رابرت گريفيث، دبيرکل حزب کمونيست بريتانيا به نمايندگان شرکت کننده در کنگره حزب در لندن گفت حزب کارگر نو، نمايندگان سرمايه انحصاری در جنبش کارگری است. او گفت حزب کارگر نو «از سوسيال دموکراسی سنتی، و دغدغه آن برای مذاکره برای شرايط بهتر برای کارگران و خانواده های آنها در چارچوب سرمايه داری بريده است. حزب کارگر نو تظاهر سياسی جهانی سازی، بمثابه مرحله جديد امپرياليسم، در جنبش کارگری است.»

تارنگاشت عدالت

منبع: سايت حزب کمونيست بريتانيا

حزب کارگر نو: نمايندگان آشکار سرمايه انجصاری

رابرت گريفيث، دبيرکل حزب کمونيست بريتانيا به نمايندگان شرکت کننده در کنگره حزب در لندن گفت حزب کارگر نو، نمايندگان سرمايه انحصاری در جنبش کارگری است.

او گفت حزب کارگر نو «از سوسيال دموکراسی سنتی، و دغدغه آن برای مذاکره برای شرايط بهتر برای کارگران و خانواده های آنها در چارچوب سرمايه داری بريده است. حزب کارگر نو، چيز اساساً متفاوتی را نمايندگی می کند. حزب کارگر نو تظاهر سياسی جهانی سازی، بمثابه مرحله جديد امپرياليسم، در جنبش کارگری است.»

رفيق گريفيث بر ضرورت مبارزه فرا-پارلمانی برای متوقف کردن جرکت مشتاقانه حزب کارگر نو بسمت خصوصی سازی، جنگ و دولت پليسی تأکيد نمود. اين مبارزه اگر پيروز نشود به «گودال شکست در انتخابات سراسری خواهد افتاد.»
رهبر حزب کمونيست خاطر نشان ساخت که از کنگره خواسته شده است يکبار ديگر نياز اساسی به يک حزب توده ای کارگران در بريتانيا را اعلام نمايد. او تأکيد کرد که اين به معنای «يک سازمان جبهه ای آلت دست يک فرقه کوچک ماوراء-چپ يا يک حزب جديدی که از حمايت تنها يک يا دو سنديکا برخوردار باشد» نيست.
چنين حزبی بايد «بتواند در انتخابات پيروز شود، دولت تشکيل بدهد و سياست هايی را در حمايت از منافع طبقه کارگر و اکثريت روشن جمعيت وضع نمايد.»

او خاطر نشان ساخت که حزب کمونيست بريتانيا «حتا اکنون، امکان اين که حزب کارگر بتواند دوباره چنين نقشی را عهده دار شود را نفی نمی کند، بشرط آنکه سنديکاهای وابسته به آن از قدرت سياسی و مالی خود برای اعمال يک تغيير در سياست ها و مسير حزب استفاده کنند.»

اما رابرت گريفيث به نقش حياتی حزب کمونيست و ليگ جوانان کمونيست نيز بعنوان بخشی از «بزرگترين، با تجربه ترين و با نفوذترين جنبش انقلابی جهان- يعنی احزاب کمونيست و کارگری جهان» اشاره کرد.

او اعلام کرد کمونيست ها اين باور را حفظ کرده اند که بشريت می تواند خود را از سرمايه آزاد کند و اين «ايده ها، تعصبات و اقدامات ارتجاعی را که مارکس آنها را کثافات اعصار ناميد» را کنار بگذارد.
او در پايان افزود «و ما هنوز با افتخار اعلام می کنيم: پرچم ما سرخ می ماند.»

http://www.communist-party.org.uk/index.php?file=newsTemplate&story=304