روزنامه آمريکايی «واشنگتن پست» قبل از انتخابات 22 خرداد 1388 يک نظرسنجی در ايران انجام داد، اما نتيجه آن را تنها بعد از اعلام نتايج انتخابات و پس از شعله ور شدن اعتراضات خيابانی در تهران، منتشر کرد.... در اين ميان، اسفبارتر از همه وضعيت  جريانی است که همچنان عليرغم عقب نشينی نسبی رسانه های غربی، لجوجانه بر ادامه جنگ تبليغاتی آنها پافشاری می کند و سعی دارد از طريق مانور با اعلاميه های چند حزب کمونيست و کارگری جهان در همبستگی با مبارزات ضد-امپرياليستی، عدالتجويانه و آزاديخواهانه مردم ايران و بازی با احساسات تند بخش هايی از جمعيت، به سياست و تبليغاتی که همسو با سياست و تبليغات پارلمان انگليس و پارلمان اروپا است، مشروعيت بخشيده و به آن رنگ سرخ کمونيستی بزند. 

وي در ادامه به منابع مورد نياز بخش صنعت به عنوان يكي از چالش‌هاي مهم پيش روي اين بخش اشاره كرد و گفت: در اين رابطه من اعتقاد خودم را مي‌گويم. بعضي‌ها مي‌گويند اين اعتقادات با علوم وارداتي همخواني ندارد من باور ندارم. بانك يك بنگاه اقتصادي در كنار يك نهاد صنعتي نيست، بلكه بانك بايد نهاد پشتيباني‌كننده در خدمت توليد باشد. اينگونه نباشد كه گروهي بگويند برويم بانك بزنيم تا سود ببريم. اگر چنين فضايي در اقتصاد ايجاد شود به معناي نابودي توليد و رشد ربا و نزول‌خواري است. البته همكارانم در بانك‌ها زحمت مي‌كشند اما اين نگاه را در سيستم تصميم‌گيري اصلاح كرد. بالاخره الگوهايي ديگران درست كردند و اسمش را علم گذاشتند، هرچه مي‌گوييم اينها علم نيست بازهم اصرار دارند. رئيس‌جمهور شكستن استقلال ايران را بازي كشورهاي غربي خواند و گفت: شكستن استقلال براي دشمن يعني دادن همه‌چيز. آنها دنبال اين بوده و هستند تا فناوري‌هاي پيشرفته فقط در اختيار خودشان باشد و ديگر كشورها هميشه دست دوم قرار بگيرند. اصلا نظام استعمار جديد بر اين پايه است كه علم و فناوري در اختيار چند كشور باشد.

اساتيد دانشگاه، و هنرمندان آمريکای لاتين، اروپا، ايالات متحده و آسيا کودتا در هندوراس را محکوم کرده و بازگشت خوزه مانوئل زيلايا، رئيس جمهور قانونی را خواستارند. آدولفو پرز اسکُيول برنده جايزه صلح نوبل 1980 از آرژانتين، دانی گلُور و جيمز کوکرافت از ايالات متحده، و تياگو دِ ملو و فری بتو  از برزيل، از امضاء کنندگان اوليه فراخوان «شبکه دفاع از بشريت» هستند. دويست هنرمند، موسيقيدان و نقاش کوبائی، از آنجمله رابرتو فرناندز ريتامار شاعر و ميگوئل بارنت شاعر و رئيس اتحاديه نويسندگان و هنرمندان کوبا نيز به اين فراخوان پيوسته اند.

رئیس اتاق بازرگانی و صنایع ومعادن، یحیی ال اسحاق: اما سئوال این است که آیا اقدامات صورت گرفته در این رابطه با سرعت مناسبی انجام شده یا اینکه سرعت به نحوی است که ما را به سرمنزل مقصود که اهداف سند چشم انداز 20 ساله است می رساند یا اینکه آیا شرایط فعلی ایران در منطقه و جهان و در رقابت با دنیا از سرعت و تکافوی خوبی برخودار است یا خیر. پاسخ به این سئوالات می تواند بسیار حائز اهمیت باشد.

وی اظهار داشت: در حوزه های انرژی، فولاد، آلومنیوم و صنایع خرد و درشت نظیر هواپیمایی، کشتی سازی، بیمه و به طور کلی زیربناها باید به خوبی دقت کرد که آیا اقدامات انجام شده و سرمایه گذاریهای صورت گرفته هماهنگ با اصل 44 قانون اساسی است یا خیر.

يوکيا آمانو که يک روز پس از انتخابش به عنوان مديرکل جديد در جلسه تاييديه خود با اعضاي آژانس سخن مي گفت افزود: موفقيت مديرکل زماني حاصل مي شود که به خواسته ها و نيازهاي تمامي اعضا توجه کند و قول مي دهم که در اين چهارچوب ارتباطاتم را با دولتهاي عضو تقويت نمايم.

انبارلویی: به اعتقاد من دوگانه انگاری حاکم بر مسئله هسته ای ایران که میراث دوران مدیریت البرادعی بر آژانس بین المللی انرژی اتمی بوده، به روندی در این مجموعه بین المللی تبدیل شده که همچنان ادامه خواهد داشت، ضمن آنکه جمهوری اسلامی ایران نیز این بار به واسطه پشتوانه مردمی مستحکم، بدون اعتنا به گزارشات دوپهلو سیاست پایداری خود در این چارچوب را قوی تر از گذشته ادامه خواهد داد.

قوامي تصريح كرد: شوراي پول و اعتبار در ارتباط با مسائل پولي و مالي كشور مسئوليت‌هايي را دارد كه اگر آن وظايف به درستي انجام دهد، مي‌تواند تاثير زيادي بر متغييرهاي پولي، مالي،اقتصادي، توليد و اشتغال داشته باشد.
اين عضو ناظر بر شوراي پول و اعتبار در خصوص مكان تشكيل اين شورا، گفت: زماني كه اين شورا در دولت تشكيل مي‌شد متخصصان زيادي از جمله دكتر داوودي در آن حضور مي‌يافتند و اين شورا از كارايي بالايي برخوردار بود.
وي افزود: رئيس جمهور باتوجه به مسائل و انتقاداتي كه در دوران انتخابات از سوي برخي كانديداها مطرح مي‌شد با اين اقدام نشان داد كه دولت هيچ گونه حساسيتي در اين زمينه ندارد.

«از خيابانهای تهران تا مراکز سياستگذاری پايخت های غربی، شنبه روز خشم سوزان، اميدهای درهم شکسته و توهمات برباد رفته بود.» در ارتباط با تحليل طبقاتی، بحق يا ناحق، بنظر می رسد احمدی نژاد در ميان اکثريت دهقانان و کارگران ايران از مقبوليت برخوردار است. احمدی نژاد از طرف آنهايی حمايت می شود که محتاج نان هستند، در حاليکه موسوی از طرف کسانی که نان کافی دارند و اکنون خواهان آزادی های مدنی بيشتری هستند حمايت می شود. برای چپ، پاسخ روشن است. خواست آزادی های مدنی بيشتر بايد با نياز به عدالت اقتصادی هماهنگ شود. به نظر می رسد در حال حاضر اين دو آرمان در تقابل با هم باشند. واضح به نظر می رسد که در ملتی که بين شهرها و روستاهای خود، بين طبقه متوسط و کارگران و روستانشينان تقسيم شده است، تنها يک جنبش چپ قادر خواهد بود اين دو را يکجا جمع کند. 

بعد از انتخابات رياست جمهوری در تاريخ 12 ژوئن 2009 «کارشناسان» ايران‌شناس مانند قارچ از زمين بيرون روئيدند. يک سئوال از کليه اين کارشناسان از خود متشکر: کدام يک از کشورهای بزرگ از سال 1980 به بعدبيشتر از ساير کشورها  رئيس جمهور انتخاب کرده است؟ و يک سئوال اضافه: کدامين ملت، بعنوان تنها کشور در 30 سال پس از انقلاب خود ده بار انتخابات رياست جمهوری برپا کرده است؟