهوري در مصاحبه با خبرنگاران يك روز قبل از برگزاري اين مذاكرات، اظهار داشت: مذاكرات فردا، مذاكرات مهمي است. به طور كلي مسائل مهمي در دنيا در جريان است و چالش‌هاي سنگيني امروز عرصه جهاني را تحت تاثير قرار داده است از جمله چالش‌هاي اقتصادي، سياسي، امنيتي. بسته پيشنهادي ما ناظر بر سازماندهي گفت‌وگوهاي جامع براي همكاري و مشاركت عمومي جهت رفع اين مشكلات و رفع اين مسائل است. ‌ما بسته پيشنهادي خود را ارائه داده‌ايم و روز پنجشنبه قرار است مذاكرات برگزار شود و اين جلسه از جهات گوناگون داراي ويژگي‌هاي قابل توجه است. اين جلسه يك آزمايشگاه براي بررسي ميزان صداقت و پايبندي برخي از كشورها به قانون و عدالت است و دوم اين كه يك آزمايشگاه براي نشان دادن اراده برخي از دولت‌ها براي بحث پيگيري شعار تغيير و اين‌كه چقدر به اين شعار پايبند هستند و در راستاي آن حركت مي‌كنند، مي باشد. بالاتر از آن، يك فرصت استثنايي براي يكي دو كشور اروپايي و دولت آمريكا است كه شرايط خود را در دنيا تغيير بدهد و نحوه تعامل‌شان را با ديگر كشورها اصلاح و بر اساس عدالت و احترام متقابل با كشورها رفتار كنند و البته اين يك فرصت براي همه است. مسائل جهان جز با تعامل و مشاركت همگاني در مديريت جهان حل نمي‌شود و دوره اين‌كه چند كشور بنشينند و در مورد مسائل جهان و براي تمام ملت‌ها تصميم بگيرند، گذشته است.قطعا كساني كه ما با مذاكره مي‌كنند، مختار هستند كه هر سياستي را دنبال كنند و ما آسيبي نمي‌بينيم. ولي ترجيح مي‌دهيم كه مسائل براساس همكاري، ‌دوستي و تعامل به پيش برود و تجربه نيز نشان داده است كه ملت ايران هوشيار است و شرايط را به سرعت و به نفع خود تغيير مي‌دهد و از شرايط به نفع خود استفاده مي‌كند. از موضوعات كليدي بحث پيشنهادي ما، مسائل اقتصادي است. در حال حاضر، بحران اقتصادي ناشي از زياده‌خواهي و نظام ربوي سرمايه‌داري است كه ما آن را در حكم جنگ با خدا مي‌دانيم. نظام ربوي و مناسبات اقتصادي حاكم بر نظام سرمايه‌داري باعث به هم خوردن تعادل اقتصادي و خسارت ديدن اكثريت افراد جامعه و سود بردن عده‌اي اندك و ضربه به اقتصاد مي‌شود. در اين بحران اقتصادي، ما كمترين آسيب را مي‌بينيم چون اقتصاد ما درون‌زا و متكي به خود است و روابط اقتصادي ما به سمت عدالت نزديك‌تر است و فاصله‌اش از نظام ربوي بيشتر است. چالش دومي كه در حال حاضر جامعه جهاني با آن روبه‌رو است، خلع سلاح جهاني است.متاسفانه در انبار برخي از كشورها سلاح‌هاي شيميايي و اتمي وجود دارد و اين‌ها باعث شده است كه سمت‌وسوي تعاملات جهاني از مسير درست منحرف شود و ما معتقديم كه براي اصلاح وضعيت موجود، بايد خلع سلاح جهاني جدي گرفته شود و اگر بخواهيم اين كار را به كشورهايي كه داراي اين سلاح هستند واگذار كنيم، اين كار به جلو نمي‌رود و صورت نمي‌گيرد. بايد يك سازوكار جديد براي خلع سلاح جهاني در نظر گرفته شود. ما يك ساختار اجرايي مذاكرات پيشنهاد كرده‌ايم كه بر اساس آن سه كميته تخصصي تشكيل خواهد شد. اين كميته‌ها تصميمات خود را پس از تصويب، به شوراي نمايندگان كشورهاي مذاكره‌كننده ارجاع داده و سپس مصوبات آن ها به مجمع سران كشورها منتقل خواهد شد. مصوبات مجمع سران كشورها به عنوان يك تعهد جمعي تلقي خواهد شد. برنامه ايران براي مذاكرات فردا داراي ويژگي‌هايي چون انسجام، قابليت اجرايي بودن و هدفمند مي باشد. هيئت ايراني آماده بررسي همه پيشنهادات سازنده و انجام گفتگوهاي درازمدت براي همكاري‌هاي جمعي است. رئيس جمهوري در خصوص خريد سوخت رآكتور تهران نيز گفت: ما بايد براي اين رآكتور سوخت غني شده 75/19 درصد بخريم و پيشنهاد مي‌دهيم طبق قواعد مشخص اين موضوع انجام شود يا اين كه سوخت 5/3 درصد بدهيم و 75/19 درصد دريافت كنيم. برخي كشورها نيز به طور جمعي يا فردي براي انجام اين كار پيشنهاداتي دادند كه كارشناسان هسته‌اي ما با كشورهاي طرف گفتگو و ديگران وارد مذاكره مي‌شوند تا اين كار انجام شود.
سعيد جليلي، دبير شورايعالي امنيت ملي نيز پيش از عزيمت به ژنو براي گفتگو با شش كشور، در جمع خبرنگاران با بيان اينكه با يك نگاه مثبت و با حسن نيت وارد گفت‌و‌گوها خواهيم شد، گفت: نگاه ما به اين گفت و گوها راهبردي، درازمدت و مبتني بر همكاري است. فكر مي‌كنيم اقتدار، توانايي‌ها و ظرفيت‌هاي جمهوري اسلامي يك فرصت براي ثبات، امنيت و توسعه همكاري‌هايي كه مبتني بر صلح، عدالت و در جهت پيشرفت ملت‌ها است، مي‌باشد. فكر مي‌كنيم ظرفيت‌هايي كه امروز جمهوري اسلامي به لحاظ ملي، منطقه‌اي و بين‌المللي دارا است و آن توانايي‌هايي را كه امروز ما براي همكاري‌ها در عرصه‌هاي مختلف امنيت بين‌الملل، مسائل اقتصادي و موضوعات ديگري كه مي‌تواند نگراني‌هاي مشترك جامعه بشري باشد ارائه مي‌كنيم، ظرفيت‌هايي است كه مي‌تواند به عنوان يك فرصت براي جهاني مبتني بر عدالت، صلح و پيشرفت مورد استفاده قرار گيرد. همان طور كه دنيا شاهد بود، امروز جمهوري اسلامي مبتني بر يك پشتوانه عظيم مردمي با تكيه بر حقوق خود آمادگي دارد تا اين همكاري‌ها را در عرصه‌هاي مختلف شكل دهد. اين گفتگوها يك فرصت و آزمون است و ما با حسن نيت، نگاه مثبت، راهبردي و درازمدت وارد گفت و گوها مي‌شويم و اين به نوع تعاملي كه با نگاه ما صورت گيرد، بستگي دارد. دكتر جليلي در پايان ابراز اميدواري كرد كه نگاه جمهوري اسلامي به عنوان يك فرصت براي همكاري‌ها تلقي شود.
مذاكرات نيز در سطح دكتر جليلي و سولانا در ژنو برگزار گرديد. نمايندگان سياسي شش كشور (از جمله نيكلاس برنز، معاون وزير امور خارجه آمريكا) نيز سولانا را در اين مذاكرات همراهي مي كردند. دكتر جلیلی پس از پایان نشست ژنو، در جمع خبرنگاران رسانه های جهان حضور یافت و اظهار داشت: در اين مذاكرات، به تبيين بسته پيشنهادي ارائه شده پرداختيم. اين مذاكرات ظرفيت خوبي بود براي يك نوع همكاري جديد حول نگراني‌هاي مشترك در عرصه‌هاي بين‌المللي. حل اين نگراني‌ها و مشكلات مشترك به همكاري‌هايي بيشتر از آنچه امروز شاهديم، بستگي دارد. در جهاني كه واقفيم برخي تهديد‌هاي امنيتي وجود دارد، لازم است درباره آن همفكري شود. به موازات اين تهديد‌ها، ترساندن و فضاسازي رسانه‌اي براي ايجاد ترس در افكار عمومي وجود دارد كه قابل تامل است و من آن را تروريسم رسانه‌اي مي‌دانم. اين در حالي است كه از برخي تهديد‌هاي واقعي غفلت مي‌شود. سلاح‌هاي كشتار جمعي يك تهديد براي جامعه بشري است كه بايد با همكاري جهاني با آن مقابله كرد. خلع سلاح از موضوعات مهم است و معتقديم براي اين مساله ماده شش ان.پي.تي كه در خواست مي‌كند قدرت‌هاي هسته‌ اي به سمت خلع سلاح بروند، مناسب است. به موازات خلع سلاح هسته اي، ضرورت دارد كشورها اين حق را داشته باشند تا از انرژي صلح‌آميز هسته اي استفاده كنند. از اينرو، شعار سلاح هسته اي براي هيچكس و انرژي صلح‌آميز هسته اي براي همه بايد محقق شود و براي اين كار، بهترين روش تقويت سازمان‌هاي بين المللي است كه بهترين آن آژانس بين‌المللي انرژي اتمي و ان.پي.تي هستند. توصيه ما اين است كه اگر بين تكاليف اعضاي ان.پي.تي و حقوقي كه آن‌ها از آن برخوردارند تناسب نباشد، اين نهاد بين‌المللي تضعيف مي‌شود. دكتر جليل با اشاره به موضوعات اقتصادي در صحنه بين‌المللي گفت: برخي اقدامات و تضييقاتي كه از سوي برخي كشورها عليه كشورهاي ديگر صورت مي‌گيرد، بايد برداشته شود و راه حل آن درمان ريشه‌اي اين مساله است. تحريم‌ها بيشتر از آن‌كه كشورهاي مورد تحريم قرار گرفته را با مشكل روبه رو كند، به شركت‌ها و كشورهاي تحريم‌كننده لطمه مي‌زند. دكتر جليلي تروريسم، مواد مخدر و جنايات سازمان يافته را از ديگر موضوعاتي دانست كه در اين مذاكرات درباره آن‌ها صحبت شد و افزود: بايد براي حل اين مشكلات مشترك، ظرفيت‌ها به كار گرفته شده و از ساختن توهم و تهديد‌هاي فرضي پيشگيري و فضاي مبتني بر صلح و آرامش، پيشرفت و عدالت ايجاد شود. جليلي همچنين اظهار داشت: ایران تمام توانش را برای دفاع از حقوق مسلم مردم خود جهت دستیابی به فناوری صلح  آمیز هسته ای به کار خواهد گرفت. ایران تاکنون تمام قوانین و مقررات آژانس بین المللی انرژی اتمی را رعایت کرده و با توجه به این مقررات، تاسیسات هسته ای نطنز را احداث کرده است. این تاسیسات هم اکنون تحت نظارت بازرسان آژانس است و درحالی که دوربین های این سازمان در آن نصب است، به فعالیت قانونی خود ادامه می دهد. دكتر جلیلی با انتقاد از بی تفاوتی شورای امنیت به تهدیدهایی که تاکنون از سوی دشمنان ایران مبنی بر حمله به این تاسیسات صورت می گیرد، خواستار  توجه سازمان ملل به موارد    بی شمار تهدید به حمله به این تاسیسات شد و اظهار داشت: ایران در راستای حفاظت از تاسیسات خود، اقدام به تقویت نیروی دفاعی کرده و از سوی دیگر تاسیسات دیگری را با ضریب امنیتی بالاتر در منطقه دیگری ایجاد کرده است. تاسیسات جديد غنی سازی اورانیوم به صورت قانونی آغاز به کار کرده و ایران بر مبنای تعهدات قانونی اش حتی مدت ها پیش از موعد به آژانس در مورد این تاسیسات اطلاع رسانی کرده است و در چارچوب همكاري‌ها با آژانس اين زمينه را فراهم مي‌كنيم كه مثل ديگر تاسيسات نظارت لازم صورت گيرد. دكتر جلیلی همچنين افزود: امروز چه در سطح منطقه ای و چه در سطح جهان، باید به منظور برقراری صلح و امنیت همکاری متقابل بین کشورها صورت گیرد. این نگاه، جزو اصول امنیتی ایران در نگاه به مسائل منطقه ای بوده و بی شک کارکرد اقتدار ایران نیز برقراری امنیت و آرامش در منطقه به ویژه حوزه پیرامونی ایران در افغانستان و عراق است. گفتگوهای امروز در راستای دستیابی به چگونگی ادامه چنین مذاکراتی در آینده بود. تلاش ایران حول این محور متمرکز بود که این گفتگوها در راستای توافقات مشترک انجام گیرد و در مورد پیشبرد این گفتگوها در آینده نتیجه مطلوب حاصل شود. جليلي در پايان اين كنفرانس خبري گفت: مذاكرات را يك ماه آينده از سر مي‌گيريم و فكر مي‌كنم اين يك گام خوبي است براي شروع مذاكرات حول محورهاي مشترك مورد نظر طرف‌هاي مذاكره كننده.
سولانا نيز در كنفرانس مطبوعاتي اظهار داشت: اين گفتگو پس از 15 ماه درخصوص موضوع هسته اي ايران انجام شد. ما براساس تصميم وزراء در نيويورك كه بر رهيافت دومسيره نيز تاكيد شد، در اين نشست حاضر شديم. ما تمامي موضوعاتي را كه بايد بحث شوند، ازجمله پيشنهادات سال قبلمان به ايران را سر ميز مذاكرات مطرح كرديم. من ايده فريز در برابر فريز را به عنوان راهي براي پيشبرد مذاكرات مطرح كردم. لازم است ايران كاملا در رابطه با آژانس درخصوص تمامي برنامه هسته اي خود به ويژه تاسيسات جديد غني سازي، شفاف باشد. در جلسه بر شفاف سازي و اعتمادسازي و اتخاذ اقدامات عملي از سوي ايرن تاكيد كردم. توافق كرديم كه گفتگوها را در هفته هاي آتي تشديد كنيم. نشست دومي تا اواخر اكتبر برگزار خواهد شد. دستوركار اين نشست بر موضوع هسته اي تمركز خواهد كرد و همچنين پيشنهادهايي كه توسط طرفين در اين نشست مطرح شد و موضوعات جهاني كه طرفين تمايل به طرح آن ها دارند. ايران به ما اعلام كرد كه در رابطه با تاسيسات جديد غني سازي با آژانس همكاري خواهد كرد و به زودي امكان بازديد آژانس از آن را فراهم خواهد نمود و ما انتظار داريم كه اين اتفاق ظرف دو هفته آتي روي دهد. من در اين زمينه به صورت تلفني با البرادعي نيز صحبت كردم. به طور اصولي، تفاهم شد كه بخشي از اورانيوم با غناي پائين توليدي در ايران براي غني سازي بيشتر جهت توليد سوخت رآكتور تحقيقياتي تهران كه به توليد راديوايزوتوپ ها براي مصارف پزشكي مي پردازد، به برخي كشورها منتقل شود. جزئيات اين موضوع از جمله ميزان اورانيوم انتقالي در نشستي كه بين كارشناسان ايران، آژانس، روسيه، فرانسه و آمريكا در 18 اكتبر در وين برگزار خواهد شد مورد بحث و بررسي قرار خواهد گرفت.
 
14.                   12/7/1388 برابر با 4/10/2009: سفر مديركل آژانس بين المللي انرژي به تهران. آقاي البرادعي در اين سفر خود كه در ماه پاياني مسئوليتش بر آژانس صورت پذيرفت، با رئيس جمهوري و رئيس سازمان انرژي اتمي ديدار و گفتگو نمود و در كنفرانس مشترك مطبوعاتي با دكتر صالحي نيز شركت نمود. رييس جمهور در ديدار مديركل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي با اشاره به شعار تغيير رئيس جمهور آمريكا اظهار داشت: زمان زيادي براي عملي شدن اين شعار وجود ندارد و اين به منزله از دست رفتن فرصت‌هاست. دكتر احمدي نژاد همكاري هاي جمهوري اسلامي ايران با آژانس بين المللي انرژي اتمي را موفقيت آميز و داراي نتايج رضايت بخشي دانست و با قدرداني از تلاش هاي محمد البرادعي، گفت: در مجموع به واسطه همكاري‌هاي خوبي كه بين ايران و آژانس بين المللي انرژي اتمي برقرار است، مسائل مهمي حل و فصل شد و امروز هيچ مساله مبهمي بين ايران و آژانس بين المللي انرژي اتمي باقي نمانده است. رئيس جمهور با تاكيد بر اينكه جمهوري اسلامي ايران همواره در تلاش بوده است كه آژانس بين المللي انرژي اتمي و مدير كل آن در انجام ماموريت خود موفق باشند، تصريح كرد: در مجموع، همكاري هاي خوبي بين آژانس و ايران شكل گرفت كه نتايج مفيدي در بر داشت و بر اين باور هستيم اگر آژانس بين المللي انرژي اتمي قدرتمند باشد، به راحتي مي تواند در انجام ماموريت هاي مختلف خود موفق باشد و ما نيز از اينرو در بسياري از مواقع فراتر از قانون و تعهدات عمل كرده ايم. مديركل آژانس بين المللي انرژي اتمي نيز در اين ديدار با بيان اين كه همواره همكاري‌هاي خوبي بين تهران و آژانس برقرار بوده است، گفت: از طريق اين همكاري‌ها، امروز مساله هسته‌اي ايران در مسير عادي قرار گرفته است. آقاي البرادعي همچنين خاطرنشان كرد: با توجه به اين كه دولت جديد آمريكا به دنبال تغيير، احترام متقابل و استمرار گفتگو با ديگر كشورها است، اميدواريم از اين فرصت استفاده شده و با اتخاذ سياستي هوشمندانه در جهت اصلاح وضع موجود حركت شود. وي اظهار داشت: جمهوري اسلامي ايران به عنوان كشور پيشرفته و بزرگ اسلامي، مسئوليت سنگيني برعهده دارد تا بتواند بازگو كننده مواضع اين كشورها باشد.دكتر صالحي نيز در كنفرانس خبري مشترك با البرادعي، از سفرش به مقر آژانس در 19 اكتبر (27 مهر) خبر داد و گفت: در اين سفر، درباره جزييات مربوط به انتقال سوخت براي رآكتور تهران صحبت مي‌كنيم. رئيس سازمان انرژي اتمي همچنين اظهار داشت: در اين مذاكرات كه با حضور كشورهاي روسيه، فرانسه و آمريكا برگزار مي‌شود، شركت مي‌كنم. همچنين در مورد تاسيسات غني سازي جديد توافق شد كه در ماه جاري بازرسي‌ها از اين تاسيسات انجام شود. مذاكرات خوبي با البرادعي داشتيم. همچنين صحبت‌هاي خوبي با رئيس جمهور داشتيم. موضوع هسته اي ايران از بعد پادماني كاملا حل شده است و اميدواريم از اين به بعد موضوع هسته‌يي ايران را در سراشيبي ببينيم. اقدامات بسيار خوبي در خصوص همكاري‌هاي آينده ايران و آژانس انجام گرفته است و حوزه اين اقدامات، به تامين سوخت براي راكتور تحقيقاتي تهران مي‌رسد. در يكي دو ماه گذشته اقداماتي از اين دست شدت بيشتري گرفته است و به نتايج مطلوبي رسيده‌ايم. اميدواريم با انتشار گزارش بعدي البرادعي، موضوع هسته اي به حالت كاملا عادي خودش بازگردد، البته اين موضوع از نظر ما در وضعيت عادي قرار دارد و با اقدامات شفاف ساز ايران كه اخيرا انجام داده است جامعه بين الملل بايد نسبت به اين موضوع حساسيت خود را به خوبي نشان دهد و از آن استقبال كند و اين استقبال افكار عمومي در تصميمات شوراي حكام منعكس شود و گزارش البرادعي نهايتي بر اين مساله باشد. دكتر صالحي با اشاره به صحبت‌هاي رئيس جمهوري در خصوص دريافت سوخت 20 درصد غني شده براي رآكتور تهران كه در نيويورك مطرح شد و در ايران نيز به طور مفصل در اين باره صحبت كردند، اظهار داشت: در 19 اكتبر به آژانس مي‌روم تا درباره جزييات انجام اين مساله صحبت كنيم. هم چنين درخصوص تاسيسات غني سازي جديد در نزديكي قم (فردو)توافق شده كه در همين ماه بازرسي ها انجام شود. صالحيبا اشاره به نامه آژانس به ايران و قدرداني اين نهاد از فراهم كردن اطلاعات تاسيسات جديد غني‌سازي، گفت: اميدوارم در جلسه‌ نوامبر شوراي حكام كه آخرين جلسه با رياست محمد البرادعي است، گزارشي جامع و خوبي درباره ايران تهيه شود تا جامعه بين‌الملل و افكار عمومي از آن بهره ببرند و استقبال كنند. رئيس سازمان انرژي اتمي كشورمان همچنين در پاسخ به اظهارات محمد البرادعي كه از تفاوت در نقطه نظرات ايران و آژانس در خصوص اجراي كد 1/3 ترتيبات فرعي پادمان آژانس سخن مي گفت، اظهار داشت: از زماني كه شوراي امنيت در قضيه هسته‌ اي ايران غيرعادلانه وارد شد، ايران اجراي كد 1/3 اصلاحي را متوقف كرد، اما ما همواره خود را ملتزم به كد 1/3 قديم مي‌دانيم و براساس آن هم برنامه ساخت تاسيسات جديد غني سازي را اعلام كرديم و حتي زودتر از زمان تعيين شده به اين اقدام مبادرت نموديم. از اينرو، اين‌ها يك بحث‌هاي تفسيري است كه الان ما در اين خصوص مشكلي نداريم.محمد البرادعي نيز در اين نشست خبري اظهار داشت: ما اينجا آمده‌ايم كه در ادامه گفت‌وگوهايي كه اخيرا صورت گرفته است، با مسئولان ايراني از جمله رئيس جمهور ملاقات كنيم. من يك تازه وارد نيستم و چندبار به ايران سفر كرده‌ام و پيشرفت‌ها، شفاف‌سازي ها و همكاري‌هاي ايران را بررسي كرده‌ام. اين بار هم اميدوارم كه در گفت‌وگوهايي كه انجام مي‌دهيم، درباره همكاري ايران براي شفاف‌سازي به ويژه در خصوص تاسيسات غني سازي جديدش صحبت كنيم. 25 اكتبر (3 آبان) بازرسان آژانس براي بازديد از تاسيسات غني سازي جديد ايران در نزديكي قم به ايران مي‌آيند. ايران يك هفته پيش به آژانس اطلاع داد كه تاسيسات جديد غني سازي را شروع به ساخت كرده است. ما بحث‌هاي مختلفي داشتيم تا بازرسان آژانس براي بازرسي از اين تاسيسات به ايران بيايند. ايران براي اطمينان دادن به ما اجازه بازرسي داده است و قرار شد در 25 اكتبر بازرسان به قم (تاسيسات فردو) سفر كنند و ما مطمئنيم ايران همكاري مناسبي خواهد داشت. همچنين درخصوص پروژه‌اي كه چند ماه پيش ايران در اين باره از ما درخواست كرد و در ارتباط با تهيه راديوداروها و راديوايزوتوپ‌ها در زمينه پزشكي و دارويي با چند نفر از فروشندگان سوخت تماس گرفتيم و پاسخ‌هاي خوبي دريافت كرديم. اين يك بحث بشردوستانه است و ما از آن حمايت مي كنيم. ما پيشنهاد داديم ايران سوخت غني سازي‌اش را ارائه دهد و ايران آن را پذيرفت كه بعد از غني سازي تا 20 درصد آن را تحويل بگيرد. از اينرو، در 19 اكتبر قرار است جنبه‌هاي فني انتقال سوخت را بررسي كنيم و در اين زمينه فرانسه، ناظر است و آمريكا و روسيه در اين مذاكرات حضور دارند و نقش آژانس نقشي تسهيل كننده است كه ما اين نقش را مثبت مي‌دانيم. ما مطمئن هستيم مساله هسته اي ايران با گفت‌وگو حل مي‌شود و فضا از رويارويي به سمت گفت‌وگو مي‌رود. ايران اكنون چرخه كامل سوخت هسته‌ اي را در اختيار دارد و بايد طبق مقررات عمل كند و به صورت جامع با جامعه بين المللي همكاري كند. همانگونه كه باراك اوباما اعلام كرد، گفت‌وگوها (ايران و 1+5 در ژنو) شروع مناسبي بود و ما در يك لحظه تاريخي و مهم هستيم كه بايد با هم همكاري كنيم. البرادعي در پاسخ به سوال خبرنگاري مبني بر اين كه سوخت رآكتور تهران چه زماني به ايران مي آيد، گفت: درباره تهيه سوخت با دكتر صالحي كه قرار است در 19 اكتبر به وين بيايند تا در جلسه‌اي كه با مقامات آمريكا، روسيه و فرانسه خواهيم داشت صحبت كنند، به نتيجه مي‌رسيم. البته سوخت رآكتور تهران تا يكسال آينده كفايت مي‌كند، اما تلاش داريم كار هرچه سريع تر تسهيل و سوخت براي ايران تهيه شود. وي در پاسخ به سوال ديگري تصريح كرد: آژانس به همه كشورها بدون استثنا نگاه مي‌كند و هر كشوري كه تصميم مي‌گيرد تاسيسات هسته اي را بنا كند، بايد همان موقع آن را اطلاع دهد. ايران در 2002 به اين قانون پيوست، اما در 2007 تصميم گرفت قوانين قديمي‌تر را اجرا كند كه براساس آن شش ماه قبل از راه افتادن تاسيسات هسته‌ اي بايد آژانس را مطلع كند. البته ما در اين تفسير نقطه نظر متفاوت با ايران داريم و آژانس اين را نمي‌پذيرد، بلكه بايد در زمان مورد نظر ساخت تاسيسات جديد اعلام شود. البرادعي با تاكيد بر اين كه هميشه نقش خود را در مواجهه با مسايل پيش رو موازي با وجدان خود انجام داده است، گفت: ايران علم و دانش غني سازي را كامل در اختيار دارد. آنچه كه ما درباره آن سوال داريم، مقاصد ايران در آينده است كه به سمت صلح آميز بودن برود. از اينرو، خواهان شفاف سازي ايران هستيم و بازرسي از تاسيسات قم به همين منظور انجام مي‌شود. با اين كار، نگراني دنيا كنترل و كم مي شود. ايران داراي مبناي علمي غني است و داراي رآكتور تحقيقاتي است و فعاليت‌هاي چرخه سوخت را در اختيار دارد و نكته كليدي، از بين رفتن دغدغه جامعه بين المللي و شفاف سازي درباره مقاصد صلح آميز ايران است. كساني كه موضوع هسته‌ اي ايران را دنبال مي‌كنند، بايد گذشته و حال فعاليت‌هاي هسته اي ايران را با هم ببينند. وي در عين حال از ايران خواست تا اجراي هرچه سريع تر پروتكل الحاقي را در دستوركار قرار دهد؛ چرا كه معتقد است اين كار به از بين بردن نگراني‌هاي جامعه جهاني كمك مي‌كند و برنامه‌هاي آينده ايران را كه مي‌تواند نگراني‌هايي ايجاد كند، شفاف و قابل حل مي‌كند. البرادعي همچنين گفت: بارها گفته ام آژانس دليل و مدركي ندارد كه ايران در ساخت بمب و يا سلاح هسته‌ اي است. اطلاعاتي وجود دارد كه مي گويد ايران تحقيقات مربوط به ساخت سلاح انجام داده كه ما درحال بررسي اصالت اين اطلاعات هستيم. بنابراين، بين اتهامات و واقعيت تفاوت وجود دارد و آژانس براساس اطلاعات اصيل تصميم گيري مي كند. اين مساله به صلح و جنگ بر مي‌گردد و ما براساس اتهاماتي كه به يك كشور مي‌زنند قبل از آن كه به طور دقيق آن را بررسي كنيم، تصميم گيري نمي كنيم. آژانس هرگونه گزارشي را كه منتشر مي‌شود، پس از ارزيابي و بررسي اصالت آن منتشر و يا درباره آن اظهارنظر مي‌كند. هر كشوري مي تواند اطلاعاتش را ارايه كند، اما اين مساله منجر به صدور گزارش از سوي آژانس نخواهد شد تا وقتي كه اصالت آن اطلاعات براي ما محرز شود.
15.                     وضعيت جمهوري اسلامي ايران درخصوص اسناد مرتبط با آژانس بين المللي انرژي اتمي:
-         1337 برابر با 1958: عضويت در آژانس بين المللي انرژي اتمي و پذيرش اساسنامۀ آژانس.
-         11/4/1347 برابر با 1/7/1968: امضاي معاهدۀ منع گسترش سلاح هاي هسته اي (NPT).
-         13/11/1348 برابر با 2/2/1970: تصويب و اجراي معاهدۀ منع گسترش سلاح هاي هسته اي (NPT).
-         29/3/1352 برابر با 19/6/1973: امضاي موافقت نامۀ جامع پادمان.
-         25/2/1353 برابر با 15/5/1974: تصويب و اجراي موافقت نامۀ جامع پادمان.
-         27/9/1382 برابر با 18/12/2003: امضاي پروتکل الحاقي و اجراي داوطلبانۀ آن براي بيش از دوسال.

http://www.irannuclear.net/node/40