|
در زمانی که حزب احتياج دارد اعضای خود را در مبارزه برای کار، مراقبت درمانی، و عليه ماجراجويیهای امپرياليسم ايالات متحده سازماندهی کند، ممکن است کسی بپرسد «ربط مبارزه برای دمکراسی در حزب ما چيست؟ آيا اين انحراف از وظايف واقعی که در برابر خود داريم نيست؟» روشن است که تغييرات مهمی، از جمله رشد تکنولوزی جديد، در حال وقوع اند. اما، اين تغييرات در خود و برای خود به طور کامل جای نيازهای طبقه کارگر ما به ابزارهای تشکيلاتی برای يک حزب انقلابی را نمیگيرند. اين جای توزيع بستههای روزنامه در محل تجمع سنديکاها را نمیگيرد- در حالی که ما در صف اعتصاب، در تظاهرات برای صلح، برای مراقبت درمانی، برای احتياجات اقتصادی هستيم، اينترنت جای روزنامه ما را نمیگيرد. در حالی که ما در مبارزۀ تودهای با ديگران شرکت میکنيم، اينترنت جای صورت حزب را نمیگيرد. هر دو اهميت حياتی دارند.
تارنگاشت عدالت
منبع: حزب کمونيست ايالات متحده آمريکا
نوشته: کميته منطقهای شرف پنسيلوانيا و منطقه دلور حزب کمونيست ايالات متحده آمريکا
برگردان: ع. سهند
توضيح مترجم: مطلب زير، از سلسله بحثهای پيش از کنگره حزب کمونيست ايالات متحده آمريکا است، که در اختيار خوانندگان گرامی قرار میگيرد.*
در زمانی که حزب احتياج دارد اعضای خود را در مبارزه برای کار، مراقبت درمانی، و عليه ماجراجويیهای امپرياليسم ايالات متحده سازماندهی کند، ممکن است کسی بپرسد «ربط مبارزه برای دمکراسی در حزب ما چيست؟ آيا اين انحراف از وظايف واقعی که در برابر خود داريم نيست؟»
پاسخ نه است! بالعکس، اين به طور ارگانيک با توانايی ما برای استفاده از تمام منابعمان در جهت نتيجهگيری درست و عملی کردن آن نتيجهگيریها مربوط میشود. اگر کلوبهای [حزبی] ما جايی باشند که در آن ايدئولوژی و استراتژی به عمل ترجمه شوند و به طور مستقيم با تودهها در ارتباط باشند، آن وقت است که دادههای آنها برای روند تصميمگيری حتا در فاصله بين کنگرهها حياتی خواهند بود. نکات زير از سند پشنهادی است که سام وب در سال ۲۰۰۶ تحت عنوان «ماهيت، نقش و کار حزب کمونيست» نوشته است:
«مرکزيت دمکراتيک اصل تشکيلاتی اساسی است که ساختارهای فعاليت حزب و ارتباطات متقابل ارگانهای جمعی گوناگون را تعيين میکند. مرکزيت دمکراتيک برای وحدت انديشه و عمل حزب تلاش میکند.»
«مرکز دمکراتيک قابل تقليل به حکومت اکثريت يا به ارگان جمعی بالاتری که بر ارگانهای پايينتر اعمال اتوريته نمايد، نيست. گرچه هر دو جای مهمی در ساختار سازمان طبقه کارگر، و به ويژه در يک سازمان انقلابی طبقه کارگر دارند، شيوه اصلی بسيج و متحد کردن حزب از طريق بحثها، آموزش و اقناع است.»
«تحقق اين، به شفافيت، به مکانيسمهای ارتباطی در تمام سمتها، و به ارگانهای جمعی که در تمام سطوح حزب درست عمل میکنند، نياز دارد. در اين مورد، کلوبهای [حزبی] رشديابنده و فعال در سطح بدنه حزب از اهميت ويژهای برخوردارند. چنين کلوبهايی راه اصلی است که ما از طريق آن، سياستهای خود را به بحث میگذاريم، به کار میبنديم، آزمايش و ارزيابی میکنيم، اما در اين مورد بيشتر خواهيم گفت.»
«ما هنوز برای محتوا بخشيدن به مفهوم و اصل مرکزيت دمکراتيک بايد خيلی کار کنيم. تعميق بحثهای جمعی پيرامون موضوعات مربوط به سياست حزب يک جنبه است، بهبود توانايی ما برای انتقال اين بحثها به هر ارگان جمعی در حزب جنبه ديگری است، و همچنين اجرا و ارزيابی تصميمها به طور جمعی حياتی است.»
حزب ما به روشنی خود را بر اصل مرکزيت دمکراتيک بنا کرده است: نگاه کنيد به صفحه ۶، ماده ۲ بخش ۱ اساسنامه ما. اساسنامه از طريق تضمين حداکثر مشارکت اعضاء در تغيير سياست حزب، اصل مرکزيت دمکراتيک را به کار بسته است. صفحه ۲۲ [اسنامه] میگويد: «کميته ملی نبايد هيچ تغيير عمدۀ سياسی انجام بدهد، مگر آنکه پيشنويس تغيير پيشنهادی را طی زمان معين و برای نظرخواهی به تشکيلات حزب تسليم نمايد. در شرايط اضطراری بايد با دو سوم رأی کميته ملی تصويب شود، کميته ملی میتواند برای انجام تغيير سياسی عمده رويه ديگری را- شامل همهپرسی از تمام اعضاء يا فراخواندن کنفرانس ويژه از نمايندگان در سطح ملی يا منطقهای- تصويب کند.»
پس اين واقعيت را چگونه توصيح میدهيم که بدون مشارکت کلوبهای [حزبی] تصميم گرفته شد به انتشار چاپی نشريات حزبی، اسناد، جزوات و ... (به استثنای در زمان انتخابات) پايان داده شود، مهمترين مسؤوليتهای تشکيلاتی- دبير تشکيلات و کميته تشکيلات- حذف شوند، و اساسنامه ما در ارتباط با عضويت و حق عضويت ناديده گرفته شود؟
فضا برای بحث جمعی ايجاد نشده است. به عنوان مثال، به کسانی از ما که مخالف اينترنتی شدن کامل بودند، ضدتکنولوژی يا قرار داشتن در سمت نادرست پيشرفت لقب دادند. در کلوبهای [حزبی] بحث بر سر استفاده از اينترنت نبود، بلکه بحث استفاده از آن در کنار انتشارات چاپی بود. موقعی که در نشست کميته ملی پيشنهاد شد تصميم پيرامون روزنامه تا کنگره به تعويق بيافتد، آن پيشنهاد به اين بهانه که وقت موضوعات مهمتر را میگيرد، رد شد.
روشن است که تغييرات مهمی، از جمله رشد تکنولوزی جديد، در حال وقوع اند. اما، اين تغييرات در خود و برای خود به طور کامل جای نيازهای طبقه کارگر ما به ابزارهای تشکيلاتی برای يک حزب انقلابی را نمیگيرند. اين جای توزيع بستههای روزنامه در محل تجمع سنديکاها را نمیگيرد- در حالی که ما در صف اعتصاب، در تظاهرات برای صلح، برای مراقبت درمانی، برای احتياجات اقتصادی هستيم، اينترنت جای روزنامه ما را نمیگيرد. در حالی که ما در مبارزۀ تودهای با ديگران شرکت میکنيم، اينترنت جای صورت حزب را نمیگيرد. هر دو اهميت حياتی دارند.
ما بايد در اين کنگره رُک و راست اين و ديگر نتايج تصميمات نسنجيده دارای ماهيت تشکيلاتی و تودهای را به بحث بگذاريم. اگر ما يک ارزيابی صادقانه از تصميمات خود ارايه ندهيم، نقش ما در عرصه فعاليتهای تودهای در آينده مؤثر نخواهد بود.
* همچنين نگاه کنيد به «حزب را نجات دهيد»: «بازگشت ويروس قديمی اپورتونيسم راست»: |
